&&& Hanzade Konağı
Sabah güneşi konağın yüksek pencerelerinden içeri süzülüyordu. Hanzade ailesi kahvaltısını yeni tamamlamıştı. Sofrada konuşmalar yavaş yavaş susmuş, herkes kendi köşesine çekilmişti. Meryem sessiz adımlarla odasına yöneldi. İçinde tuhaf bir huzursuzluk vardı. Gözleri yere dalmış, aklı bir başka yerdeydi.
Kapıyı açıp içeri girdiğinde gördüğü manzara karşısında duraksadı. Esma, onun yatağına oturmuş, bacak bacak üstüne atmıştı. Üzerinde umursamaz bir rahatlık vardı.
“Hayırdır Esma? Ne işin var burada?” dedi Meryem, kaşlarını çatarak.
“Hâlini hatırını sormak istedim yengecim” dedi Esma, alaycı bir gülümsemeyle.
Meryem gözlerini kısarak karşısına geçti. Esma’nın böyle bir şeyi durduk yere yapmayacağını biliyordu.
“Sen hâlâ hâl hatır sormazsın. Anlat, ne işin var burad
