Ysabelle Cuevas (Ysa)
Hindi ko alam kung anong nararamdaman ko habang nag-aaral.
Masaya ako kasi natututo ako.
Pero may parte sa dibdib ko na parang laging may kulang—parang may seat sa loob ko na bakante, at ang pangalan niya ay Lucien.
Sinabi ko sa sarili ko na hindi na ako maghihintay.
Na hindi na ako magiging tanga.
Na kung mahal niya si Mia, hayaan ko.
Pero kapag tahimik ang paligid, bumabalik pa rin yung mga alaala:
Yung halik.
Yung yakap.
Yung boses niya sa ulan—“nandito lang ako.”
Tapos kinabukasan, umalis siya na parang hindi niya ako hinawakan kagabi.
Parang hindi niya ako hinalikan.
Parang hindi ako naging totoo.
“Kumain ka na ba?” tanong ni Kianna, biglang pumasok sa kwarto.
Napalingon ako. “Ah… oo. Tea lang.”
“Tea?” she repeated, eyes narrowing. “We’re not doin
