HAIBARA
Lahat at nakahandang makinig kay Ash dahil sa sasabihin daw niya . Sayang at wala sina Gin at Grae kasi participant sila ng Battle of Brains pero siguro sasabihin nalang namin iyon sa kanila mamaya.
“Gin told me about this last night. Guys, do you know what will be the consequences when the Assassin World would know are failure killing Clyde Villafuerte?” seryosong saad niya. Consequences?
''What consequences?'' tanong ni Miwa na parang sobra na siyang nag-aalala kung ano ‘yung consequences. Well, everybody would kung sila ang nasa posisyon namin.
“If the Assassin World discovers our failure. There will be a war. A war for involving our throne in the Assassin World, Legendary’s Cave. And if that war would happen, people around us can be involved too. And which is more, we will be forced to quit in our thrones.” malungkot na paliwanag ni Ash. Silence filled the whole HQ. Wait, we will be forced to quit and leave our throne? That can’t be! I can’t accept that!
''Ash, is there some other way around to prevent the war? '' tanong ko. Tumingin naman siya sa akin.
''Meron pa.''tugon ni Ash. Napatikhim naman si Yui kaya napalingon kami sa kaniya.
“Ano naman ‘yun?” tanong niya. It’s astonishing that she would be interested in this kind of topic. I thought she would ignore this and let it slide.
''We have to find the culprit.''tugon ni Ash.
''Yosh! After the upcoming event, the competition between 3 elite schools, we will start the investigation.'' Saad ko. Tumango sila bilang pagsang-ayon.
Naalerto kami nang biglang bumakas ang pinto ng HQ ngunit ‘di rin kasi si Gin lang naman pero nagtataka kami kasi ‘yung mata niya parang luluha na.
Pumasok siya sa sarili niyang kwarto sa taas at dali-dali siyang umakyat kaya sinundan namin siya pero it’s too late kasi nasarado at nalock niya na ang pinto. Buti nalang ‘di soundproof ang kwarto niya kasi makakaistorbo raw sa inventions niya pag masyado raw kulob at dahil doon ay narinig namin siyang humahagulgol.
''I think we should leave her alone from now.''singit naman ni Jane. Tumango nalang kami at bumaba na. Makapunta nga sa mini bar sa basemant5. Sinenyasan ko sila ma sumunod nalang sa akin kaya’t tumalima sila.
Pinundot ko ang B5 sa may elevator namin. Meaning, basement 5.
Ting! tumunog na ‘yung elevator at bumukas na ito. Lumabas na kami ng elevator at bumulagta agad sa amin ang mini bar dito. Pumunta ako sa wine section at kinuha ang bloody mary. Sila Ash naman ay nag kanya-kanya na ng kuha. Pagkatapos ay uminom na kami. I want to freshen up. That’s all.
****
''Ichi, wake up!''
''Hmm,15minutes more.'' Ungol ko. Ugh! Kitang natutulog!
''Ichi naman! For pete's sake! 15minutes nalang bago tayo pumasok sa school!''bulyaw sa akin ni Miwa. Napabalikwas ako ng bangon at tumingin sa nakabihis na Miwa. Ack! Ang sakit ng ulo ko. Hangover ata!
“Fine!” bulyaw ko rin at pinilit ang sarili ko na gumalaw kahit masakit ang ulo ko. Dito na pala kami nakapagpalipas ng gabi dahil sa pag-inom namin. Aish! Ang sakit talaga!
“Oh, ingat Ichi!” bulya ulit sa akin ni Miwa nang muntik na akong matumba.
“Minamadali mo kasi!” bulyaw ko rin pabalik. Napailing nalang siya. Suminghal ako sa kaniya at dumiretso sa banyo. I have to take a bath already. Ack! Ang sakit!
Kakatapos ko lang magbihis ng uniform at magsuot ng nerdy glasses, bumaba na ko sa baba at nakita ko silang nakain sa dining room ng HQ. Nakain palang sila? ang almusalan namin ay tocino, tapa, itlog at hotdog, with matching ham and bacon pa.
