ล่ามรักของหวง

ตอนที่3 ไร้หัวใจ

หลายเดือนต่อมา...

ไนท์คลับหรูหราแต่กลับลึกลับชนิดที่ไม่ใช่ใครก็จะเข้ามาใช้บริการได้ สถานที่ที่เต็มไปด้วยลูกค้าระดับสูงมากหน้าหลายตาที่ไม่ใช่จะพบเจอกันได้ง่ายๆ

การทำงานที่นี่ผลตอบแทนสูง แต่นั่นต้องแลกกับการปิดปากให้เงียบที่สุด

ดวงตากลมกวาดมองไปรอบๆ พื้นที่หรูหราโอ่อ่า แสงไฟสลัวสีม่วงอ่อนขับอารมณ์ให้ราบเรื่อยไม่รีบร้อน เสียงเพลงขับคลอไม่ดังมากเกินไปจนรำคาญ ไม่ว่าจะหันซ้ายหรือมองขวาก็พบผู้คนที่เต็มไปด้วยรอยยิ้มราวกับมีความสุขเหลือคณา

บ้างก็ดื่มเหล้าเคล้านารี บ้างก็ก้มลงไปสูบเสพบางอย่างด้วยสีหน้าล่องลอยเคลิบเคลิ้ม แต่อาจเพราะเป็นสถานที่ปิดจึงทำให้ไร้ซึ่งกลิ่นควันบุหรี่อย่างเห็นได้ชัด ซ้ำยังดูหอมลึกลับน่าค้นหาไม่น้อย

มองผ่านๆ ก็เหมือนไนท์คลับทั่วไป แต่หากเป็นแค่ไนท์คลับธรรมดาจริงเพราะเหตุใดถึงมีความเข้มงวดในการเข้าออก มีคีย์การ์ดเฉพาะพร้อมกับบอดี้การ์ดที่จะเป็นคนนำลูกค้าส่งตรงถึงประตู

เสียงเพลงที่คลอก่อนหน้านี้ก็เงียบลง พร้อมกับแสงไฟสีขาวสาดส่องไปยังหน้าเวที

“ในที่สุดก็กลับมาพบกันอีกครั้งแล้วนะคะ ดิฉันดีใจจริงๆ ที่วันนี้มาถึง และเชื่อว่าหลายท่านในที่นี้ก็คงเฝ้ารอวันนี้มายาวนานเหมือนกัน” เสียงพิธีการหญิงที่แต่งตัวเซ็กซี่น่ามองดังขึ้น เรียกความสนใจจากผู้คนด้านล่างได้ไม่น้อย

รวมถึงเธอที่ยืนฟังและมองสถานการณ์ทุกอย่างที่ยังไม่ชินสักครั้ง

“เพื่อไม่ให้เป็นการเสียเวลา เราเข้าสู่ช่วงเวลาสุดพิเศษของเรากันดีกว่าค่ะ”

และแน่นอนว่าตามมาด้วยเสียงตบมือและฮือฮาไม่ดังนัก ราวกับทุกคนเฝ้ารอช่วงเวลานี้กันอย่างยาวนานเหมือนพิธีกรสาวพูดไปเมื่อกี้

“ตอนนี้ควรค่าแก่เวลาเปิดตัวสาวน้อยของเราแล้ว ขอเชิญทุกท่านเชยชมสาวงามประจำค่ำคืนนี้!” เสียงของพิธีกรสาวดังขึ้น ก่อนม่านผืนใหญ่สีแดงเข้มจะค่อยๆ เคลื่อนตัวแยกออกจากกัน

แสงไฟสีขาวที่เคยสาดส่องไปยังพิธีกรเหวี่ยงวนไปมาราวกับสร้างความตื่นเต้น จนกระทั่งม่านสีแดงเข้มเปิดอ้าออกกว้าง แสงไฟดวงนั้นก็ได้สาดส่องไปยังหญิงสาวสวยบนลิฟต์ไฮโดรลิคในชุดคอร์สเพลย์พยาบาลสาวตัวสั้นจิ๋ว

คนที่ไร้ซึ่งความตกใจกลัว โปรยรอยยิ้มบางเบาแต่เต็มไปด้วยเสน่ห์น่าค้นหา กวาดสายตามองเบื้องล่างราวกับนางพญาผู้สูงส่ง

“เป็นยังไงบ้างคะกับสาวงามของเราในค่ำคืนนี้...”

