Chapter 11.2 - Do you know my Tito?
1413 Words
CONAN
Umalis na Ako sa office niya na walang kwenta. Damn it! Madadamay pa si Ai-kun pag nagkataon! Nasa klase namin ang pumatay sa Tito ko. Damn him. Kinuha ko ang cellphone ko mula sa aking bulsa at tinawagan ang isa sa mga ka-gangmates.
"Ring!" sagutin mo...
''Hello leader, Ba't ka napatawag?'' saad ni Jarvey sa kabilang linya.
"Go to my house, asap." I replied and hung up the phone. Padabog akong sumakay sa kotse ko at tinungo ang daan papunta sa bahay ko. I mean, namin.
''Good Evening, young master'' bati ng mga maids and butlers.Hindi ko sila pinansin dahil hindi ko mapigilan ang pagkaka-badtrip ko kanina. Tch! I shouldn't have gone to his office.
Tumungo ako sa may sala at umupo sa isang sofa habang nakapatong ang aking paa sa lamesa at nakasandal ang aking dalawang kamay sa sofa. Tumingin ako sa kisame at pinikit ang mga mata ko.
"Leader?" tawag sa akin ng isa sa mga ka-gangmates ko na si...I think si Chris.
"We have to protect her. She's already going involved in our conflict." saad ko at dinilat ang mga mata ko. Tinitigan ko sila ng blangko.
"Who?" tanong ni Jarvey at nagsipuan narin sila sa mga sofa rito sa sala.
"Haibara Ai Fujiwara." tugon ko. Nakita ko silang nagitla dahil sa sinabi ko.
"Naze? Nani ga okitta? (Why? What happened?) " tanong sa akin ni Nathe.
"It's him. He's going to involve Haibara in the investigation of my beloved Tito's Death." saad ko at umayos ng upo. Idinulas ko ang mga daliri ko sa aking buhok.
"Do yu koto? (What do you mean?) " Tanong sa akin ni Mitsuhiko.
"He's always watching me and he saw Haibara with me and he finds her suspicious that's why. But.....Why did she have to be involved? I know, I have no worries because Haibara is not a suspect and has no connection on my Tito's Death but I have this bothering feeling that makes me aghast every time I think about Haibara's Involvement." mahabang paliwanag ko habang tinititigan sila isa-isa.
"But Leader, she's suspicious that's why it's possible to make her a suspect." singit bigla ni Nathe na ikina-init ng ulo ko.
"Ano ka ba?!" pabulong na bulyaw ni Chris.
"Bakit? Totoo naman!" tugon pa ni Nathe.
Naiyukom ko ang kamao ko.
"Don't fuckin' say that!" bulyaw ko sa kaniya at sinuntok siya. Napahiga siya sa sofa dahil sa ginawa ko. Hinabol ko ang ang aking hininga.
"It is still possible." dagdag niya at pinunasan ang dugo na dumadaloy mula sa kaniyang labi at ngumisi. Umayos siya ng upo at tinitigan nalang ako.
Suminghal ako sa kaniya at naglakad palayo.
****
Kinabukasan...
HAIBARA
''I dont love you anymore Ai-kun and I forgotten you already." Cy-kun said.
"W-what? Why? I though we're not forgetting each other? I thoug you love me? I T-thought we can't be apart even if you're going away? Didn't we promised? Didn't we? But...Why now?! I cried. Tears started to fall on my cheeks. I can't help it. I feel my body's getting numb because of tremendous ache I'm feeling.
"Because.You.Were.A.Killer!" he blurted out while pointing his finger on me. I fell down on my knees..
"Yeah! I am a killer! But....Can't you just accept that? Please? I don't want us to be broken. Plea---" I was but off when he shouted on me.
"You killed my father!"
Napabalikwas ako ng bangon at ramdam ko ang pagtulo ng malalamig kong pawis sa buo kong katawan. Hinabol ko ang aking hininga at napahawak ako sa dibdib ko. Ang bilis ng takbo nito na parang tumkabo ako ng ilang milya.
Nightmares.....nung isang araw pa ako ginagambala ng mga bangungot ngunit sa pagkakataong ito ay sinabi niya na kung sino ang pinatay ko. I killed his dad? I can't remember. Wala akong pinapatay na ama niya. As in, wala. Pwede tito dahil pinsan niya naman si Alexander pero....Tatay? Parang imposible.
Sumandal ako sa headboard ko at kinumutan ang sarili ko. Napasulyap ako sa wall clock at 5:00am palang. Bumuntong hininga ako. Kalma, Haibara. Dreams aren't true. It is just your imagination.
Pinikit ko na ang mga mata ko at natulog ngunit hindi ako makatulog. Bumuntong hininga ulit ako.
"Bzz." Napatingin ako sa cellphone ko nang bigla itong tumunog. Binuksan ko ito at napangiti ako sa nabasa ko.
