Kolyeyi boynuma takarken elleri boynuma değince ürperdim. Sakalları saçlarıma değiyordu. Nefesim de onun boynuna çarpıyordu. Şu an bile kalbim yerinden çıkacak gibi atıyordu. Sanki avludaki herkes yok olmuştu, sadece ikimiz vardık. Nefesini kulağımda hissettim.
“Artık karımsın… Kaçmayı aklından bile geçirme. Kaçsan da seni bulurum çünkü artık bana aitsin.”
Sesi netti. Benden uzaklaşırken kimseye belli etmeden kolundan tuttum. Boran da geri çekilmekten vazgeçip durdu. Kimseye belli etmeden konuştum. Ben de tıpkı onun gibi ciddi söylemiştim.
“Sen de şunu unutma. Evet, artık sen benim kocamsın ama ben de senin karınım. Sen de buna göre davranacaksın.”
Bedeni kasıldı. Sözlerim onu rahatsız etmişti ama soğukça güldü. Nefesi yine kulağıma çarparken fısıltıyla konuştu. Sesi bile bedenimi t
