Ang east glass corridor sa tanghaling iyon ay mukhang napakainosente.
Iyon ang nakakainis.
Mahabang stretch ng pale stone floor, glass wall sa kaliwa na tanaw ang trimmed gardens at isang mababaw na water line na kumikislap sa araw, inner wall sa kanan na may alcoves, dalawang low chairs, at isang maliit na tea table na sapat para magmukhang private nang hindi masyadong intimate.
Too clean.
Too bright.
Too easy.
Perfect for lies.
Vivian was already there when they arrived.
Naka-upo siya sa isang straight-backed chair by the tea table, simple lang ang suot, no dramatic silk ngayon, no need. Sa tapat niya, si Khalid naka-half-turn sa upuan na parang hindi siya komportable sa setup pero pinipilit niyang magmukhang natural.
Between them, sa small round table, there was tea.
Three cup
