ผิงผิงหวนกลับมาผลิกชะตาให้ม่ามี้

เธอหึงฉัน?

ตอนที่ 9

เธอหึงฉัน?

"เป็นอะไรเหรอ ไม่พอใจฉันเรื่องเมื่อกี้หรือไง?"

จักรวาล เอ่ยถามภรรยาขณะนั่งมองลูกสาวเล่นน้ำตกอยู่ใกล้ๆ และเอ่ยให้ได้ยินเพียงสองคนไม่ให้ลูกสาวได้ยิน ด้วยหลังจากขึ้นรถมาจนกระทั่งถึงน้ำตก ปาริชาติ ไม่ได้เอ่ยถ้อยคำใดกับเขาอีกเลย เธอนิ่งเงียบมาตลอด

"ไม่นึกว่าเฮียจะเอาเรื่องของเรา ไปพูดให้คุณอิ่มฟังแบบนั้น"

หญิงสาวตอบโดยไม่หันไปมองใบหน้าหล่อเหลาของสามี

"ฉันไม่ได้พูด"

ชายหนุ่มรีบปฏิเสธ "เขาน่าจะรู้มาจากซ้อรองกับไอ้สอง อีกอย่างถึงเขาจะรู้ก็ไม่เห็นเป็นไรนี่ ทีเธอเองยังเอาเรื่องของเราไปพูดกับไอ้ยุตได้เลย”

แววตาของจักรวาลดำมืดขึ้นเมื่อเอ่ยประโยคนี้ ที่ผ่านมาเขายอมรับว่าต้องการประชดประชันเธอจริงๆ แต่ก็ไม่เคยเห็น ภรรยาจะแสดงท่าทีว่าจะหึงหวงเขาเลยสักครั้ง

และครั้งนี้น้ำเสียงของปาริชาติก็ยังคงเรียบเฉย

จนกลายเป็นเขาเสียเองที่ร้อนรนจนต้องเอ่ยถามเธอออกมา และถ้อยคำนั้นก็ทำให้จักรวาลหงุดหงิดเสียเอง

"อย่าใส่ร้ายปิ่น ปิ่นไม่เคยเอาเรื่องของครอบครัวเราไปพูดให้กับคนข้างนอกฟัง"

"แล้วมันรู้ได้ยังไง?"

หัวคิ้วหนาของจักรวาลขมวดเข้าหากัน

"ปิ่นจะไปทราบได้ยังไงคะ? อย่ามาหาเรื่องกัน และขอร้องอย่าแสดงท่าทีแบบนั้นต่อหน้าลูกอีก เมื่อกี้ถ้าลูกไม่อยู่ตรงนั้นเฮียก็คงจะให้เขาขึ้นรถมาด้วยกันซินะคะ ปิ่นแค่หวังว่าเฮียคงจะให้เกียรติปิ่นและลูกบ้าง?"

แม้จะรู้ว่าตอนนี้เขาไม่มีเธออยู่ในหัวใจแล้วก็ตาม แต่ปาริชาติก็ได้แต่หวังลึกๆ ว่าอย่างน้อยเขาคงจะห่วงความรู้สึกของผิงผิงลูกสาวบ้าง

คิ้วหนาของชายหนุ่มยกสูงขึ้น

"อย่าบอกนะว่าเธอหึงฉัน?"

จักรวาลเอ่ยถามในสิ่งที่เขาอยากให้เธอเป็นแบบนั้น แต่ภรรยาคนสวยกลับส่ายหน้าปฏิเสธ

"ไม่ค่ะ ...เฮียสบายใจได้ ถ้าเฮียอยากจะมีเมียสองเมียสามอย่างที่อาม่าบอกหรืออยากหย่ากับปิ่นจริงๆ ปิ่นยอมก็ได้ แต่เฮียต้องทำตามเงื่อนไขนั้นก่อน"

ไม่เด็ดขาด!!

เธอจะไม่มีวันแสดงท่าทีอ่อนแอหรือให้เขารู้เด็ดขาดว่าเธอแคร์และหึงหวงเขามากแค่ไหน เพราะยิ่งแสดงท่าทีแบบนั้นออกไปเท่าใด ปาริชาติก็ยิ่งรู้สึกเหมือนตัวเองไร้ค่ามากขึ้นเท่านั้น

เพราะที่ผ่านมาสามีของเธอไม่เคยมองเห็นในจุดนั้นเลย

"หึ!"

