“Bakit ka pa rin nandito sa labas, Andrew? Halika na sa loob, malamig na.”
Nakatayo pa rin siya sa damuhan, baril sa kamay, dugo sa manggas ng polo niya, pero ‘yung tingin niya sa akin parang hindi niya narinig ‘yung sinabi ko. Parang nasa ibang mundo pa rin siya.
“Sa loob na tayo,” ulit ko, mas matigas na ngayon. “May sugat ka. Kailangan linisin ‘yun.”
Tumingin siya sa akin na parang ngayon lang niya ako nakita talaga. Tapos tumango siya—mabagal, parang bigat na bigat ‘yung ulo niya.
“Rico!” sigaw niya nang hindi lumilingon. “Tapusin niyo ‘yan. Dalhin niyo sa warehouse ‘yung dalawa. ‘Yung isa… iwan niyo rito. Gusto ko siyang makausap mamaya.”
Lumapit si Rico kasama ‘yung dalawang lalaki. Hinila nila ‘yung mga katawan papunta sa van. ‘Yung sniper na buhay pa, hinila rin nila—sumisigaw