“หวังว่าน้องพยาบาลของเราจะถูกตาต้องใจท่านทั้งหลายกันนะคะ” คำหยอกล้อของพิธีกรสาวยังคงดังขึ้นอย่างเป็นกันเองและมืออาชีพไม่หยุด

เหมือนกับชายทั้งหลายที่อยู่ด้านล่างกำลังพิจารณาสาวงามไฮต์ไลท์ของค่ำคืนสำหรับการสู้รบในสงครามราคา

“เพื่อไม่ให้เป็นการเสียเวลา หากท่านใดถูกตาต้องใจนางพยาบาลน้อยของเรา เฝ้ารอการปรนนิบัติรักษาอาการทางใจ ก็สามารถชูป้ายเสนอราคามาได้เลยค่ะ!” พนักงานสาวไม่รอช้า เริ่มต้นการประมูลสาวงามในทันที

และราคาแรกก็ดังขึ้นอย่างเป็นเรื่องสนุกในทันที ราคาที่สูงกว่าราคาเริ่มต้นไปหลายบาท แต่ถึงอย่างนั้นคนมีเงินก็สนุกสนานกับการเล่นสงครามราคาเพื่อชิงตัวสาวงามที่ตัวเองหมายปองกันเป็นเรื่องปกติ อีกทั้งใครบ้างไม่รู้ว่าสถานที่แห่งนี้คัดเลือกสาวงามแต่ละคนขึ้นประมูลนั้นไม่ธรรมดากันเลยสักราย

การประมูลตัวหญิงสาวยังคงดังขึ้นอย่างต่อเนื่องไม่มีใครยอมใคร ดูสนุกสนานราวกับคนไม่มีที่เก็บเงินแล้วเอามาหว่านทิ้งอย่างไรอย่างนั้น

“ไม่แปลกเลยจริงๆ ที่คุณจะไร้หัวใจแบบนี้” พิงเดือนเอ่ยกับตัวเองด้วยความเข้าใจอย่างถ่องแท้ในหลายๆ เรื่องราวต่อคนที่ได้ชื่อว่าสามี

ผู้ชายที่ให้เมียอย่างเธอลงมาทำงานในตำแหน่งเด็กเสิร์ฟของไนท์คลับพร้อมคำย้ำชัด

“อย่าให้ใครรู้เรื่องของเรา”

งานที่เขาบอกว่าเธอต้องมาช่วยเหลือดูแลหลังจดทะเบียนสมรสกัน ตอนแรกก็คิดว่าเป็นงานบริหารด้านโรงแรม แต่เธอคงประเมินตัวเองสูงไป

“คนสวย ไปด้วยกันเถอะ” แต่แล้วอยู่ๆ ก็มีชายคนหนึ่งเดินเข้ามาจับมือของเธอพร้อมกับชักชวนด้วยรอยยิ้มไม่น่าไว้ใจ

“ขอโทษค่ะ ฉันเป็นแค่เด็กเสิร์ฟ” เธอขยับออกพร้อมกับส่งยิ้มบอกลูกค้าออกไปอย่างมีมารยาท

ดีที่ที่นี่แบ่งแยกหน้าที่กันอย่างชัดเจน สามารถปฏิเสธได้โดยตัวเองไม่เดือดร้อน

“ฉันถูกใจหนูจริงๆ นะ ถ้าสนใจฉันจะจ่ายให้พิเศษเลย...”

“หรือไม่ ฉันพร้อมจะเลี้ยงดูหนูไม่ต้องทำงานให้เหนื่อยเลย” อีกฝ่ายยังคงไม่หยุดต่อรองกับหญิงสาวตรงหน้า

คนที่สวยกว่าดาวของค่ำคืนบนเวทีก่อนหน้านี้เสียอีก

“ขอบคุณนะคะ แต่หนูชอบทำงานมากกว่า อยู่เฉยๆ แล้วมันน่าเบื่อ” เธอขยับก้าวไปด้านหลังขณะปฏิเสธอีกฝ่ายด้วยรอยยิ้มเช่นเดิม

“ฉันไม่ให้หนูต้องอยู่เฉยจนเบื่อหรอกเด็กดี...”

“แล้วถ้าหนูอยู่กับฉัน หนูจะมีบ้านมีรถ มีเงินแล้วก็ข้าวของราคาแพงใช้สบายๆ เลยนะ”

“ขอบคุณในความเอ็นดูนะคะ แต่หนูรับไม่ได้จริงๆ ค่ะ...”

“ยังไงขอตัวไปทำงานก่อนะคะ” ยกมือไหว้อย่างไม่ต้องการให้อีกฝ่ายเสียหน้าหรือไม่พอใจ ตัดบทหมุนตัวเดินหนีไปไม่คิดจะพูดต่อความใดๆ

เพียงแต่เธอกลับไม่รู้ตัวเลยสักนิดว่าตัวเอง ตกอยู่ในดวงตาหลายคู่มาตลอด