ผิงผิงหวนกลับมาผลิกชะตาให้ม่ามี้

ไหนเฮียบอกว่าจะหย่า

ตอนที่ 7

ไหนเฮียบอกว่าจะหย่า

บรรยากาศในห้องประชุมโกดังสระบุรีเป็นไปอย่างตึงเครียด กระนั้นจักรพงษ์ก็ยังประหลาดใจอยู่พอควรและเหลือบตามองยังผิงผิงลูกสาวของพี่ชายที่นั่งกินขนมอยู่ข้างๆของประเสริฐผู้เป็นพ่อ โดยมีปาริชาติซ้อใหญ่นั่งอยู่ข้างๆกับจักรวาลผู้เป็นพี่ชายและมีผู้จัดการโกดังกับพนักงานอีกสองคนนั่งอยู่ข้างซินแสกวง

ปกติแล้วพ่อของเขาจะไม่เคยให้ปาริชาติและผิงผิงเข้ามานั่งร่วมประชุมด้วยเลยสักครั้ง แต่ครั้งนี้กลับให้ทั้งคู่มานั่งแถมหลานสาวสามขวบนั้นก็เอาแต่กินขนม จนเขาต้องเหลือบมองอยู่เป็นระยะ

และเป็นจังหวะที่ต้องสบตากับเด็กหญิงผิงผิง

จักรพงษ์ตระหนกเล็กน้อย เมื่อเห็นสายตาวาววับของหลานวัยสามขวบ ที่จ้องมองกลับมาอย่างท้าทายคล้ายจะรู้ความคิดของเขาก่อนที่มุมปากของเด็กผิงผิงจะเหยียดยิ้มออกมา

เขารู้สึกขนลุกซู่เหมือนโดนผีหลอก ทำไมแววตาของหลานสาวถึงดูแข็งกร้าวและท้าทายอยู่ในที ผิดกับเมื่อก่อนที่ดูเป็นเด็กขี้กลัวและหลบสายตาทุกครั้งที่เขาจ้องมอง

และครั้งนี้เป็นเขาเสียเองที่ต้องหลบสายตาของเด็กหญิง

"มีอะไรหรือสอง? อั๊วพูดไม่ได้ยินหรือไง"

คำบอกของเตี่ย ดึงสติของจักรพงษ์ให้กลับคืนมา

"ครับเตี่ย"

ไม่รู้ว่าคิดไปเองหรือเปล่าจักรพงษ์รู้สึกได้ว่าเห็นแววตาของผิงผิงและมุมปากที่ยกยิ้มอย่างมีเลศนัย

"ผมแค่กำลังคิดตามเรื่องที่เตี่ยบอกว่าจะให้สร้างโกดังเพิ่มอีกหลัง ผมมองว่าตอนนี้น่าจะยังไม่จำเป็นเพราะกำลังการผลิตที่โรงงานของเราก็เพียงพออยู่แล้ว และเราขาดทุนมาครึ่งปีแล้ว เราควรจะเก็บเงินก้อนไว้เป็นเงินทุนสำรองจะดีกว่า"

จักรพงษ์ รีบแย้งอย่างที่ใจตัวเองคิด

"เราขาดทุนก็จริงแต่ฐานลูกค้าเราไม่ได้ลดลงเลยนะ มีแต่จะเพิ่มขึ้นเรื่อย ๆ ตอนนี้เฮียเองก็มีแผนที่จะเพิ่มลูกค้าต่างประเทศด้วย เราควรจะต้องเตรียมพร้อมสำหรับกำลังการผลิตในตอนนี้"

จักรวาล อธิบายบอกน้องชายเพิ่มเติม เพราะเห็นด้วยในความคิดนี้ของเตี่ยเป็นอย่างยิ่ง แม้ตอนนี้จะขาดทุนแต่ไม่มีเหตุผลที่จะต้องหยุดการพัฒนาและขยายกิจการ

ทำธุรกิจเจ็บได้ ก็ต้องโตได้

"อีกอย่างการขาดทุนที่ผ่านมาเป็นเพราะเราบริหารวัตถุดิบไม่ดีต่างหากล่ะคะ ยังไงตอนนี้ปิ่นจะลงมาดูแลฝ่ายจัดซื้อเพื่อช่วยจัดการตรงนี้ให้ดีที่สุดค่ะ"

ถ้อยคำราบเรียบบอกของ ปาริชาติ ผู้เป็นพี่สะใภ้ทำให้หัวคิ้วของจักรพงษ์ขมวดเข้าหากันทันที

อะไรกันนี่!!

“ทำไมจู่ ๆซ้อใหญ่ถึงจะเข้ามาบริหารจัดการฝ่ายจัดซื้อได้ ความคิดของใครกัน”

จักรพงษ์เอ่ยถามอย่างฉงน ด้วยพอทราบจากเมียตนว่าพี่ชายกับพี่สะใภ้มีปัญหาระหองระแหงและกำลังจะหย่าจากกันในเร็วๆนี้ แล้วทำไมตอนนี้พี่สะใภ้คนสวยที่ไม่เคยคิดจะใส่ใจกิจการของตระกูลโชติพิทักษ์ถึงได้จะมาทำตำแหน่งฝ่ายจัดซื้อกัน

พี่ชายเขาคิดอะไรอยู่?

