&&Kader’in gözünden
Arabanın içinde hafif bir sessizlik vardı. Yorgun ama tatlı bir yorgunluktu bu… Gökyüzü geceyi çoktan kucaklamış, şehir lambalarının silik ışığı asfaltın üzerine dökülmüştü. Kemerimi sıkıca taktım, kolumu cama yasladım. Başımı hafifçe sağa çevirdiğimde yüzüğüm ışığa yakalanıp parladı. Altın rengin içindeki taş neredeyse göz alıyordu. Derin bir nefes aldım.
Bu yüzük… sadece bir yüzük değildi. Hikâyemizin başlangıcını, yaşadıklarımızı, yıkılıp yeniden kurulduklarımızı taşıyordu içinde. Ve artık parmağımdaydı.
Başımı çevirip Turan’a baktım. Direksiyonu tek eliyle tutuyordu. Gözleri yola odaklıydı ama dudaklarının kenarında tanıdık bir gülümseme vardı. Onu böyle, gecenin içinde, yanımda görmek… tarifsizdi.
“Çok güzel…” dedim usulca. “Ama aynı zamanda çok pahalıya benzi
