Fated

Chapter 8

"Ah! s**t! You're so tight!" He said and held my waist.

"Faster!" He moved faster until his table made a sound.

"Y-your table... L-lucas!" I can feel his table creaking. I know any minute now, masisira na yun. Sa rahas ng galaw niya paniguradong masisira ito.

As expected nasira nga pero bago pa bumigay yun ay nabuhat niya na ako at inilipat sa sofa. Pinahiga niya ako doon at gumalaw ng mas mabilis. Sinabunutan ko ang buhok niya ng maramdamang malapit na ako.

"I'm n-near, f-faster!" I moved my hips desperately and followed his moves.

"s**t! Stay still... I'm near." He pinned my waist in place.

Umahon siya at mas bumilis ang kanyang galaw hanggang sa nilabasan na kaming dalawa. "That was awesome." He said. He put his head in between my shoulder and neck.

Nilibot ko ng tingin ang kanyang opisina ng mahagip ko ang mesa niyang nasira at ang mga nagkalat niyang gamit.

"Yung mesa at mga gamit mo." I pushed him a little for me to see his face.

"Just let it be. Ipapa-ayos ko nalang yan mamaya." Nanlaki ang mga mata ko nang maradaman kong nabuhay nanaman ang pagkakalake niya. "s**t! I'm hard again." Naramdaman ko ang pagkalalake niya sa loob ko.

"Tigilan mo ko Lucas! Tumayo ka na!" I pushed him completely.

I stood up and pick my clothes on the floor. Sinulyapan ko siya. He was holding his manhood while stroking it. Nakita ko siyang nahihirapan kaya nilapitan ko.

"Last na to okay?" I said and sat on his lap. I held his manhood and sat on it. "Ah..."

"Opo... Last na. Mamaya ulit." I slapped his arm and started moving.

"Baby... Move faster, please." I moved faster while he is holding my waist.

Nang hindi makuntento sa bilis ng galaw ko, hinawakan niya ang puwet ko at siya na ang gumalaw. Mas mabilis at mas marahas. I rested on his shoulders when I reached my climax, I waited for him until he's okay then I stood up.

Habang nagbibihis ay biglang may kumatok. "Sir? Okay lang po ba kayo dyan sa loob? May mga naririnig po kasi akong sigaw at parang may nasasaktan po." I looked at the door then to Lucas.

"Sabi mo soundproof to?" He looked at me confused.

"It is! Your moans are just too loud, baby." He fixed his tie and went to kiss me on my neck.

"Malakas ba talaga?" I asked him.

"Uh-huh..." He went to the door and opened it after I put my clothes on.

"Sir! Okay lang po kayo?" Tanong ng secretary niya.

"Okay lang, medyo nagalit lang ako." Medyo palang pala yun. Pano kapag galit na galit na siya?

"Nga pala, order a new table and fix my things here." Sinabi niya sa kanyang secretary na ngayon ay nakatingin sa loob ng kanyang opisina.

Napakagulo at sobrang kalat ng loob. Amoy pabango niya ang loob dahil pagkatapos namin, pinabanguhan niya agad para daw di mahalata ang ginawa namin sa loob.

"Nakakatakot naman po pala kayong magalit, Sir. Nakakasira po kayo ng mga gamit." Inosenteng saad ng sekretarya niya. He laughed and looked at me.

"Nakakatakot talaga akong magalit. I'm ruthless when I'm angry, paniguradong di ka makakalakad kapag nagalit ako." He said with teasing eyes. I glared at him and excused myself.

"Alis na po ako, Sir, sorry po ulit sa ginawa namin kanina." Palusot ko at sinamaan siya ng tingin.

"Don't do it again Ms. Thompson, or else magagalit nanaman ako. Makakasira nanaman tayo-I mean ako ng gamit dito." He said and smirked. I rolled my eyes at him and made my way to my cubicle.

Ang sakit ng mga hita ko, isama mo na rin yung nasa gitna. Langyang Lucas talaga 'to, masyadong malibog. Sinalubong agad ako ni Jane nang makita ako na papalapit.

"Okay ka lang ba? Nasaktan ka?" Tanong niya.

I smiled at her. "I'm okay."

"Grabe pala magalit si Sir, narinig namin dito ung mga sigaw. Kala ko nga kung napano ka na eh, parang sinasaktan ka ni Sir kanina." Nakita ko ang pag-aalala sa mga mata niya.

I gulped. Are my moans really that loud? Thinking about it made my face blush.

"Bakit namumula ka?" Nag-aalalang tanong niya.

"Huh?! Wala! Medyo nagulat lang sa ginawa ni Sir Lucas kanina." Palusot ko.

"Wag na tayong mag-usap kapag andyan siya. Nakakatakot!" I nodded and smiled.

We continued to work. Ang sakit talaga ng mga hita ko. Pumipikit na din ang aking mga talukap dahil sa pagod kanina. Lunch came and we decided to eat at a fastfood chain.

"Huy babaita!" Tawag ni Dexter sabay sabunot sa buhok ko.

"Bakit?" Tanong ko.

"Nagalit daw si Sir Lucas kanina. Anyare?" Di ko na sana sasagutin nang sumabat si Jane.

