Chapter 5
1152 Words
Kaori POV
"Salamat Calvin ha!" un lang ang una kong nasabi.
"Youre welcome My Princess" syempre super smile pa din sya at lumapit pa sakin.
"Weh!wag ka nga!! nagpapauso ka na naman! walang Princess ang pangalan ko pwede ba?" iniwan ko sya at dinampot na ang mga Libro na kumalat kanina.
"Eh sa ikaw ang Princess ko noh.syempre diba lahat ng super hero dapat may princess?" Tinulungan nya ko sa pagdampot ng mga libro.
Hindi ako umimik dahil sa pagkabigla at hindi ko alam kung anong isasagot ko. Bakit biglang parang ambait at feeling close to sakin na mokong na gwapo na to?
"Oh!bakit hindi ka na sumagot? ok lang naman My Princess itawag ko sayo diba?" sabay abot ng dalawang libro na pinulot nya. Kaya ayun nagkahawakan pa kami tuloy ng kamay. anu veh!!
Para kong nanlamig nung magkatama ang mga kamay at paningin namin. kasi naman parang sinadya naman yun. Adik talaga tong lalaki na to,. Alam nya kung gano ko kamahal ang kaibigan nya and yet bakit parang inaakit nya ko?
Wwhhaaaaattt!!!! inaaakit agad?pwedeng wag asumera? sigaw sa isang bahagi ng utak ko. Huhuhu!! nababaliw na ata ako.
"Hoy!hindi ka na ba talaga sasagot? para ka ng natuka ng ahas dyan!" ang kulit nito.
"Ayoko! ang princess is magaganda at hindi ako yun!" Natawa naman ako sa sagot ko. ano yun? parang wala namang sense yung sagot ko.hehehe!
"Of course your beautiful. Mas maganda ka pa kay Princess Jasmine ha!" alam kong nangaasar to kaya binatukan ko sya.
"Siraulo ka talaga noh!" napabunghalit din naman ako ng tawa. "hahahah!! oh anong masama kay Princess Jasmine? for your info top favorite ko sya sa lahat ng Princess's because of her strong attitude." nakangiti kong sagot dito.
"Bakit? wala naman akong masamang sinabi ah! anyway san ka ba kasi pupunta? bakit nandito ka sa parking lot? you don't even have a car. why bother going here?"
"Tingnan mo to, sinagip mo nga ko kung makalait ka naman! bakit may sasakyan lang ba may karapatang magpunta dito?hinahanap ko kasi sila Lauren at Sandro. Last text kasi na nareceived ko is dito daw kami magkikita" naglakad ako sa may bench sa may lilim ng puno sa di kalayuan sa pwesto namin at naupo.
Umupo din sya sa tabi ko. Aba at wala pa atang balak na lubayan ako.
"Sorry naman! just asking ok." inunat pa nito ang kamay nya sa sandalan kaya parang nakaakbay sya sakin. Nailang naman ako kaya napatayo ako.
"Ahm! ok na ko dito. sige na iwan mo na ko. hindi na din siguro babalik yung mga matsing na yon." nakatayo ako na nakaharap sa kanya.
"Haha! nope! i'm not going to leave you here alone. You have two options, 1. sit beside me and we will wait for your friends. 2. Let me give a ride with you to your home."
Seryoso ba talaga sya? hindi naman sya mukhang nagbibiro kasi hindi sya nakangiti na parang nangaasar. Ano ba talagang problema ng isang to?
Napatitig na lang ako sa seryosong mukha nya. Gwapo din naman tong si Calvin. yung aura nya kanina nung galit sya is talagang nakakatense. napakalamig ng tingin nya dun kay kapre. Strong ang face aura nya pag seryoso pero dahil palagi syang may nakahandang ngiti na mapangasar is hindi mo agad manonotice yun. Makinis ang mukha nya na tipong kahit kailan ata hindi tinubuan ng kahit isang pimple to. Matangkad sya, I think mga 6' sya.mas matangkad kasi si David sa kanya. 6'2 kasi yung mylabs ko. Ang mga muscles nito masyadong proportion sa pangangatawan. perfect fit kumbaga.
