บทที่
11
เปิดโปงความจริง
วันนี้คือวันที่ซูเหมยหลิงรอคอยมานานมาก ๆ นางรู้สึกรอไม่ไหวที่จะได้จับคนผิดมาลงโทษให้สาสมกับที่ได้ทำผิดต่อนางอย่างร้ายแรง
“เหมยหลิงเจ้าจะได้รับความยุติธรรมสักที ข้าดีใจเหลือเกิน” นางเอ่ยขึ้นพร้อมกับน้ำตาที่รื้นขึ้นมาในดวงตากลมโตของนางก่อนที่นางจะตื่นขึ้นมาเพื่อทำกิจวัตรส่วนตัวของนาง หลังจากนั้นนางก็ตรงไปที่ห้องนั่งเล่นทีจวนของหลงอี้ฟง
ในเช้าที่สดใส แสงแดดอ่อน ๆ ส่องผ่านหน้าต่างเข้ามาภายในห้องนั่งเล่น หลงอี้ฟงเดินเข้ามานั่งข้าง ๆ ซูเหมยหลิงแล้วก็ชวนนางออกไปเดินเล่นที่สวนเพื่อดื่มน้ำชาในตอนเช้า
ภายในสวนที่จวนของหลงอี้ฟง อากาศสดชื่นและเต็มไปด้วยกลิ่นหอมของดอกไม้ที่บานสะพรั่ง สายลมพัดเบา ๆ ทำให้บรรยากาศดูอบอุ่นและผ่อนคลาย
หลงอี้ฟงและซูเหมยหลิงนั่งดื่มชาด้วยกันที่ศาลาริมสวน เสียงนกร้องดังเป็นเพลงไพเราะ เสริมบรรยากาศให้สดใสยิ่งขึ้น
“ดื่มน้ำชาอุ่น ๆ ก่อนหลิงเอ๋อร์