"Nag-uusap kasi kami kanina, di namin napansin na meron pala si Sir Lucas. Nahuli niya si Grace, kaya ayun." Tumango nalang ako para maiba na ang topic pero di talaga binitawan ni Dexter.

"Narinig nga namin yung sigawan sa Office ni Sir eh. Tapos may umuungol, mali na sana ang iisipin ko kaso alam kong galit ka kay Sir kaya imposible. Nag-conclude nalang kami na baka nasaktan ka ni Sir." Nabulunan ako sa sinabi ni Beth. Gaga talaga tong malandi na to.

"Dzai! Baka ikaw ang nanakit sa kanya! Galit ka pa man din sa kanya diba?" Hinampas ko naman ang braso ni Dexter.

"Kahit anong galit ko sa isang tao, di ako nananakit. Tsaka yung sinasabi niyong sigaw, baka dahil yun sa paghagis ni Sir dun sa gamit niya. Nagulat kasi ako. Naibuhos niya rin kasi ata yung galit niya sa akin kanina." Pagkumbinse ko sa kanila. They all nodded except for Koko. He is looking at me like he is examining my moves.

"Okay ka lang Koko?" Tanong ni Jane. Koko just nodded and continued eating.

After eating, we went back to work. Maraming ginawa kaya medyo di ko napansin ang oras.

"Grace, di ka pa ba uuwi?" Tanong ni Jane. I looked at the clock and saw that it was already 8 in the evening.

"Tapusin ko lang to, uuwi na ako after. Mauna na lang kayo."

"Sure ka?" Paninigurado niya. I nodded.

I continued to do my work. Tatapusin ko nalang ngayon para di ako matambakan bukas. May event pa kaming paplanuhin bukas. Patapos na ako sa aking gawain ng may tumikhim sa likod ko. Nilingon ko iyon at nakita si Lance.

"Lance!" Tumayo ako sa aking kinauupuan upang mas makita sa ng maigi.

"Grace, hindi ka pa ba uuwi?" Tanong niya.

"Tatapusin ko lang to." He nodded.

"Hintayin na kita. Sabay na tayong umuwi, Ihahatid kita sa inyo."

"Hindi na! Matagal pa to tsaka kaya ko namang umuwi mag-isa eh." Tanggi ko.

Noon pa man alam kong may gusto na sa akin si Lance, sadyang ayaw ko lang talaga sa kanya. Iniiwasan ko siya noon pa man dahil sa mga balitang naririnig ko sa mga kasamahan ko at ibang tao tungkol sa kanya.

"Iniiwasan mo ba ako?" Tanong niya. Nakita ko ang galit sa kanyang mga mata.

"Huh? Iniiwasan? Bakit naman kita iiwasan?" Diretsong saad ko pero natatakot na talaga ako. The anger in his eyes scares me.

"Parang iniiwasan mo ako eh. Napansin ko, simula ng dumating si Lucas, iniiwasan mo na ako. May gusto ka ba kay Lucas?" Lumapit siya sa akin sanhi ng pag atras ko.

"Wala akong gusto kay Sir Lucas, Lance. And ano naman kung magkagusto ako sa kan-"

"Hindi pwede!" Nag-aalab ang kanyang mga mata habang nakatingin sa akin. He held my waist and pulled me closer to him. Ang higpit ng hawak niya, paniguradong mag mamarka yun. Sinusubukan kong alisin ang hawak niya sa akin pero mas lalo niya lang akong hinapit papalapit.

"You are mine Grace. MINE. At kung kailangan kong kalabanin lahat ng hahadlang sa ating dalawa, gagawin ko. I can kill all of them just for us to be together. YOU. ARE. MINE." Sigaw niya na ikinagulat ko. Nakakatakot siya, malayo sa Lance na palagi kong nakaka-usap dito sa opisina. His eyes turned to color red. May lumabas ding pangil kaya naitulak ko siya.

I ran away from him, I didn't bother getting my things. Hindi naging hadlang sa akin ang mga sugat na natamo sa pagtakbo. Sumakay agad ako sa taxi na napara ko. I don't have any money with me. Hindi ko na inintindi iyon at binalikan ang nangyari kanina. What is he? A vampire? Its impossible, kung bampira siya dapat noon palang pinatay niya na kaming lahat. A werewolf? Is it possible? I saw his arms and they are hairy but it's still impossible. Baka namalikmata lang ako. Madilim ang opisina nung nag-usap kami, baka nga namalikmata lang ako.

Nakarating ako sa bahay at nanghiram muna ng pera kay mama. Buti nalang gising pa siya. She looked at me confused.

"Bakit ganyan ang itsura mo anak?" Napatingin ako kay mommy.

"Wala po, Mommy. Ahm.. manghihiram po sana ako ng pera, pambayad lang sa taxi. Naiwan ko po kasi yung mga gamit ko sa opisina."

Di na siya nagsalita at inabutan ako ng pera. Di niya na din ako tinanong pa kung anong nangyari.

Pagkatapos kong bayaran ang taxi driver, dumiretso na ako sa kwarto ko. Kung ano-ano kasing sinasabi ni Christian sa akin kaya kung ano-ano tuloy ang naiisip ko. Makatulog na nga lang!