Vampire ka lang, Dyosa ako

CHAPTER 4

Beb's Pov

Lalapit na sana ako sa staff ng Kmjs ng ma feature naman ang beauty natin ng may matanaw na naman akong babae na super familiar.

Kumurap ulit ako. It was Buttercup, siya iyong may 70 pesos na foundation na kasama sa power puff girls kanina, she's wore the same uniform pero may mga parte na itong nagusot. Umupo siya sa malakaing trashcan bin tsaka naman nagsidatingan ang mga kalalakihan. Gangster. Paano ko nasabing gangster ang bitbit niya? Well, nakatatak lang namna sa damit nila iyong "TATAK GANGSTER SQUAD."

Ano naman kaya ang ginagawa niya rito? Medyo natatanaw ko na siya ng maigi at ang mga tropa niyang jeje. Iyong iba ay hatalang hindi pa tuli at sumabak agad sa pagra-rugby, iyong iba naman ay akala mo mga k-pop dahil sa buhok niyang bunot na hindi naman match sa mukha nilang adik.

Napahinto ako malapit sa kanila. Malas ko lang talaga at kailangan kong daanan ang tinatapakan nila para makarating sa kanto namin.

"You!" Turo niya sa akin.

"Me?"

Turo ko sa sarili ko. Nagpalinga-linga pa ako to make sure na ako talaga iyong tinutukoy niya.

Ok ako nga.

"You ruin my life!" Sigaw niya na akala mo'y dalawang bundok ang pagitan namin. Hello, ilang steps lang kaya ang layo natin.

Luh ruin daw? Sino kayang tanga ang hihithit ng drugs sa loob ng campus.

"You're the one who ruin your life, idiot!" Sige English-an pala ha!

She scoffed. She was gripping an empty bottle of whiskey tapos iyong mga ka-tropa niya ay maybitbit na baseball bat at mahahabang tubo. Sh*t galing ata sila sa isang riot. Napalunok ako dahil sa takot, alam ko na kung saan hahantong ito.

"Have you meet my brother's friend?" tukoy niya doon sa mga kalalakihan sa likod niya. Halata rin lasing na ang babae na 'to dahil nanghahalik na. Yuck!

Natulos ako sa kinatatayuan ko ng magsalita iyong mukhang tikbalang na hinalikan ni Buttercup.

"She's skinny pero pwede na rin pantawid sa tawag ng laman namin. 'Di ba boys? "komento niya bago sumugod sa akin sumunod naman iyong mga totoy na sumang-ayon din sa kagandahan ko.

"You'll pay for making our cupcake­­­­­---" Hindi natuloy ang sasabuhin niya ng sipain ko siya mukha, tumalsik pa ang mga ngipin nito.

Sunod naman iyong mga tropa niya. Napaatras ako ng kamuntik ng madurog ang bungo ko dahil sa paghampas ni kuya. Napangisi pa sila. They put me in the center of their circle. Walang pake naman 'yong mga dumadaan dahil ang buong akala nila may shooting. Jusko! Tulungan niyo ko mga anak ni Eva at Adan. Ibinaba ko ang bag ko. Wala ng atrasan 'to.

I tilt my head left and right. Stretch my arms. Ikinuyom ko ang kamao ko bago sila inisa-isang suntukin. Sa dami-dami nila ay ni isa hindi man lang ako nadampian ng tubo o baseball bat. Napahingal ako ng mitumba at mawalan ng malay ang panghuling nakatayo na gangster kuno. 

Ipinagpag ko pa ang palda ko. Lahat sila ay wala ng malay, napatingin ako kay Buttercup na hindi makapaniwa sa ginawa ko. 

Napangisi ako sa kaniya. Naging advantage ata talaga ang pagtrabaho ko sa construction site, isama mona rin iyon panunood ko ng mga action movie at pag-aaral naming ni tatay ng taekwando at kung fu.

Inihagis niya sa harapan ko ang boti na agad din naman nabasag at kumalinsing.Napaatras ako dahil sa tingin niya na halos kainin na ako ng buhay. 

Okay maling magbiro sa lasing

"Mga walang kwenta!"

