Pagbalik nila sa map room, iba na ang init ng silid.
Hindi iyon dahil sa panahon.
Hindi rin dahil sa dami ng taong papasok at lalabas.
Iyon iyong klaseng init na nanggagaling kapag may bagong totoo na pumasok sa isang bahay at wala nang gustong umatras mula roon.
Nasa gitna ng mesa ang note.
Maingat na inilatag ni Steven sa ibabaw ng isang malinis na folder, parang kahit ang papel mismo ay may dalang sakit na ayaw niyang kumalat nang walang control.
If she still answers for herself before he answers for her, move the brother slower.
Walang nagsasalita sa unang ilang segundo.
Not because walang sasabihin.
Because bawat tao sa room alam na iba na ang basa ng laro ngayon.
Vivian was the first to break the silence.
“She’s watching response order.”
Hindi iyon tanong.
Statement.
Lu