จักรวาลหัวเราะในลำคอ

"เธอก็คงห่วงแต่เรื่องเงินอย่างเดียวซินะ ถ้างั้นก็พยายามทำงานให้เต็มที่แล้วกัน ตอนนี้ถือว่าเตี่ยให้โอกาสเธอแล้ว ถ้าเธอทำได้ดีจนธุรกิจของโชติพิทักษ์มีกำไรขึ้นมา เมื่อถึงเวลาที่เราหย่าขาดกันจริงๆ เธออาจจะได้มากกว่าที่เธอคิดไว้ก็ได้"

หงุดหงิด!!

เป็นจักรวาลที่โมโหตัวเอง

เขาเหยียดกายลุกขึ้นแล้วปลดกระดุมเสื้อเชิ้ตออกทีละเม็ด ก่อนจะถอดเสื้อ แล้วตามด้วยกางเกงชิโน่เนื้อดีลงกองไว้บนโขดหิน เหลือเพียงบ๊อกเซอร์สีดำตัวเดียว

ร่างกายบุรุษที่เปลือยเปล่าแน่นเครียดเต็มไปด้วยกล้ามเนื้อปรากฏตรงหน้า แม้จะเห็นมาไม่รู้กี่ครั้งปาริชาติก็ยังรู้สึกเหมือนตัวเองโดนมนต์สะกดอยู่เสมอ

ทุกครั้งที่ได้จ้องมองเรือนร่างที่งดงามราวรูปปั้นแกะสลักนี้

"ปาป๊ามาเล่นน้ำด้วยกันเถอะ"

"ครับๆ"

จักรวาลนิ่วหน้าเล็กน้อยเมื่อหันมามองหน้าภรรยา

"มีอะไรเหรอ? จ้องซะขนาดนั้น"

ปาริชาติไม่รู้ตัวว่าสองแก้มของเธอผ่าวร้อนจนแดงก่ำไปทั้งใบหน้า และอากัปกิริยานั้นก็ทำให้คนเอ่ยถามไม่อาจละสายตาไปมองที่อื่นได้

"เปล่าค่ะ ไม่นึกว่าเฮียจะเล่นน้ำด้วย แต่อย่าเล่นนานแล้วกันนะคะเดี๋ยวผิงผิงจะไม่สบาย เกรงจะกลับถึงกรุงเทพค่ำด้วยเพราะพรุ่งนี้ลูกต้องตื่นไปโรงเรียนแต่เช้า"

หน้าสวยเบี่ยงหลบไปอีกทางไม่ยอมสบสายตาคู่สีนิลเข้มที่จ้องมองมา แม้จะแต่งงานกันมาหลายปีแล้วแต่ความห่างเหินที่มีมาในช่วงหลังทำให้เธอและเขาแทบจะไม่เคยสัมผัสและสบตากันอย่างลึกซึ้งต่อกันอีกเลย

กระนั้นทุกครั้งที่ปาริชาติได้มองเขาหัวใจของเธอก็ยังสั่นไหวเสมอ แม้จะไม่แน่ใจว่าเขาจะคิดแบบนั้นกับเธอเหมือนเดิมอีกหรือไม่ เพราะสังเกตจากท่าทีตอนที่เขาพูดคุยกับอิงอรเมื่อสักครู่ สามีของเธอแทบจะไม่ยอมผละห่างจากอีกฝ่าย หากผิงผิงลูกสาวไม่พูดประโยคนั้นออกมา

นึกแล้วปาริชาติก็น้อยอกน้อยใจอยู่ลึกๆ เป็นความขมปร่าที่เจ็บอยู่ในใจ และไม่กล้าที่จะแสดงออกมาให้อีกฝ่ายได้รับรู้ เพราะไม่อยากให้ตัวเองรู้สึกด้อยค่าไปมากกว่านี้

"มามี้ๆ ก็ลงมาเล่นน้ำด้วยกันซิคะ"

