“Are you still mad at me?” iyon ang naging bungad na tanong sa akin ni Donovan nang bumalik ako sa office. Nakatingin ako sa kaniya pero pasimple kong sinulyapan ang portrait niya kung saan naroon ang vault.
I forced a smile then pulled my eyes away from him as if I am hesitant to talk to him. Hindi ko siya sinagot at naglakad ako papunta sa bahagi ng office niya na may mga bookshelves. Doon ko kasi nilagay ang gamit ko dahil nag-review ako sa slides ng presentation namin sa board meeting. Nag-set din ako ng schedules niya doon. Hindi naman ako affected sa naging sagutan namin pero gusto ko munang iparamdam sa kaniya na lumalayo ako. Ang alam ko lang, nagpapakipot ako ngayon.
Kaagad naman akong sinundan ni Donovan. His hand landed on my wrist, causing me to stop from walking. He gently p
