Salvatore's Reign

CHAPTER 7: Wife!

THREE DAYS since the incident, walang narinig na balita si Euridice mula kay, Alexander. Lagi kasi itong wala sa bahay at madalang na rin kung umuuwi. Subalit, ang araw na ito ay kakaiba dahil, buong araw na hindi umalis si Alexander. Nasa library nito si Alexander at inabala ang sarili sa trabaho nang iuwi nito ang trabaho na hindi pa tapos.

May pag-iingat na binuhat ni Euridice ang timba na may laman na tubig. At sa mga araw na ito ay nagkusa siyang maglinis ng mga bintana. Nag-mops rin siya habang panakaw-nakaw nang tingin sa nakasarang pinto ng library.

Nag-aalala siya, alam niyang hindi pa magaling ang sugat ni Alexander.

“Sana, ayos lang siya. Ang putla kasi niya.”

Nagpatuloy siya sa pagpupunas sa bintana at muling sumulyap sa may pinto. Oras na rin kasi, pero hindi pa rin ito lumalabas.

“Paano kaya kung ipagluto ko siya? Tama! Iyon na lang at may dahilan ako para masiguro na, hindi siya magugutom.”

Lumawak ang pagngiti niya at saka siya nag-martsa patungong kusina. At doon ay nadatnan niya si, Lucia kasama ang matandang taga-silbi na si Manang Felesita.

“Señorita Euri,” sambit sa kaniya ng matanda. “May ipag-uutos ka ba?” usisa pa nito.

Napangiti si Euridice at saka sumagot. “Wala po, Manang Felesita. Naparito po ako para sana, ipagluto ng makakain si Alexander.”

Nagkatinginan sina Manang Felesita at Saka Lucia. At kalaunan ay sumilay sa labi ng dalagita ang pilyang ngiti.

“Ma'am Euri. Mukhang gaganahan si, sir kapag nalaman niyang

pinagluto mo siya.”

“Kaya nga.” Napilitan siyang tumawa at saka nangamatis ang kanyang mukha. “Kaso, hindi ko pa alam kung ano ang paborito niyang pagkain. Buwan na rin kaming nagsama pero, wala akong ideya sa mga gusto niya at ayaw din.”

Natawa nang bahagya si Manang Felesita dahil, sa sinabi niya. Lumapit ito sa kaniya at saka nito hinagilap ang kanyang kamay.

“Hindi mapili sa pagkain ang alaga ko, Señorita Euridice. Maliban sa adobo, kung anong ihain mo, pasado para sa kaniya.”

“Adobo?” kunot-noo usisa ni Euridice.

“Oo, ang adobo kasi ang ayaw niyang kainin at iyon ang huling niluto ng mommy niya bago ito umalis para iwanan silang mag-ama.”

Nakaramdam nang kalungkutan si Euridice para kay, Alexander. At hindi niya pa tuluyang kilala ang napangasawa niya. Isa pa, takot siya Kay Alexander kaya kailangan niyang tanungin muna ang mga taong nakakilala rito nang lubos.

ISANG masarap na kare-kare ang inihain ni Euridice. Iyon ang naisipan niyang lutuin. At ang kare-kare ang best specialties niya. At sa luto niya, nasasarapan sa pagkain ang Daddy niya.

Bitbit ang tray na lamang ay pagkain ni Alexander. At maingat siyang humakbang bago kumatok nang mahina sa pinto ng library.

“Alexander, dinalhan kita ng makakain. Puwede ba akong pumasok?”

Bumukas ang pinto at bumungad kay Euridice ang hindi maipintang mukha ni Alexander. Bigla siyang kinabahan at hindi makatitig dito nang deretso.

“I don't need your pity or your cooking, Euridice. Just leave it and go away.”

Napamaang. Pilit na ngumiti si Euridice at saka niya itinabi ang sa gilid ang bitbit niyang pagkain bago lumabas ng opisina ng asawa. Kitang-kita ang pagpigil niya sa luhang ngumilid na sa kanyang mga mata.

Hindi niya magawang kausapin si Alexander. At akma na siyang talikuran ito ay ramdam niya ang mainit na palad ni Alexander. Nakahawak ito sa kanyang braso para pigilan siya mula sa pag-alis.

“That's it? Ganun ka ba katakot sa 'kin, Euridice?”