Nasamid akong bigla ng magsalita sya.
"Done checking? pumasa ba ko as your hero?" Tumayo ito at nilapit ang mukha sa mukha ko. as in sobrang lapit.! Parang naduduling na nga ko sa pagtingin sa mata nya eh.
"Ahm! ah ano kasi.." napalunok ako ng maamoy ko yung breath nya na ambango ha! hindi tulad nung kay kapre.
Nilapit nya pa yung mukha nya ulit at instinct na biglang napapikit ako. Bakit nga ba ko pumikit? hinihintay ko bang halikan nya ko?heheh! asumera again!
"Andito na yung sasakyan ng kaibigan mo. Mukhang hinihintay ka na nila." nakita kong ang ngiti nya is hanggang tenga ata. kinuha nya yung mga gamit ko na nilapag ko sa bench kanina at maingat na inabot sakin.
"Sayang! gusto ko pa naman na ihatid ka at makasama ng mas matagal." hindi na ata natanggal ang ngiti nito. at sinadya pang hawakan muli ang kamay ko pagabot ng mga gamit ko.
Nauna pa syang umalis. Ako, ito,, naiwang tulala! shemay naman! bakit kasi ganon si Calvin? hindi pwede! super loyal ako sa mylabs ko noh!!
Calvin's POV
Hindi ko maiwasang mapangiti habang nagda-drive. Talagang nakakaenjoy at magaan sa pakiramdam pag kausap mo si Kaori. Napakasimple, Down to earth, funny and beautiful. Kaya nga nagtataka talaga ko sa kaibigan ko bakit hindi nya nakikita yun? Bakit parang may sakit na nakakahawa si Kaori kung tratuhin. Kanina kung hindi dumating yung mga kaibigan nya ano kayang nangyari? siraulo kasing babae, bakit sya pumikit? Ano sa tingin nyang gagawin ko? Napalunok tuloy ako ng maalala ko yung tagpong yun. Pinagpawisan at nalamig ako kahit napakalakas ng aircon nitong sasakyan ko. Pasaway talagang babae!!
Third person's POV
Sa di kalayuan sa pwesto nila Kaori at Calvin ay nandon ang tatlong matsing kasama si Candice. Pinapagalitan nya yung tatlo.
"Ang tanga nyo naman. mag-isa lang si Calvin bakit hindi nyo pinatulan?" gigil na pigil ang pagtaaas ng boses na wika nito.
"Alam mong nasa premises tayo ng school at isang maling gawain ko lang is expulsion na ang ipapataw na parusa sakin?" asik ni Kapre dito.
Hindi naman nagpaapekto si Candice sa asik nito.
"Tss! kung ganun kayong tatlo ang magdate. bwiset!!!" sabay padabog na paalis na to.
Nagawa naman syang pigilan ni Eric aka Kapre.
"Hintayin natin na umalis yung asungot na yun at itutuloy ko ang plano natin." habang tinitingnan nila ang dalawang pinaguusapan sa may di kalayuan. Nakita nila na umupo ito at nagusap pa.
"Tanga ka ba talaga?" Galit na asik Candice dito. "Sa tingin mo ba iiwan pa ni Calvin magisa yang bwiset na babae na yan pagtapos nyong pumalpak?" balewala ng sabi nito at nagtext. after magtext nilabas na lang ang kanyang polaroid cam at walang ibang intensyon na pinicture-an sila Kaori and Calvin.
Napangiti na lang sya ng makita ang klase ng picture na nagawa nya. Madami pang shots ang nagawa nya at talagang masaya na sya ngayon sa nangyari. Buong kasiyahan na pinagtitingnan ang mga kuha nya,. "I'm very much pretty sure na magagamit ko kayo sa takdang panahon." bulong nito sa mga litrato ng dalawa.
"Ok guys! i have to go. Richelle texted me and the group is waiting for me sa cafe. Thank you anyway Eric. better luck next time na lang." nakangiti pa to habang mabilis na naglakad palayo sa naiwang tatlong lalaki na napailing na lang.
- Writer