ผิงผิง รีบเอ่ยชวนแม่ของตน เมื่อเห็นสีหน้าท่าทางที่ไม่สบายใจของปาริชาติตั้งแต่ออกจากโกดัง ผิงผิงตระหนักได้ดีถึงนิสัยของพ่อและแม่ ที่ทำให้เกิดปัญหาในชีวิตคู่

แม้ความจริงแล้วทั้งสองจะรักกันมาก

จักรวาลพ่อของเธอนั้นเป็นคนปากแข็ง มีทิฐิในใจค่อนข้างสูง อีกทั้งยังสุภาพและเกรงใจคนอื่นเกินไป ทำให้มีช่องว่างที่จะมีคนไม่หวังดีมาแทรกแซงได้ง่าย ส่วนปาริชาติผู้เป็นแม่นั้นได้แต่เก็บความอดทนอดกลั้นไว้ในใจ และไม่ชอบพูดความจริงออกไปกับพ่อตรงๆ ทำให้เกิดปัญหาระหองระแหงขึ้นอยู่ตลอดเวลา

แม้ว่าทั้งสองจะไม่อยากให้เป็นอย่างนั้นก็ตาม

"หนูเล่นไปเลยลูก แม่ไม่ได้เอาเสื้อผ้ามาเปลี่ยน"

แม่เธอปฏิเสธอีกแล้ว ทั้งที่มองตามพ่อตาละห้อย

"หนูเห็นมีกระเป๋าออกกำลังกายของแม่อยู่ข้างหลังรถ ใส่ชุดกีฬากลับก็ได้นี่คะ มาเล่นกับหนูเถอะค่ะ"

ผิงผิงบอกเสียงใสอย่างรู้ทัน ก่อนจะกวักน้ำใส่ร่างผู้เป็นแม่

"อุ้ย! ผิงผิงแม่เปียกหมดแล้ว"

"ฮ่าๆๆ งั้นมาเล่นกับผิงผิงเลยค่ะมามี๊"

ผิงผิงหัวเราะอย่างชอบใจ ปาริชาตินั้นได้แต่ส่ายหน้าแต่สุดท้ายก็ต้องยอมก้าวลงมาเล่นน้ำกับลูกแต่โดยดี

"แกล้งแม่ดีนักนะ เจ้าตัวแสบ มานี่เลยๆ"

"ฮ่าๆๆ ม่ามี้ตามหนูมาเร็วๆค่ะ"

จักรวาล ค่อนข้างจะประหลาดใจเล็กน้อย เมื่อเห็นสองร่างของเมียและลูก แหวกว่ายในสายน้ำเย็นด้วยท่าทีสดใส พร้อมส่งเสียงหัวเราะกังวานไปทั่ว โดยไม่รู้ว่าควรจะประหลาดใจกับเรื่องอะไรดี

ลูกสาววัยสามขวบกว่าและภรรยาคนสวยของเขาว่ายน้ำเก่งขนาดนี้ หรือเพิ่งรู้ว่าตัวเองสามารถมองภาพนี้ได้อย่างเพลิดเพลินใจ จนต้องเผลออมยิ้มออกมาโดยไม่รู้ตัว

“ปะป๊าก็ตามหนูมาด้วยค่ะ เร็วๆ”

และก็ท่าทางสดใสนั้นทำให้จักรวาลโผเข้าไปใกล้และร่วมเล่นน้ำกับทั้งสอง ทว่าสายตาของเขายังคงจับจ้องยังใบหน้าและเรือนร่างงดงามผุดผาดของภรรยา ที่เปียกชื้นไปด้วยหยาดน้ำจนเสื้อเชิ้ตสีขาวนั้นแนบกับทรวดทรงองค์เอวเด่นชัด

อกเป็นอก เอวเป็นเอว

เห็นแล้ว .....

จักรวาลเผลอกลืนน้ำลายลงคอ เมื่อรู้สึกคล้ายจะกระหายน้ำทั้งที่ดำผุดดำว่ายอยู่ในสายน้ำที่เย็นฉ่ำ

แต่งงานและอยู่ด้วยกันมาจนมีลูกสาวหนึ่งคน

ทำไมเขาเพิ่งรู้ว่า ...เมียเขาสวยมากขนาดนี้

**************