“ลื้อจะเสียงดังทำไม?”

เป็นเตี่ยประเสริฐที่เอ่ยขึ้น

“อั๊วเองแหละที่ให้ปิ่นมาช่วยเพราะเขาเองก็เรียนด้านบัญชีมาโดยตรง การบริหารต้นทุนกำไรเป็นสิ่งสำคัญความจริงอีได้เริ่มทำมาสักระยะแล้วและส่งรายการให้อั๊วดู มันมีทิศทางที่เริ่มดีขึ้น ก็ให้มาช่วยกันทำช่วยกันจัดการ คนในครอบครัวเราเองทำมันอั๊วสบายใจมากกว่า”

“แต่เรามีฝ่ายจัดซื้ออยู่แล้วนิเตี่ย”

จัดซื้อที่เป็นคนของเมียเขาดูแลมาเนิ่นนาน ไม่แน่ใจว่าตอนนี้พิศมัยทราบเรื่องนี้หรือยัง จักรพงษ์ชักเริ่มไม่แน่ใจ

“ก็จัดซื้อเดิมมันไม่ได้เรื่องไง ถึงต้องให้ปิ่นไปคอยคุมเดี๋ยวต้นสัปดาห์หน้าอีจะเป็นผู้อำนวยการฝ่ายจัดซื้อของโชติพิทักษ์อย่างเป็นทางการ”

จักรพงษ์ตาเบิกโพลง ขยับปากจะพูดต่อแต่ถูกมือหนาของผู้เป็นพ่อยกปรามไว้ให้หยุดแค่นั้น ก่อนจะหันไปคุยกับซินแสด้วยน้ำเสียงเคร่งเครียด

“ยังไงเรื่องโกดังก็ตามนั้น ลื้อช่วยดูหน่อยละกันว่าต้องหันหน้าและทิศทางไปยังไงถึงจะเกื้อหนุนกัน จะได้ให้ไอ้ใหญ่มันรีบดีลกับผู้รับเหมาต่อ โกดังใหม่จะได้เสร็จก่อนฤดูเก็บเกี่ยวปีนี้ตามที่ปิ่นบอก ไม่งั้นวัตถุดิบเรามีปัญหาแน่”

จักรพงษ์ ได้แต่กัดฟันกรอดในใจอีกครั้ง เมื่อรู้ว่าแท้จริงแล้วการก่อสร้างโกดังเพิ่มแห่งใหม่ที่สระบุรีนี้ ไม่ได้มาจากความคิดของเตี่ย

แต่มาจากความคิดของพี่สะใภ้

มันเกิดอะไรขึ้น ...

ทำไมตอนนี้เตี่ยถึงดูมาใส่ใจแนวคิดของผู้หญิง

ด้วยที่ผ่านมานั้นเตี่ยจะค่อนข้างมีความคิดการบริหารเป็นของตัวเอง แม้เขาจะเสนออะไรก็ยากที่จะผ่าน จะฟังบ้างก็คือจักรวาลผู้เป็นพี่ชายและซินแสกวงเท่านั้น

แต่ตอนนี้ความคิดของพี่สะใภ้เริ่มมีอิทธิพลกับเตี่ยมาก

หลังการประชุมกับผู้จัดการโกดังและซินแสเสร็จ จักรพงษ์ ก็ขอตัวออกมาสูบบุหรี่ด้านนอก เพราะรู้สึกหงุดหงิดใจเต็มทนยิ่งเห็นท่าทางของเตี่ยที่เอาแต่ใส่ใจซักถามเรื่องวัตถุดิบกับปาริชาติพี่สะใภ้โดยมีผิงผิงหลานสาวนั่งอยู่ข้างๆเขาก็ยิ่งหงุดหงิดไปใหญ่ จึงรีบปลีกตัวออกมาข้างนอก หลังจากการคุยงานจบลง

จักรวาล มองตามหลังของน้องชายแล้วถอนหายใจออกมา จริงอยู่แม้ตอนนี้เขากับภรรยายังมีปัญหาที่คาราคาซังกัน แต่เขาเองเห็นด้วยทุกประการกับแนวคิดของปาริชาติและเตี่ยในตอนนี้ ซึ่งนั่นอาจจะทำให้น้องชายของเขาไม่พอใจ

แต่ยังไงจักรวาลก็ยังคงใส่ใจความคิดของน้องเสมอ

“เดี๋ยวผมขอตัวไปห้องน้ำก่อนนะเตี่ย”

เขาหันมาบอกพ่อ และเหมือนอีกฝ่ายจะพยักหน้าอย่างไม่ใส่ใจเท่าใดนัก เพราะมัวแต่ดูตัวเลขที่ปาริชาติยื่นให้ จักรวาลจึงเหยียดกายลุกขึ้นและเดินออกจากห้องมาทันที เพราะคิดว่าการคุยกับน้องชายสองต่อสองน่าจะเป็นการดีกว่า