Tinadyakan niya ang malapit sa kaniya na nakahilata na at may black eye pa.

Napalunok ako ng ibaling niya ulit ang tingin niya sa akin. Nag-umpisa na siyang malakad papalapit sa akin bitbit ang matulis na bagay. She looked like a pro while swinging the knife. Pero dahil nga dyosa at endangered species na ang ka dyosahan ko ay napa-atras ako. Hindi sa naduduwag ako ha, pero matulis na ang pinag-uusapan dito. Come to think daig niya pa ang professional sa paghawak ng kutsilyo. Mahirap na baka ma dedoks tayo ng maaga. Hindi ko pa nga nababawi ang paaralan ko.

Bago pa siya makasugod at mabasagan ng boti ang bungo ko ay biglang sumulpot iyong manyak na lalaki na kung maka ngiti akala mo'y model ng Close up.

"Hoy! Ibaba mo ko!" sigaw ko ng isabit ako ni Kiazer sa balikat niya.

Jusko! Daig niya pa ang kabuti at bigla na lang sumulpot sa kalagitnaan ng kapahamakan ko.

"Marry me first!" Aniya. Naimulagat ko ang mga mata ko. Puny*ta!

"Anong marry me first? ULOL! Close tayo? Jowa kita? Piyansi? Mamatay ka muna! Umalis ka diyan tang*na!"

Nakita kong nakaabot na si Buttercup. Nandito pa pala to?

"Puny*ta masasaksak tayo! " sigaw ko kay Kaizer pero hindi talaga nakinig ang gag*.

Nakita ko si Buttercup na hindi pinansin si Kaizer. Nakikita ko na ang matulis na nakahandang itarak sa katawan ko habangna buhat ako ng lalake na 'to. Napapikit na lang ako. 

Kung mamatay man ako ngayon edi patay. Mabuti nga 'yon at matatapos na ang mga paghihirap at pinaglalaban ko sa buhay. Magiging malaya na ako, hindi ko na iisipin ang mga sakit...

Pero ilang sigundo na ang nakalipas pero hindi pa rin ako hinila ng kamatayan. Naidilat ko ang mga mata ko.

Hindi sa akin tumama. I am alive!

Wait...

Napatingin ako dito sa lalakeng bumuhat sa akin. Dahan-dahan niya akong binaba sa kalsada bago siya ngumiti sa akin. Napatingin ako sa sugat niya kung saan tumama ang punyal ni Buttercup. Hindi agad ako nakagalaw ng makita ang napakaraming dugo na nag-iwan ng mantsa sa damit niya. I was shocked. An image of my pass suddenly flash. Kitang-kita ko kung paano tumingin ang tatay at nanay ko sa akin na nakatago sa ilalim ng kama. Duguan at bila na lang ang hininga nila sa mundo. I was at the urge to run and hug them pero inunahan ako ng mga bala na walang tigil sa pagputok. The blood of taint the floor, umabot pa sa akin kaya hindi ko mapigilan ang mga luha kong patuloy sa pag-agos.

Nakita ko na lang na bumagsak si Kaizer sa lupa kaya hindi ko mapigilan na mapahikbi. Ang takot kong matagal ko ng nilalabanan ay bigla na lang naungkat dahil lang sa tao na sinalo ang dapat ay sa akin na makatayan. Ilang tao pa ba ang madadamay dahil sa akin?

"Oh my... s-sorry Kaizer!" I heard Buttercup panick.

I can't break my eyes over Kaizer's dull tantalizing eyes.

Bigla namang tumakbo si Buttercup, enough to cut the titigan challenge with Kaizer.

Ay nyeta! I-se-set up niya pa ata ako!?

Katatapos ko pa lang kanina ma seremonyahan ni tanda tapos... Sheta!

Ano ba meroon ang araw na ito at ang haba naman masyado!

Tiningnan ko si Buttercup na unti-unti nang lumalayo.Taena set-up nga ito.

Para ano? Kapag nakita ng mga pulis ang pangyayaring ito makukulong ako?

Tapos magta tatto-tattoo ako dahil napilitan sa silda at iyon ang trending?

Bubogbugin? 

Lalampasuhin? 