Natigilan si Euridice at saka napatingala nang niisang hakbang lamang siya ng asawa. Sadyang matangkad si Alexander at nangalay ang batok niya mula sa pagkatitig sa mukha nito. At bago pa man siya magbaba nang tingin ay mabilis na hinuli ni Alexander ang beywang niya at sapilitan na inilapit nang mas malapitan.

Kaagad niyang naiharang sa dibdib ni Alexander ang kanyang mga kamay. Subalit, hindi niya napaghandaan ang kasunod na hakbang ng asawa. Mabilis na sinakop ni Alexander ang labi niya at marahas na inangkin ito. Ginamit niya ang kanyang buong lakas para makalayo mula rito. Subalit, tila hindi naman nagpaawat si Alexander mula sa pag-angkin sa labi niya.

Naging marubdob ang halik ni Alexander, at nalasahan niya ang tapang ng alak sa bibig nito. Doon niya nalaman na uminom pala ito.

“Hmp! Mhp!” tanging naiung*ol niya nang lumalim ang halik ni Alexander.

Sa isang iglap lamang ay tuluyang naisara ni Alexander ang pinto at marahan siya nitong isinandal sa pader habang nakasuporta ang braso nito sa kanyang likuran. Tumigil ito mula sa panghahalik sa kaniya. At pinagpantay ang kanilang mga noo. At titig na titig ito direkta sa kanyang mga mata.

“La-lasing ka ya-yata, Alexander. Hi-hindi mo alam pinaggagawa mo,” nauutal at malumanay na wika ni Euridice.

Ngumiti sa kaniya si Alexander habang namumungay ang mga mata nitong tumitig sa kaniya. Hinuli nito ang mukha niya at saka ito hinaplos nang marahan at may pag-iingat.

“Tsk!” tanging pag-smirks nito. “Natakot ba kita?” pagpapatuloy ni Alexander at saka bahagyang inilayo mula kay Euridice ang sarili. Bumigat ang paghinga nito habang nakatitig. “I'm sorry for making you scare. This is me, Euridice.”

“Ma-may problema ka ba? Mag-asawa naman tayo. Asawa mo na ako, Alexander. Puwede mo naman ibahagi sa 'kin kung ano ang nararamdaman mo.” Nahigit ni Euridice ang hininga nang titigan siya ni Alexander. Tila tumagos Hanggang buto niya ang kakaibang pagtitig ng asawa.

Lakas-loob, sinabi niya ang gusto niyang iparamdam kay Alexander. “Narito ako para, maging asawa mo. Oo, at sa papel lang naman. Pero, gusto kong gampanan ang pagiging asawa ng isang Alexander Salvatore.”

Tuluyan siyang tinalikuran ni Alexander, at ramdam niya ang mabigat na pakiramdam ng asawa.

“Alexander,”

“Leave, Euridice before I could do anything that you will regret!”

“Hindi mo naman ako papatayin hindi ba?”

Umigting ang panga na humarap pabalik si Alexander. Subalit, bigla itong napatitig sa kaniya nang mariin nang paisa-isa niyang tinanggal ang kanyang suot na manipis na blusa. Paisa-isa rin iyon lumaglag bagay para kumuyom ang kamao ni Alexander habang nakatingin sa kaniya.

Humakbang si Euridice palapit Kay Alexander at kitang-kita niya ang pagnanasa nitong pilit na kinakalaban.

“Touch me. . .”

Napalunok si Alexander nang kusang hawakan ni Euridice ang kamay nito at kusang ilagay iyon sa maumbok niyang dibdib. At ginagawa nito ang alam niyang paraan para tuluyang matupok ng apoy ang nag-aalab nitong puso. Dahil, sa ginawa ni Euridice ay nanggigil si Alexander at hinawakan ito sa baba.

“You force me to do this, Euri. Then play the fire with me!” anito at mapusok na inangkin ang labi ni Euridice.

He enters Euridice mouth, exploring and claiming it with there's no tomorrow. Subalit, mas lalong nadagdagan ang pang-iinit ni Alexander, nang nakipagsabayan sa kaniya si Euridice, at kumawala mula sa bibig nito ang munting ung*l.

Kalaunan ay, kapwang bumagsak sa couch ang kanilang mga hubad na katawan, at doon pinagsaluhan ang mainit na tagpo nang mapag-isa nang tuluyan ang kanilang katawan. Sound proof ang library, kaya hindi maririnig ang halinghing ni Euridice.

ITUTULOY!!!