Meryem’in intiharından önceki saatler ..
Turan, evin kapısını sertçe kapattı. Koridorda yankılanan ayak sesleri bile içindeki öfkeyi bastıramıyordu. Göğsünde birikmiş volkan gibi bir şey vardı. Artık susulacak ya da ertelenecek hiçbir şey kalmamıştı. Gerçek, tüm çıplaklığıyla ortadaydı. Yalanlar birikmişti. Sessizlikler büyümüş, ihanet artık tanınmayacak bir biçime bürünmüştü.
Odasının kapısına geldiğinde bir an durdu. Derin bir nefes aldı ama içinde kopan fırtına dinmedi. Ardından kapıyı hızla açtı.
Meryem içerideydi. Aynanın karşısında duruyordu. Hiçbir şey olmamış gibi saçlarını tarıyordu. Üzerindeki sakinlik, Turan’ın içini kaldırdı. Onun hayatı darmadağın olmuştu ama Meryem hâlâ bir tiyatro sahnesindeydi. Beş yıl boyunca inandığı o “aile” masalı, meğer koca bir yalandan ibaretti.
