Alas-sais pa lang, may kumakatok na sa pinto ni Kleo.
Hindi iyong mahinahon.
Hindi rin bastos.
Iyong klaseng katok na alam mong mula sa taong hindi naniniwalang option ang pagtulog kapag may plano na siya.
Napamulat si Kleo at humila ng unan sa ibabaw ng mukha niya.
“Lumayas ka,” sigaw niya mula sa kama.
“Mabuting umaga rin,” sagot ni Vincent sa kabilang panig ng pinto.
Umungol siya nang malalim.
“Seryoso ka ba?”
“Yes.”
“Anong oras na?”
“Late.”
She sat up so fast na halos mahilo siya. “Excuse me? Alas-sais pa lang!”
“Six-twenty.”
“That is still a crime.”
“Mabilisang inspection. You asked to know the estate.”
“I asked a question. Hindi ako pumirma sa military program.”
May dalawang segundong katahimikan.
Then—
“I’m counting to ten.”
Nanlaki ang mata niya. “Ang kapal mo.”