Papaluin ng puddle? 

Tatawagin nila ang SOCO,Imbestigador, 'tas makikita ko ang mukha ko na nasa ulo ng mga nagbabagang balita sa tv, at i- fe-feature sa KMJS?

Jessica Soho: Di umano ang pumatay sa gwapo at yummy na lalaki ay isang Dyosa?

Paano kung ganoon nga? Punyeta! Halo-halo na ang naiisip ko. Pinahiran ko ang luha ko. 

"Hoy Kaizer? Buhay ka pa, 'di ba?!" Sinundot-sundot ko siya gamit yung stick na napulot ko. Tinuyo ko ang luha ko.

"Kaizer buhay pa 'di ba? Talk to me!" niyugyog ko siya.

Wala pa ring sagot. Napatitingin sa amin iyong magjowa na dumaan. Bakas sa mukha nila ang kuryosidad,takot, at pagkaawa.

Mga 'teh, hindi kami artista. Walang pilekula rito! Dukutin ko mata niyo.

Bigla na lang bumigat ang pakiramdam ko't nakaramdam ako nang mabilis na pagkaantok. Dinukot ko ang selpon ko at agad na dinayal ang number ni Troy. Walang sumagot. Napasambunot buhok ako,hindi ko na alam ang gagawin ko. Nanginginig na nakatapat ang kamay ko sa 911. Pero ano ang aasahan ko sa mga 'yon? Madumi kong maglaro ang pamilya ni Buttercup, saksi ako don dahil minsan ko ng nakaharap ang pamilya niya noong dinudulog ko ang kaso laban sa mga taong pumatay sa magulang ko. They can play the dirties game ever.

Nabigla ako sa pagbangon ni Kaizer. Mabitawan ko pa ang selpon ko. Napatingin ako sa kamay niya ng dukutin niya doon ang nakatarak pa rin na kutsilyo.

"F*ck. " Hinubad niya ang uniform niya. Nagulat na lang ako ng makita doon ang isang bag ng dugo. May butas na ito ngayon at halos wala na ring natira. Inhagis niya iyon kasabay ng kutsilyo. Ginulo niya ang buhok niya bago tumingin sa akin.

Hindi ako makagalaw sa nakikita ko ngayon. And for the first time after how many years I found someone that felt me this way. I was filled by happiness and hope.

"Hindi ka ba nasaktan? "medyo slang niyang tanong. Hindi ako kumibo at nanatili lang akong nakatitig sa kaniya.

Pinahiran ko ang luha ko tsaka ko siya sinapak.

"You're so ugly when you cry." He scoff. Napatingala siya sa langit habang ako naman ay nakatitig lang sa kaniya.

He sigh. "You are scaring me. Magsalita ka kaya diyan." Baling niya sa akin.

"I—I thought you are dead." Napahagulhol ulit ako sa harapan niya. Tumawa lamang siya habang ginugulo ang buhok ko.

"That's not gonna happen," malungkot niyang sabi.

Tinuyo niya ang mga luha ko habang nakatitig sa mga mata ko. "I—I'm sorry about earlier." Hikbi ko.

"Nothing to say sorry." Ngumiti siya sa akin. "Tara na? "he offered his hands. Nauna pa siyang tumayo. 

"Sa tapang mo na 'yan, iyakin ka rin naman pala." Dagdag niya pa.

Napatingin siya sa mga kalalakihang hanggang ngayon ay tulog pa rin kapag kuwan ay napailing siya sa akin. Bago ko pa abutin ang kamay niya ay bigla na lang nagging itim ang paligid kasabay non ay ang dalawang kamay ang umalalay sa akin bago pa ko kinain ng kadiliman.

"From now on you are mine."

Nagising ako nang tila maypumupokpok sa ulo ko. Agad na luminya ang kilay ko ng makita kung sino iyong pumupokpok ng laruan na martilyo sa ulo ko.

Kaizer.

Mabilis ko siyang inabutan ng kamay sa mukha niya. Agad naman siyang sumalpak sa sahig.

"Ano ba ang problema mo?" bulyaw ko sa kaniya.

Tingnan niya ako ng masama. "Why did you do that?" 

