บทที่
12
ผู้กุมความลับ
หลังจากที่กินไก่ย่างแล้ว หยวนเยว่เผิงก็เข้านอน หวังป้อเหวินเองก็เดินเข้ามาห่มผ้าให้กับนาง
“พระองค์เพคะ ข้ามีเรื่องอยากให้ท่านช่วยข้าสักเรื่องจะได้หรือไม่” หยวนเยว่เผิงมีสีหน้าที่เป็นกังวลมาก ๆ เพราะเรื่องที่นางจะขอกับสามีเป็นเรื่องที่ค่อนข้างเป็นไปได้ยากมาก ๆ
“เรื่องอะไรบอกข้ามาได้เลย” หวังป้อเหวินเอ่ยขึ้นมาแล้วก็เอื้อมมือไปจับที่มือของหยวนเยว่เผิง
“เรื่องที่ข้าอยากขอให้ท่านช่วยคือ ช่วยข้าตามหาคน ๆ หนึ่งได้หรือไม่ ข้ามีเรื่องที่อยากขอร้องให้คนผู้นั้นช่วย”
“ใครอย่างนั้นหรือแล้วเจ้ามีเรื่องอะไรที่ข้าไม่รู้” หวังป้อเหวินเอ่ยถามนางด้วยความสงสัยเพราะเขาเองก็ยังไม่รู้ว่านางกำลังต้องการทำอะไร
“เขาคือคนที่จะช่วยข้าให้หลุดพ้นจากฮ่องเต้และจะช่วยเปิดโปงความจริงทุกอย่าง ข้าบอกพระองค์ได้แค่นี้”
“ข้าก็ยังไม่เข้าใจเจ้าอยู่ดี”
“ข้าเป็นเยว่เผิงเพียงแค่ร่างกายและชื่อเท่านั้
