“Hindi ako hihingi ng permiso.”
Lumabas ang mga salitang iyon sa bibig ko bago ko pa napigilan ang sarili ko. Nakatingin sa akin si Andrew, malamig, matalim, at puno ng babala ang mga mata. Parang isang maling hakbang ko lang, puputok na ang tensyon sa pagitan namin.
“Ulitin mo,” mababang sabi niya.
“Hindi,” diretso kong sagot. “Hindi ko uulitin. Naiintindihan mo naman.”
“Hindi mo naiintindihan ang sitwasyon,” putol niya. “Hindi ito laro, Daisy.”
“Alam ko,” mariin kong tugon. “Kaya nga kailangan kong makita si Tiyo Ramil.”
Tumahimik siya. Isang mapanganib na katahimikan.
“Hindi ka lalabas.”
“Hindi ako humihingi ng permiso,” ulit ko, mas mahina, pero mas matatag.
Napasinghap siya nang marahan, parang pinipigilan ang galit. “May nagbabantang panganib sa’yo. Hindi ko hahayaang ilagay