Aba. May gana pa siyang itanong 'yon.

"Gago malamang pumupokpok mo kaya ulo ko. Ikaw kaya pukpokin ko nito?" Pinakita ko sa kaniya ang ginamit niya sa pangpokpok.

He shrugged and smirk. "At least nagising ka. I thought you're lying there forever." Aniya bago umupo ng maayos.

Nilibot ko ang tingin ko. Agad nahagip ko iyong mini stage na may mga electric guitar,piano, drum, torotot at marami pang instrumento.

"May nag concert ba rito?" Turo sa mini stage.

He scoffed tsaka tumayo. Ngayon ko lang din napansin na madilim sa kwarto na 'to, kung hindi lang dahil sa sikat ng buwan baka nilamon na ko kasama ang silid na 'to.

"I try to wake you up using this."

Napangiwi ako sa sinabi niya. Baliw na siya.

" Naka shabu ka ba?" hindi makapaniwalang tanong ko sa kaniya.

Tumingin siya sa akin at hindi nagsalita. Tumayo sa siya tsaka gumapang sa kama.

Napaatras ako hanggang maabot ko iyong boarder ng kama.

Napikit ako ng ilang pulgada na lang ang layo ng mukha niya. "Huwag po." Yakap ko sa sarili ko.

Naghintay pa ko sa gagawin niya, pero hindi siya kumibo. Hanggang maramdaman ko na lang ang kamay niya na nakapatong sa noo ko.

"Mabuti naman at hindi ka na inaapoy ng lagnat,"puno ng pag-alala niyang sabi.

Naimulat ko ang mga mata ko. Our eyes meet. Hindi ko magawang umiwas dahil malindi ako ng slight. Char. Ang ganda kasi ng mata niya.

"Gusto ko ng umuwi." Pag-iwas ko sa mata niyang nanglalambot ng buto.

Umayos siya ng upo. He clear his throat.

"H-Hindi pa pwede." Tinaasan ko siya ng kilay. Nakatingin pa rin siya sa akin.

"Anong hindi pwede?" Suntukan na lang oh, gusto ko ng umuwi bago ko pa isipin na landiin ka!

"You can't go home yet."

"Bakit nga? Mukha namang tanga 'to oh in-English lang ang sinabi niya." Ikot mata kong sabi sa kaniya.

"look at the window, " aniya niya. Agad naman akong tumalima.

Naimulagat ko ang mata ko sa nakita ko. Kaya pala ang liwanag dahil halos sumilip na sa bintana ang buwan. I mean, ang lapit ng buwan sa amin.

"The moon is beautiful isn't it?" 

Napatingin ako sa kaniya. Sang-ayon ako. Maganda nga ang buwan sa pwesto na 'to, pero mas maganda itong lalake na nasa tabi ko.

"Yeah." Agad kong binalik ang tingin ko ng mahuli niya akong nakatitig sa kaniya. Nakakahiya men!

Lumipas pa ang ilang minuto ng walang umimik sa amin. Ayaw ko rin na munang makipagtalakan dahil masyadong maganda ang buwan.

"I was wondering," basag niya sa katahimikan.

"Back to the scene where you trash off those boys." Tumingin siya sa akin.

" By any chance do you have dept on them?"

"Seriously ?" Agad kong tugon sa kaniya.

" Do you know that those guys are dangerous? They have weapons and some of them are having guns,"kalmado niyang sabi sa akin.

"Alam ko."tipid ko na sagot sa kaniya.

"Hindi ko naman intensyon na makipagbasag ulo." Suminghap ako.

" Ipinagtanggol ko lang ang sarili ko." I look at the moon and smile.

" It's the less I can do to survive,"d ugtong  ko pa.

Bigla siyang natahimik.

" Gusto ko ng umuwi. " Sabi ko tsaka ko siya tiningnan. Nakatitig pa rin siya sa akin.

"Stay a little longer." Utos niya.

"E kung ayaw ko?" Pagtataray ko rito.

" Edi don't! " Ikot mata niya.

Hinampas ko siya ng unan, panay sangga naman siya gamit ang mga kamay niya.

"Attitude kaaa!" 

