RASEL VINCENT ANDRADE POV
Apat na buwan pa. Apat na buwan na lang ang aking hihintaying lumipas at uuwi na ako ng Pilipinas. Muli kong mayayakap nang mahigpit ang asawa kong miss na miss na. Hindi ko naman kailangang lumayo sa kanya, iyon nga lang ay kailangan kong gawin para naman hindi ako patuloy manliit. Pinaaral na nga ako ng pamilya niya tapos hindi pa ako magtra-trabaho? Abuso na iyon!
“Hey baby, what's wrong?” tanong kong mabilis na napaahon sa aking upuan.
Bumungad lang naman sa akin ang mukha ni Safiera na mugtong-mugto ang mga mata pagkasagot ko ng tawag niya. Inayos ko ang hawak ng cellphone. Hindi na mapigilan ang sariling mag-alala. Ngayon lang siya ganito.
“Tell me, may problema ba?” pilit ko pang pinalambing ang tinig para sabihin niya.
Nabahala pa ako nang humikbi si
