บทที่
04
เจ้าคือสตรีที่น่ารังเกลียด
หวังป้อเหวินเอ่ยขึ้นมาเพราะเขาเองไม่อยากเชื่อนางว่าคนอย่างนางจะเป็นคนดีได้
“ข้าเองถ้าไม่ได้เห็นกับตาก็ไม่อยากเชื่อว่าเจ้ากำลังปกป้องฮองเฮา หรือนี่มันคือแผนซ้อนแผนของเจ้ากันแน่เยว่เผิง”
“ท่านไม่อยากเชื่อเผิงเอ๋อร์คนนี้ก็ย่อมได้แต่ได้โปรดอย่าหาเรื่องกันอีกจะได้หรือไม่”
“อยู่ ๆ เจ้าก็เปลี่ยนเป็นคนละคนอย่างนี้ ถ้าไม่ใช่แผนแล้วมันคืออะไรข้าชักไม่แน่ใจขึ้นมาแล้วสิ”
“ข้าก็บอกพระองค์ไปแล้วว่าข้าไม่ได้ประสงค์ร้ายใด ๆ กับฮองเฮาทั้งนั้น”
“ข้าจะคอยดูว่าเจ้าจะเล่นละครตบตาเป็นคนดีได้นานแค่ไหน ข้าไม่มีวันเชื่อว่าเจ้าจะเป็นคนดีไปได้”
“เผิงเอ๋อร์คนนี้ไม่อยากให้เชื่อแต่เผิงเอ๋อร์คนนี้จะทำให้ดูเพคะ” หยวนเยว่เผิงมีสีหน้าที่มุ่งมั่นตั้งใจว่านางจะเปลี่ยนเป็นคนใหม่
“ข้าไม่เชื่อเจ้า สตรีที่น่าสมเพชเยี่ยงเจ้า” หวังป้อเหวินเอ่ยจบก็มีทหารของฮ่องเต้เดินเข้ามาหาหยวนเยว่เ
