GLADYS POV
"You are really such a pain in my ass. Siguro talagang dapat ay iniwan na lang kita sa mama mo. Ako nga, nami miss ko silang dalawa kahit papaano, lalong lalo na ang kapatid mong si Carol. Magkasunod lang kayong dalawa, mas matanda ka sa kanya ng isang taon so show her na isa kang mabuting tao."
"Sure Dad, don't worry, hindi ko naman s'yang naisip na idamay sa galit ko sa ex wife n'yo, I mean to say my mom. And I looked forward to meeting Carol. Trust me, she and I will have a good bonding once we see each other," I said with a fake smile.
"Sige! Basta ang mahalaga lang dito ay makapag pahinga muna tayo sa hotel na tutuluyan natin. I know you are eager to tour the city but now is not the time for that. Marami pa tayong time and we are set to return to New York two days before Christmas. Hindi rin maganda sa kalusugan mo kung papagurin mo agad ang sarili mo."
How sad? I really wanted to invite him to go shopping with me because I needed some new expensive clothes pero I have to follow my dad since ang layo pa nang ibinyahe naming dalawa. Nag taxi na lang kaming dalawa and while riding on it, I asked him one more quetion.
"Dad, kailan ka pala bibili ng car mo? Don't tell me na magta taxi tayo rito for entire three months?"
"Gladys, don't worry, bukas na bukas ay bibili ako ng sasakyan. But it will not be as nice as the ones we have in the United States since hindi naman tayo mag i stay dito sa Pinas for a long time. That is a wise decision."
I strongly disagreed with what he said, I can't afford to ride on a cheap car knowing that my father is a f*****g billionaire.
"No Dad, I am afraid I don't like your idea at all. That's exactly the opposite of what I want to happen. See, saglit lang tayo dito sa Manila at mayroon tayong malaking pera sa bank. You know, we only live once at kailangan nating gawin ang magpapasaya sa atin. So, we need to at least have a nice car. Puwede naman natin itong ipadalasa United States after nating ma accomplished ang mga gusto natin dito. Ayos na sa akin kahit isang sports car lang dad. If you want, ako pa ang mag mamaneho para sayo. Magagawa mo bang tanggihan ang anak mong may sakit?"
I know that no matter how spoiled I am, hindi ako magagawang tiisin ng papa ko lalo na kapag sinabi ko sa kanya na gusto ko ay ibibigay n'ya kaagad.
"Pag iisipan ko ito, Gladys."
I am so disappointed with his answer, "Dad, wag mo na itong pag isipan pa kasi I am your daughter and you said before na gustong gawin kung ano ang best para sa akin. So do not hesitate kasi ipipilit ko talaga ang gusto kong mangyari."
"Alright! Bukas na bukas, sumama ka sa akin sa mall at bibilhin natin ang sinasabi mong sports car. But given your condition, I do not want you to drive more often. It is either ako ang mag da drive or mayroon akong iha hired na mag maneho ng sasakyan natin."
"Dad, driving is one of the most favorite hobby of mine at marami akong sports car sa bahay. I can still drive even under this condition."
"Wag nang matigas ang ulo mo Gladys, ang mahalaga rito ay sinunod ko pa rin ang gusto mong mangyari so we have to meet half way. Mahalaga na maging maayos ang kondisyon mo lalo na kapag nagkita kayo ng kapatid mo. We are not here para sa iba pang mga bagay."
Natahimik na ako sa sinabi ni Dad but I still consider myself as the winner of this argument because I convinced him na bumili ng sports car. But then, we suddenly stuck in the middle of the traffic which seems so endless because my eyes can't reach the beginning of it.
"Haist! Wala talagang pagbabago dito sa Manila. Talagang kung ano ang problemang huli kong nakita dito, it is just the same na mas lumala pa. Hindi ka talaga taga Manila kung 'di mo naranasan ang ganitong klase ng traffic."
I know my Dad does not want to waste his precious times pero ano ba ang magagawa ko rito? I am also not used on this traffic pero I kinda enjoy the billboards outside. Iba't iba ang mga artista na naka paskil sa billboard at maging sa mga naglalakihang mga buildings.
"Dad, ano nga ulit ang pinaka malaking mall dito sa Manila?" I asked.
"Mall of Asia ba? Doon ko rin sana balak na pumunta para bumili ng sasakyan natin. Wag kang mabahala kasi makikita mo rin ito at makakapag shopping ka. Much better na rin pala kung ipag sho shopping na rin natin ang kapatid at mama mo bago tayo pumunta doon para kahit papaano ay matuwa sila."
"No dad, ikaw ang bahalang mag shopping para kay mama kasi baka kung ano pang maibigay ko sa kanya. However, let me buy something for my sibling since sayo na rin nanggaling na halos magka edaran lang din kaming dalawa. And I assume na magkasing katawan lang din kaming dalawa. And I will also give her cash para naman may pambili s'ya ng ganda... sorry I mean to say make up."
I am not excited to see my sister but I just want to give her something para isampal sa kanya na ako ang mas angat sa aming dalawa. Siguro nga nag hihikahos na s'ya ngayon sa buhay n'ya because of my mother whom I want to curse for the rest of my life!
"That's definitely a good idea, Gladys, I will also give them financial assistance, ang isang bagay na dapat ay noon ko pa ginawa. But I was too blind to see their situation at marahil ay natakot na rin ako na baka iwan ako ni Camille kaya pinabayaan ko sila."
My dad's voice was full of sadness. But for me, he just make the right choice to abandon them. My precious tita is still better than my mom!