บทที่
13
เริ่มต้นของความสุข
หลังจากเหตุการณ์ทั้งหมดถูกสะสาง ชีวิตของซูเหมยหลิงและหลงอี้ฟงก็กลับคืนสู่ความสงบสุข ทั้งสองตัดสินใจใช้เวลาร่วมกันเพื่อผ่อนคลายและสร้างความทรงจำที่ดีในหัวใจของทั้งสอง
ในวันแดดส่องสดใส ซูเหมยหลิงและหลงอี้ฟงได้เดินทางไปที่ชนบทซึ่งเป็นสถานที่ที่เต็มไปด้วยธรรมชาติที่งดงามและเงียบสงบ ทิวทัศน์สวยงามและอากาศบริสุทธิ์ ทุ่งหญ้าเขียวขจีที่ทอดยาวไปจนสุดสายตา กลิ่นหอมของดอกไม้ป่าที่ปลิวมาตามสายลมทำให้บรรยากาศที่นี่ช่างผ่อนคลาย ลมพัดแผ่วเบา เสียงนกน้อยร้องเพลงเป็นจังหวะ เสริมสร้างบรรยากาศให้สดใส ซูเหมยหลิงและหลงอี้ฟงเดินเคียงข้างกัน
“หลิงเอ๋อร์ เจ้าดูมีความสุขมาก” หลงอี้ฟงกล่าวด้วยรอยยิ้มที่เต็มไปด้วยความรัก
“ที่นี่สวยงามจริง ๆ เหมือนกำลังฝันเลยเจ้าค่ะ ข้ารู้สึกสบายใจมาก” ซูเหมยหลิงเอ่ยขึ้นมาด้วยรอยยิ้มที่สดใส หลงอี้ฟงจับมือของนางไว้เบา ๆ
“ข้าดีใจที่เห็นเจ้ายิ้มได้อ
