Araba konağın bahçesine girdiğinde Ömer daha kontağı kapatmamıştı. Beklemedim. Kapı açılır açılmaz indim. Ayaklarım taş zemine değdiği an, yüzüme sabahın serinliği vurdu. Gökyüzü hâlâ karanlıktı ama doğu tarafında belli belirsiz bir aydınlık başlamıştı.
Kapıdaki korumalar beni görünce başlarıyla selam verdi.
“Merhaba.” dedim kısaca ve adımlarımı hızlandırdım.
Artık tek düşündüğüm şey odama çıkmaktı. Merdivenleri sessizce çıktım, koridoru geçtim. Odamın kapısını kapattıktan sonra derin bir nefes aldım. Ayağımda hâlâ ayakkabılar vardı ama çıkarmayı bile düşünmedim. Yalnızca kendimi yatağın kenarına bıraktım.
Sonra gözüm komodine kaydı.
“Nereye koymuştum telefonumu?” diye mırıldandım kendi kendime.
Az sonra aklıma geldi. “Ha, doğru. Çekmeceye koymuştum.”
Çekmeceyi açtım ve telefonumu a
