Turan bir adım attı. Gözlerini gözlerime kilitlemişti.
“Dinliyorum,” dedi, sesi ciddiyetle örülmüş ama yumuşaktı.
Bir an duraksadım. Söyleyeceklerim boğazıma düğümlenmişti. Derin bir nefes aldım.
Dudaklarımı aralamıştım ki—
Turan’ın telefonu çaldı.
İkimiz de irkildik.
Turan başını hafifçe çevirip ceketinin cebinden telefonunu çıkardı. Ekrana baktı. Yüzündeki ifade bir anda değişti. Kaşları çatıldı, çenesi sıkıldı. Gözlerinden geçen sertlik içimi ürpertti.
“Bir saniye… kusura bakma,” dedi ve telefonu açtı.
Telefonu açtıktan sonra birkaç saniye sessiz kaldı. Ve dikkatli bir şekilde dinliyordu.
“Ne zaman oldu bu?” diye sordu sessiz ama keskin bir tonla.
Karşıdan gelen cevap, onun bakışlarını bir anda değiştirdi. Yüzündeki gerilim, yerini belirgin bir öfkeye bıraktı. Elindeki telefo