Umupo na ko at kumain na. Kumuha ako ng rice at kumuha rin ng Tocino, Bacon at Ha, tapos kumuha ako ng tasty bread para dun sa ham. Gandang almusalan ito.
*****
Ang sakit parin ng ulo ko. Ano ba ‘yan?! Pagkatapak namin ng Hallway ay pansin ko na lahat ng estudyante na dadaanan namin ay gigilid, magbubulungan,umiiwas. Oh? Ano naman ngayon?! Aish! Ang init ng ulo ko, putek! Baka hindi ako makapagpigil pag nakataon na may mang-gugulo sa amin.
Habang naglalakad kami ay may humarang sa amin na 3 babae na mukhang clown. Tch! Ano na naman ba?!
“Nerds shouldn’t be participants on a beauty pageant because all of you are unattractive.” Lakas ng loob mo!
“Nerds shouldn’t be participants on the battle of brains because all of you are losers!” Kayo ‘yun!
“And, nerds shouldn’t be participants on that battle because all of you are weak!” Napintig ang tenga ko sa huling sinabi nung babae. Masakit na nga ang ulo ko, mas sasakit pa dahil dito sa babaeng ito. Aba! Pambihira itong babae ko.
Akmang susugurin ko na ‘yung mga babae nang may biglang humarang sa harapan namin at ang likod lamang nito ang nakikita ko.
“Don’t you ever dare to say that words again to my friends, dimwits! Kundi, ako ang haharapin niyo.” Pagbabanta nito. That voice....
Humarap siya sa amin.
“Conan? Why did you do that?” tanong ko sa kaniya. Ngumiti siya.
''Because, you are my friends, right?” tugon niya. Napasinghal ako.
''Friends? Are you fuckin' kiddin' me? Huh?, Don’t say that word so easy, bastard!'' bulyaw ko. Wala akong pakielam kung sitahin man ako ni Dad dahil nagsalita ako pabalik. Wala! Ang sakit ng ulo ko at mas umikli ang pasensya ko! Lalagpasan ko na dapat siya nang hilahin niya ang braso ko.
Tumingin siya kanila Ash at ngumiti habang sina Ash ay matalim at masamang tingin ang nakapukol sa kaniya.
“Ahm, pwede pang hiramin ang Ai-kun ko?” namumulang sambit niya. Aba! marunong rin pala ‘tong gwapong ‘tong mag-blush! Wait, did I say..Did I say gwapo? Erase! Erase!
''Wait, Ai~kun ko?''pangbabatikos ni Miwa with sparkilng eyes. Si Yui naman ay nagsmirk sakin at sinalpak na naman ang headphones niya at pumikit. Si Ash naman ay ngumiti sa amin. Si Grae,, as usual nagsisipsip ng candy. Si Gin, lumilinga linga habng nakahawak sa glasses niya and lastly si Jane na may katext na naman sa cellphone niya, pero tumango sila pagkasambit ni Conan no’n, what the?!
''Tara na!, may pupuntahan tayo!, Ai~kun ko!''bulalas niya ulit at hinila ako. Nagpumiglas ako. Bakit ganun? Parang wala na saking impact kung tatawagin niya akong Ai-kun? Bakit nawala bigla ang inis ko sa kaniya sa pagtawag sa akin no’n at parang sumarap pa sa tenga ko ang pagtawa niya sa akin ng ganun. Napailing ako. Imposible.
Nagising ako sa reyalidad nang bigla kaming huminto sa isang Mall. Sa pagiging lutang ko ay hindi ko namalayan na isinakay niya pala ako sa kotse niya at sinama ako rito sa Mall.
Nang pumasok kami ay didiretso dapat siya sa may isang mamahaling restaurant nang hilahin ko siya at iniharap sa akin.
“I do not like in here.” Saad ko at binitawan ang braso niya. Tumalikod ako sa kaniya at akmang hahakbang palayo nang pigilan nya ako sa pamamagitan ng paghawka ng braso ko. Please! Stop this!
“Bili na! Ano ba kasing gusto mo?” bulalas niya at humaba pa ang nguso. Sa mga sandaling ito ay nawala ang init ng ulo ko. He’s funny when he’s pouting. Para kasi siyang bata na nagpapabili sa nanay niya ng laruan. Sasang-ayon na ba ako? Nagugutom narin naman na ako.
