SILK AND STEEL

Chapter 15

MARSHALL POV

NAPAPIKIT siya habang sumisimsim ng mainit na kape kasabay ng paghampas ng malamig na simoy ng hangin.

The roar of ocean waves crashed violently against the shore. Pero kahit ganoon, ang isla ay nanatiling parang sanctuary dahil sa crystal-clear waters at pristine white sands nito. Peaceful. Serene.

Ang kanyang tingin ay biglang nag-lock sa isang pamilyar na silhouette. Nakaupo ito sa beach, hindi kalayuan sa secluded safehouse na kabibili lang niya recently.

Only a month ago, pumasok sa isip niya ang idea ng pagbili ng isang island hideout. At exactly isang buwan na ang nakalipas nang malaman niya ang devastating truth tungkol sa kanyang asawa.

Si Zhera... isang lethal assassin na nagsisilbi sa isang powerful at high-ranking Italian Mafia syndicate na pinamumunuan ng notorious na si Mr. Rugger.

Nag-ring ang cellphone niya sa bulsa. Si Reese ang tumatawag.

"Muntik na kong mag alala buti na lang hindi–" wika ni Reese pagkasagot niya.

Napasulyap na naman siya kay Zhera na hindi umaalis sa dalampasigan.

"Pakisabi kay Tatay... nag island hopping lang ako."

"Yeah, right. Don't tell me biyudo ka na?"

"Malabo–" napansin niyang tumayo si Zhera at naglakad palapit sa kanya.

"So, imbes alisin mo ang problema mo... sinama mo pa? E di wow !"

He could only let out a deep sigh. Well, now he knew Zhera's true motive. Honestly, it would be easy for him to "dispose" her from his life. But, he just couldn't do it. Fine! He couldn't. f**k!

"She is still my wife—" he insisted, staring at Zhera who was still walking toward him.

"You know for a fact that your marriage is invalid, ni wala nga siyang proper birth certificate?! She is one of Mr. Rugger's people—she killed hundreds of people already. So think straight, bro."

"I'll handle her. I'll just call later to talk to Tatay. Bye."

Right as he hung up the phone, Zhera was already standing right in front of him. Her face was completely serious and devoid of any emotion.

"Patayin mo na lang ako–"

His brow furrowed at her words. Kill her? As if... he could ever do it. He crossed his legs, and leaned back properly into his chair.

"Give me a good reason to kill you... my wife."

She shrugged.

"Same pa rin naman ang magiging ending ko. Why prolong it if I'm just going to die either way, right?"

He stared intently at Zhera, clenching his jaw. What was it about her? Why was it so hard for him to let her go? She had deceived him. He was nothing but a mission to her, nothing more.

He stood up.

"I'm not kind enough to grant your wish. You are not leaving this island without my permission, Zhera," he said authoritatively, turning his back on her.

"Bakit mo pa ako dinala rito?! Para saan?" singhal ni Zhera. "Walang kwenta kung itatago mo ako sa pesténg isla na 'to! Mahahanap at mahahanap ako ni Mr. Rugger... He will not let me live," malakas na bulyaw nito.

Tumigil siya subalit hindi niya nilingon ang dalaga. Bumuntong hininga siya.

"Kumain ka na, Zhera. May pagkain sa kusina." Malamig na bigkas niya at iniwanan na ito.

Gusto niyang maasar sa sarili. Damn ! Para saan nga ba? Ba't niya dinala si Zhera sa isla? Shít ! Padabog na sinarado niya ang pinto ng kwarto inookupa niya.

Bakit kailangan niyang itago ang taong gustong patayin siya? Pagak siyang natawa at napapailing. Nahihibang na siya sa ginagawa niya.

Hindi pa man siya nakakahiga sa kama nang maalala niya na may shotgún nga pala sa kusina. So stupíd of me !

He was about to step out of the room when a loud gunshot echoed, shattering the bedroom door.He gasped and cursed.

He would have been hit if he hadn't dodged just in time. Holy s**t! Zhera got the gun.

"What the hell?!" he snarled.

"Papatayin mo ko o papatayin kita, Marshall! Choose!" she shouted, violently kicking the door.

He shook his head. She was right in front of him, and she was indeed holding the shotgun. Tsk !

"I'm telling you, Zhera... don't test me—"

She fired at him again. He had no choice but to dodge and bravely leap out of the window. But the woman was just too stubborn, and she fired yet again.

"God dammit!"

He ran away from the safehouse. A few moments later, he spotted Zhera coming out to follow him.

"Tang ináng, babae 'to! " hinihingal na sambit niya, habang umaapaw ang adrenaline sa katawan niya.

Kinapa niya ang kanyang waistband—empty. Ang sarili niyang sidearm ay naiwan sa loob ng safehouse. Wala siyang hawak na kahit anong armas laban sa isang highly trained Mafia assassin.

Holy motherfuckér !!

Isang putok uli pinakawalan ni Zhera.

Hindi siya binibigyan ng oras para makahinga. Ang galing talaga ng asawa niya !

Marshall broke into a dead sprint, paliko-likong tumakbo patungo sa masukal na jungle sa gilid ng dalampasigan.

Sa likod niya, narinig niya ang pamilyar na clack-clack ng shotgun habang kinakargahan ito ng bagong shell.

Isa pa uli putok ang umalingawngaw.

Ang putok ay nagwasak sa mga puno ng saging na naroon, inches lang ang layo sa mukha niya.

Muntik na siyang mawalan ng balanse sa lakas ng impact, pero patuloy niyang itinulak ang kanyang mga binti. Nagtago siya sa makapal na halamanan, gumapang sa ilalim ng mga baging kasabay ng pag-alingawngaw ng pang-limang putok.

Biglang tumahimik ang buong Isla maliban na lang sa malakas na t***k ng kanyang puso. Isinandig niya ang kanyang likod sa malaking puno, habang pinipigilan ang kanyang paghinga.

Pagkatapos ay narinig niya ang boses ni Zhera—malamig, kalmado, at nakakatakot sa sobrang lapit.

"Running doesn't suit you, Marshall. Lumabas ka dyan at tapusin natin 'to."

Narinig niya ang mabagal at kalkuladong mga hakbang nito na pumupunit sa mga tuyong sanga.

Sinusundan siya nito. Marshall’s mind raced, naghahanap ng kahit anong tactical advantage. Hindi niya pwedeng takbuhan ang shotgun sa open area, at lalong hindi niya kayang patayin ito. He had to disarm her.

Tumingin siya sa lupa at nakita ang isang matigas at mabigat na sanga ng puno.

Tahimik niya itong hinawakan. Lalong naging maingay ang kaluskos ng mga dahon. Isang anino ang gumapang sa lupa malapit sa pwesto niya.

He waited, binibilang ang bawat segundo.Three... two... one...

Biglang umikot siya mula sa likod ng puno, winasiwas ang sanga ng puno patungo sa mga bukung-bukong nito.

Zhera reacted with superhuman reflexes, tumalon siya para iwasan ang makeshift weapon, pero ang biglaang galaw na iyon ang sumira sa kanyang balanse.

He didn't hesitate; binitawan niya ang sanga at sumugod pasulong, nilapitan niya ito bago pa nito maikasa muli ang baril.

He slammed his weight into her, causing them both to crash heavily into the dirt.