Chapter 84
Ramdam ko ang panlalamig ng sikmura ko nang unti unti kong itinatapak ang nanghihina kong mga mata sa malamig na sahig ng simbahan patungo sa altar. Solo ko ang simbahan ngayon dahil wala naman nagdiriwang ng kung anong okasyon at wala namang gaanong nagsisimba sa ngayon. Malamig ang simoy ng hangin at tila ba nakikidalumhati sa akin sa pagkawala ng babaeng isa sa pinaka hinahangaan ko sa mga oras na ito. Nakakalungkot lang na sa isang maikling panahon, nagawa nila akong iwanang mag isa sa mundo. Dahan dahan kong inapak ang mga paa ko patungo sa altra. Ramdam ko ang pamumugto ng mga mata ko sa kakaiyak magmula pa kanina. Parang sa isang pitik lang sa hangin ay muli ko nanamang mararamdaman ang pagtulo ng luha ko dahil sa labis na hinanakit. Gusto ko siyang sisihin sa lahat ng bagay n
- Writer