ผิงผิง มองตาผู้เป็นพ่อก่อนจะยิ้มมุมปากเล็กน้อย แล้วหันไปออดอ้อนกับผู้เป็นแม่ ด้วยเด็กหญิงรู้ดีว่าหากพ่อเดินออกไปด้านนอก อาอิงอรจะต้องเดินมาดักรอและยั่วยวนอีกดั่งเช่นทุกครั้ง และพ่อที่แสนจะสุภาพของเธอก็ไม่เคยจะปฏิเสธเลยสักครา

นั่นทำให้เด็กหญิงหันไปสะกิดแม่เบาๆ

พร้อมเอ่ยเสียงออดอ้อน

“ผิงผิงอยากกินน้ำส้มจังเลยค่ะม่ามี้”

.

.

จักรพงษ์ไม่ได้ยืนสูบบุหรี่อยู่ด้านนอกคนเดียว ทว่ามีพิศมัยผู้เป็นเมียยืนคุยอยู่ข้างๆด้วยสีหน้าเคร่งเครียด จักรวาลจึงชะงักฝีเท้าไว้เพียงแค่นั้นด้วยไม่อยากจะเข้าไปเพิ่มหัวข้อสนทนาให้ตึงเครียดขึ้นยิ่งกว่าเดิม ไว้ให้น้องชายเขาอยู่คนเดียวในจังหวะที่เหมาะสมแล้วเขาจะอธิบายให้น้องเข้าใจเอง

จักรวาล เลยหันหลังกลับเพื่อจะเดินเลี่ยงไปเข้าห้องน้ำ แต่ร่างบางของอิงอรที่เปิดประตูห้องรับรองอีกฝั่งเดินปรี่มาใกล้ แล้วเกาะเกี่ยวแขนของเขาไว้แน่น พร้อมเอ่ยเสียงหวานดั่งเช่นทุกครั้ง

“ประชุมเสร็จแล้วเหรอคะ เหนื่อยรึเปล่า?”

จักรวาล ผละห่างเล็กน้อยพยายามแกะมือของหล่อนออก ทว่าก็ยังคงเอ่ยตอบด้วยน้ำเสียงสุภาพ

“เรียบร้อยแล้วครับ อีกเดี๋ยวก็คงกลับแล้ว”

“ให้ อิ่มกลับด้วยไม่ได้จริงเหรอคะ? มินิแวนของเฮียใหญ่มีตั้งหลายที่นั่งกว้างขวางขนาดนั้น ให้ซ้อปิ่นกับผิงผิงไปนั่งแถวหลังก็ได้นี่คะ อิ่มตัวเล็กนิดเดียวคงจะไม่ได้กินพื้นที่อะไรมาก”

หล่อนเอ่ยเสียงออดอ้อน และเบียดตัวตนเข้าไปชิดยิ่งกว่าเดิม ด้วยรู้ลักษณะนิสัยของจักรวาลทายาทคนโตของโชติพิทักษ์ดีว่าเป็นคนขี้เกรงใจคนและไม่กล้าจะปฏิเสธหล่อน

ด้วยห่วงความรู้สึกของสุรีมาศผู้เป็นแม่

นั่นทำให้หล่อนยิ่งได้ใจ

ทว่า จักรวาล กลับเอ่ยบอกเสียงราบเรียบ

“คงไม่ได้หรอกครับ เฮียไม่อยากมีปัญหากับลูกและกับเตี่ยในตอนนี้ อิ่มก็เห็นแล้วนี่ว่าผิงผิงไม่อยากให้อิ่มกลับด้วย”

เขาขยับออกห่าง และเตรียมจะหมุนตัวกลับไปห้องประชุมเช่นเดิม แต่ต้องชะงักเพียงแค่นั้นเมื่อเห็นร่างระหงของ ปาริชาติภรรยาคนสวยยืนอยู่ตรงหน้าห้องครัวของแม่บ้าน และกำลังจ้องมองมาทางเขา

และเหมือนอิงอรจะเห็นอีกฝ่ายเช่นกัน หล่อนจึงเหยียดยิ้มมุมปากออกมาเล็กน้อย

พร้อมเดินมาเบียดชิดร่างของจักรวาลดังเดิม

และเอ่ยถามเสียงหวานเพื่อจงใจให้ปาริชาติได้ยิน

“แล้วเฮียจะใส่ใจทำไมละคะ ก็ไหนเฮียเคยบอกอิ่มว่าจะรีบหย่ากับซ้อให้เร็วที่สุด เพราะทนอยู่กันไปก็ฝืนใจกันทั้งสองฝ่ายมาตลอด ไหน ๆสักวันก็ต้องหย่ากันอยู่แล้ว ..จะต้องไปสนใจคำพูดของเด็กผิงผิงทำไมคะ?”

******************