"Biraz daha iyi misin?" diye soran kızın tuhaf turuncu gözlerine oturduğum zeminden bir süre dümdüz bir ifadeyle baksam da, ardından başımı sallayarak onu onaylamış ve rahat bir nefes vermesine neden olmuştum. En azından biraz önceki tuhaf ilaç bağımlısı halimden daha iyi olduğumu düşünüyordum.
"Sen neden buradasın?" diye ağzımdan dökülen kelimeler, yavaş yavaş toparlanmaya başlayan bilincimin altını üstüne getiren yegane sorulardan sadece biriydi.
"Sana yardım ediyorum işte."
"Hayır." dedim yeniden konuşarak turuncu gözlü kızın gözlerini yeniden kendi üzerime çekerken. "Neden bu hapishane gibi yerdesin? Neden bu zombi gibi yaratıklar, görüntülerinin aksine size bu kadar dostcanlısı? Neden bizim gibi sizin de enerjinizi çıkarmıyorlar?"
"Ah, çok meraklısın.."
"Bunlar bir ölünün sözleri
