KABANATA 19

1105 Words

*CAROL POV* Nagpanggap ako na parang walang narinig. Gipit kami ng mama ko at hinde ako papayag na sa kalsada kami matutulog mamayang gabi. Humarap sila sa akin at nabahag ang mga dila ng mga dakilang chismosang mga ito na halatang walang ibang pinagkaka abalahan sa buhay kung hinde manira ng buhay ng ibang tao pero ang sarile nilang buhay ay hinde nila maayos. Pupusta pa ako na mga lasinggero ang mga asawa nila at mga anak nila ang naglalaro sa kalsada na ang iba pa ay uhugin o tumatae. Nakaka diri, baka nga umaasa pa sila sa gobyerno. Maka lait ang mga ito ay wagas pero sariling buhay nila ay hinde nila magawang maayos. Dapat kase ay hinuhuli rin ang mga ganito at hinde na pamarisan pa. Para mabawasan ang mga ganitong mga tao sa lipunan na nagkakalat parati ng hasik at fake news sa mg

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD