POSEIDON
Kralın vahşi pençeleri sert kayalara vurduğu sırada, kasvetli gökyüzü gürledi ve büyük kurdun nemli burnuna bir damla düştü.
Gece yarısının tek işareti olan ay ışığı, ormanı örten sisle beraber, buğulu bir görüntüye sebep oluyordu.
Hızla koşmaya başladı, özgür hissediyordu ama… içini kemiren belirsiz bir huzursuzluk vardı..
Yağmurun güçlü sesine rağmen, baskıyla çatırdayan dalların sesini işitti. Kulaklarını dikip, saldırmaya hazır bir pozisyona geçti ve sesin geldiği yöne dikkatle baktı.
Sık çam ağaçlarının arasından kendine doğru gelen iri bir kurt gördü. Onu tanıyordu. Bu babasının kurduydu.
Koşusuna babasıyla birlikte devam ettiği sırada birden, başka bir uluma sesi duydu.
Bu uluyan kurt her kimse, sesinden bile çok güçlü olduğu hissediliyordu. Ama bir sıkıntı vardı, bu
