Parang biglang lumiit ang corridor.
Hindi naman talaga.
Nandoon pa rin ang malamig na bato, ang amoy ng lumang papel, ang mahina at tuyong hangin na parang galing pa sa mas lumang bahagi ng Sanctuary Florest.
Pero mula nang basahin ni Kleo ang card, lahat ng tingin napunta kay Mirelle.
At sa unang pagkakataon simula nang tumayo ito sa gitna ng Founders Court at magsalita, wala na ang maayos niyang timpla.
Nabiyak na.
“Hindi totoo ’yan,” sabi niya agad.
Masyadong mabilis.
Masyadong handa.
Maling-mali.
Kleo dahan-dahang ibinaba ang card at tumingin sa kanya. “Wow. Ang bilis ng depensa.”
Vincent hindi pa rin kumikibo agad. Hawak niya ang envelope, pero ang tingin niya kay Mirelle, parang binabaklas na niya ang bawat taon ng mukha nito para hanapin kung alin ang totoo.
Lucien ang u