Tawa lang siya nang tawa. Medyo nakakainis naman ang isang 'to. Kahit sa pagtawa ang gwapo.

Hanggang sa dalawa na nga kaming nahulog sa higaan. Nasailalim ko siya samantalang nasa ibabaw niya naman ako. Nakahawak pa siya sa baywnag ko. Napatigil ako sa pagtawa tsaka nagproseso ang position namin. Mas dinagdagan pa ang hiya ko ng may kumatog tsaka bumukas ang pinto. Iniluwa doon ang isang babae, na sa palagay ko ay nasa 60's na. Nakapungos ang buhok nito na may kakaunting bangs at nakaitim na damit at palda. Ang puti pa ng balat niya pati ang buhok niya. Pero ang napansin ko talaga ay iyong kuko niyang pink. Lipstick na pink, earrings na pink, singsing na pink at panghuli ay iyong porselas niyang may tatak black pink. Oh ha, kabog si lola!

Agad akong umalis sa posisyon namin. Tiningnang din ni Kaizer si Manang na hindi nagsasalita. Kapagkuwan ay bigla na lang siyang tumayo at tila galit.

Loh?

Lohttog

Lohfoot

Lohngganissa.

Why naman biglang nagalit? 

"Senyorito, senyorita handa na po ang hapunan." Magalang na sabi ni manang na hindi naman halata na addict sa black pink. Tinapunan niya ako ng tingin tsaka yumuko bago umalis sa kwarto.

Napasuklay ng buhok si Kaizer. Lumapit ako sa kaniya tsaka kinalabit.

"Handa na raw ang hapunan." Tiningnan niya lang ako tsaka umiling.

Bakit ba? Gutom na kaya ako.

"Ihahatid na kita sa inyo," aniya tsaka kinuha ang jacket niya na nasa closet.

"Woi, bakit naman gusto mo na akong pauwiin? Kakain pa nga oh, ang sama naman ng ugali mo. Parang makikikain lang. Promise hindi naman ako ganoon katakaw. Gutom lang talaga." Nagpanatang makabayan pa ako sa kaniya.

"No. Tara na,"matigas  niyang habang sinusuot sa akin ang jacket niya.

"Tsk." Kamuntik ko na siyang mabatukan. 

Ang pangit ng ugali niya.

"By the way, may boyfriend ka na ba?"

Tinaasan ko siya ng kilay. Napangisi ako.

"Wala. Bakit manliligaw ka?" 

"Manliligaw?" Taka niyang tanong.

"Hindi lugaw. Manlulugaw ka tsaka mo ihagis ang sarili mo sa kumukulong mantika." Napailing ako.

" Ganoon ba 'yon?" Napanganga ako sa kaniya. Gusto ko atang pulutin panga ko. Hindi niya pa alam na sarcasm lang 'yon?

"Kapag ba ihahagis ko ang sarili ko sa kumukulong mantika, magiging asawa na kita pagkatapos?" Napatampal ako.

Ang vovo naman nito. Wala na finish na.

"Tanga, sarcasm lang 'yon. Uto-uto ka palang kupal ka." 

Napakamot siya sa sintedo niya.

" I never do that before." Nahihiya niyang pag-amin.

We? Gusto ko sana matawa at hampasin siya ng tubo pero mukhang seryoso nga ang isang 'to.

"Never, talaga? I mean you never courted someone before?" 

Nahihiyang tumango ang kupal. I scoffed.

" Kawawang nilalang." Bulong ko sa sarili lo.

Binuksan niya ang malaking bintana. "Well you trust me?" He asked for my hand.

" Trust saan?" Naguguluhang tiningnan ko siya.

Hindi na niya ako sinagot at hinawakan ng mahigpit ang kamay ko. 

"Just trust me." Ipinulupot niya ang kamay niya sa baywang ko. Medyo na alarma ako ng magdikit ang katawan namin. Para akong napapaso sa mga bisig niya.

Hindi ako nakaprotesta noong bigla na lang kaming tumalon sa bintana. Napatili ako habang nakapikit ang mga mata.

"WOOOOOAAAH!" sigaw niya bago nilamon ng kadiliman ang ulirat ko