“Hello?” mahina kong sabi, habang nakatitig sa screen na parang puputok kung tititigan ko pa nang matagal.
“Ysa…” boses ni Lucien sa kabilang linya, basag, parang may hinahabol na hangin. “Are you safe?”
Hindi ko alam kung ano’ng mas nakakatakot—yung tanong niya, o yung tone niya na parang ngayon lang niya naalala na puwede pala akong matakot.
“Oo,” sagot ko, pilit steady. “Safe ako.”
Narinig ko siyang huminga nang malalim, tapos parang may tunog ng paggalaw sa paligid niya—parang may ibang tao sa kwarto.
“May nag-message sa’yo,” mabilis niyang sabi, biglang bumalik yung urgency. “Victor said—”
“Alam ko,” putol ko, hindi ko sinasadyang maging matalim. “Nabasa ko.”
Sandali siyang natahimik, tapos mas bumaba yung boses niya.
“Send it to me,” sabi niya.
Napakurap ako. “Ha?”
“Forward