“Tss, sige na nga. Tara!” saad ko at hinila siya sa gustong-gusto kong pagkainan. Nang tumigil kami sa lugar na iyon ay kumunot ang noo niya.
“Jollibee?!” bulalas niya at tumingin sa akin.
“Dito talaga?” tanong niya habang suot ang priceless na mukha. Pfft!
“Why? Do you think its lame, Conan?” tugon ko rin. Nagulat naman siya nung tawagin ko siyang Conan. Bakit may mali ba sa sinabi ko? Tumikhim siya at sinsirong tumingin sa akin.
“Ai-kun, pwede bang itawag mo nalang sa akin ay Cy-kun? Short for Cytokine.” Saad niya at ngumiti sa akin. D-did he say, Cy-kun? Bakit ka ganiyan, Conan?! Bakit ipinaaalala mo sa akin si Cy-kun?! Hindi mo ba alam na labis na nga akong nangungulila sa kaniya?!
Tumalikod ako sa kaniya dahil pakiramdam ko ay anumang oras ay tutulo ang luha ko. I do not want to cry in front of him. I started to walk away pero niyakap niya agad ako sa aking likod. Ano ba?! Can you leave me alone?!
“Why are you crying?” malumanay na tanong niya. Nagpumiglas ako ngunit sa labis kong kalungkutan ay wala rin akong nagawa at nanghina. I can hear the flashes of the camera around us but I do not care about that anymore.
All I know is...
“PDA!”
“Ang sweet nila, Shet!”
“Hindi sila bagay. Masyadong cool ‘yung guy.”
“That was a hella scene!”
...I am enjoying Conan’s company.
“Ai-kun, bakit ka ba kasi umiiyak? Did I told you something that you didn’t like?” bulong niya sa tenga ko. Marahan kong inalis ang kamay niya na nakapalibot sa akin at tinitigan siya direkta sa kaniyang mga mata. If he’s really Cy-kun, he should know my eyes. The color of my eyes.
“R-red eyes...Ai-kun?!” hindi niya makapaniwalang bulalas at niyakap ako muli ngunit sa pagkakataong ito ay sa harapan niya na ako niyakap at mas mahigpit pa ito kaysa kanina. Oo, masaya ako ngunit hindi na ako makahinga.
“I......can’t...breath.” sambit ko. Dalian naman siyang kumalas at ngumiti sa akin.
“Gomen, Ai-kun! (Sorry, Ai-kun!) ” saad niya pa at nag-bow. Napailing ako.
''Daijabou da, Cy~kun. (It’s okay, Cy-kun.)'' saad ko at itinataas ang mukha niya.
Niyakap niya ako muli.
“I missed you.” Bulong ko. Naramdaman ko siyang ngumiti.
“I missed you too.” He replied. Napangiti ako. Ang sarap ng pakiramdam na andito lang pala si Cy-kun. Na...hindi ko na kailangang mangulila pa. Na, pwede na naming ituloy ang nasimulan namin.
“Let’s go and eat?” saad ni Cy-kun at kumalas sa yakap. Inabot niya ang kamay niya sa akin. Ngumiti ako.
“Let’s go.” I replied.
****
“Aishiteru Yamashite, Ai-kun. (I love you, Ai-kun.)” saad ni Cy-kun pagkapasok ko ng sasakyan niya. Sinara ko ang pinto ko at ngumiti sa kaniya ng napakatamis.
“Boku mo. (Me too.) ” tugon ko. Nilapit niya ang mukha niya sa akin kaya napaliyad ako kaagad. Kinuha niya ang seatbelt na nasa likod ko at fi-nasten ang seatbelt ko. Ngumisi siya.
“Do you think I will kiss you?” pang-aasar niya. Napairap nalang ako at suminghal. Okay, naasar pa ako.
“Balik na nga tayo sa school. Tapos narin ata ang Luch Time doon.” Pag-iiba ko ng topic. Naramdaman ko siyang ini-start ang engine. Humalumbaba ako.
“Sabi mo ‘yan.” saad niya at humarurot na paalis.
###