“Sabihin mo na kasi… ano talaga ‘yung nararamdaman mo ngayon?”
Boses ni Daisy, mahina pero diretso, habang nakaupo kami sa terrace ng second floor. Madilim pa rin sa labas, pero may liwanag na mula sa city lights sa malayo. Hawak niya ‘yung tasa ng chamomile tea na pinilit niya akong inumin kahit ayaw ko. Ako naman, naka-sandal sa railing, tingin sa hardin na parang may multo pa rin doon kahit nilinis na namin lahat.
Hindi ako agad sumagot. Pinaglaruan ko muna ‘yung tasa sa kamay ko. Mainit pa rin. Parang ‘yung nararamdaman ko ngayon—mainit, pero hindi ko alam kung paano ilalabas nang hindi masusunog kami pareho.
“Bakit mo tinatanong ulit?” tanong ko pabalik. “Kanina pa ‘yan sinasabi mo.”
“Kasi hindi mo sinasagot nang diretso.” Inilagay niya ‘yung tasa sa maliit na table sa pagitan nam