Ai-kun, gising na! Hindi ka maalis sa isip ko. Kita-kits tayo mamaya at may itatanong din ako mamaya! Good Morning!
received:11/30/13 5:30am
Hindi siya nakatulog dahil sa kakaisip sakin? Tss, corny pero...oo, aaminin ko kinikilig ako.
To: Cy-kun
Thanks for the reminder Cy-kun. By the way, kanina pa kong 5am gising but still thanks pa rin. Sige kita-kits na nga lang at kung ano man 'yang itatanong mo ay sasagutin ko even if bad or good.
"Sent." 'yan ang nasa screen ko.
Binaba ko ang cellphone ko at pumunta sa veranda dito sa kwarto ko at nilanghap ang malamig na simoy ng hangin. Hmm, ang sarap sa pakiramdam, buti nalang nagjacket ako.
''Taku, hounto ni ore wa omae o korosu! (Geez,i will really kill you!)'"
Napalingon ako sa kaliwang bahagi ng veranda dahil may bumulong na pasigaw na sapat na para marinig ko. Ang nakita ko ay si Yui na nakatingin sa cellphone niya, ano naman kaya 'yun? Dumadaldal na pala siya ngayon?
''Yui, Nani ga mondaina no? (Yui, what's your problem?)" tanong ko. Bahagya naman siyang napatingin sa direksyon ko at wala manlang bahid ng emosyon ang mukha niya ngunit ang mata nito ay tila ba papatay dahil sa inis.
"Nandemonai. (Nothing.) " malamig niyang tugon sa'kin at umiwas ng tingin
"Oh? Naruhodo. (I see.) " mapangasar kong saad sa kaniya at dinama muli ang hangin habang siya ay ganun din. Tumingin ako sa wristwatch ko at 6:30 am na kaya pumasok na ulit ako sa kwarto ko upang maghanda.
****
YUI
Aish! Who the heck is calling me early this morning?!
''Ittai kimi dare?! (Who the hell are you?!) -mahina,malamig at madiin kong bulyaw sa tumawag sa akin. Istorbo!
"Ohayou gozaimashita, Yui-chan." mula rito ay rinig kong ngumisi siya sa kabilang linya. Mas lalo akong nangingil ng tawagin niya akong Yui....chan. Never dared me to call me in that girly prefix!
"Sino ka ba talaga?!" bulyaw ko ulit sa kaniya.
''Ah, nakalimutan mo na ako." tugon nung caller at para siyang nang-aasar. Pinapainit nito ang ulo ko. Umagang-umaga!
''Dammit! Just tell me who you are, freakin bastard!'' inis kong saad sa ka niya.
"Ore? Akai Suichi." tugon niya. T-that kiss stealer...
''Oh, ba't natameme ka diyan?'" dagdag niya pa. Tumaas ang kilay ko.
"Nuisance..." sambit ko nalang at binaba ang cellphone. Aish!
Dumiretso ako sa veranda upang magpahangin. Umagang-umaga, sinira ang umaga ko. Damn! I'm going nuts! Binuksan ko ang cellphone ko at nagpa-popout ang number doon ni Akai na unregistered parin.
''Taku, hounto ni ore wa omae o korosu! (Geez,i will really kill you!)'" bulong ko.
"Yui, nani ga mondaina no?" napatingin ako sa nagtanong sa akin at si Ichi pala. Gising na pala siya. Sa totoo lang, siya ang natatanging tao na kahit kailan ay hindi ko nararamdaman ang presensya. Hindi ko alam pero tiklop ako palagi sa kaniya.
''Nandemonai.(nothing)'' tugon ko at umiwas ng tingin sa kaniya.
"Oh? Naruhodo. (I see.) " pang-aasar niya pa. Pinikit ko ang mga mata ko at sumandal sa railings.
"Leave me alone." bulong ko sa hangin.
****
HAIBARA
Pagkatapak palang namin sa school ay ramdam ko na ang mga matang nakatingin sa amin. Palagi nalang ganito ang scenario pag pumapasok kami sa school na ito. Napaangat ako ng paningin nang may humarang na naman sa amin at si Aubrey na 'yun. Tch, kailan ba kami titigilan ng mag taong ito?
"Hmp! 'Wag kang lalapit kay Prince Conan!" bulyaw niya sa akin at dinuro-duro pa ako. tinitigan ko lang siyang blangko at hindi kumibo.
"Hah! Ang yabang mo porket malapit sa'yo si Prince Conan." turan niya at akmang sasampalin ako nang may biglang humarang sa harap ko.
"Won't you ever lay a hand on her." usal nang nasa harapan ko at hinatak ako bigla. Cy-kun....
"Why did you do that?" tanong ko sa kaniya nang tumigil na kami. Humarap siya sa akin at bakas sa kaniyang mukha ang pag-aalala at pagka-seryoso.
"To protect you from them and I want to talk with you." saad niya.
Tumango ako bilang senyales na handa akong sagutin siya.
"Ai-kun? Do you know my Tito? Tito Clyde Villafuerte?" tanong niya. Halos na-estatwa ako sa tinanong niya. Ba't biglaan?
###
- Writer
