Chapter Fifteen
1699 Words
“MA’AM narito na po ang mga gamit nyo.”
Napalingon ako sa pinto ng kwarto, nakita ko ang katulong nila Evander na bitbit ang mga gamit ko galing sa ranch. Hanggang ngayon ay hindi pa din makapaniwala na ang dati tinatakbuhan ko ngayon ay nilalapitan ko na.
“Pakisuyo na lang ho dito manang.” Sabi ko sakanila, tumango sila at nilagay sa sulok ang mga gamit ko. Sunod namang dumating si Evander, nang lumabas ang mga katulong ay lumapit sakin si Evander, ramdam ko ang malakas na kabog ng dibdib ko habang palapit siya sakin.
“May balita naba kay mommy?” Tingala ko saknaya habang nanatili akong nakaupo sa paanan ng kama. Niyuko niya ako at tinitigan.
“Wala pa..” Sabi niya at pumantay sakin. “…if Auntie didn’t leave the house…she was likely still hidden somewhere inside the ranch. Huwag kang mag-alala pinakuha ko na din ang cellphone niya incase na may lead sa huling pinuntahan niya.”
Ilang sandali kong nilabanan ang tingin ni Evander.
“Why are you doing this for me?”
“Because you are my fiancé.” Nakataas pa ang sulok ng labi na sagot niya.
“No..kailan lang tayo nagkakilala, ni hindi nga ako umabot ng buwan sa lugar na ‘to para ako ang piliin mo na pakasalan.”
“Doesn’t matter?” Mabilis na sagot niya, tinaasan ko siya ng kilay.
‘’Malamang…do you realize that marriage is a serious commitment and isn’t something you just do? Lalo pa na hindi pa natin kilala ang isat-isa.”
“Why can’t we get to know each other once we’re married? If you are worried about that why don’t we just talk about it?”
I rolled my eyes with his reason, obviously hindi niya pa alam ang mga sinasabi niya.
“Pero hindi pa kita kilala ng lubusan Evan, I don’t even know who you are. Ni hindi ko nga maalala na naging childhood friend kita dati kagaya ng sinasabi ni mommy. I don’t find myself marrying you.” Iyon ang sinabi ko sakanya. Nakita ko ang kakaibang kislap sa mata niya sa sinabi ko. Nilapag niya ang dalawang kamay magkabilang side ko habang matiim ang tingin sakin.
“Is that how you’re supposed to say to someone who will help you Peony?”
Natigilan ako sa sinabi niya.
“Well, I really appreciate your help for saving my ass earlier. Pero may plano ako para sa sarili ko at kung paano ko hahanapin si mommy.”
Naglaro ang ngiti sa labi niya sa sinabi ko, napakurap ako ng hawakan niya ang magkabilang bewang ko.
“Sa tingin mo ba walang impluwensya ang lolo mo sa mga police na nandito? Police Lieutenant Colonel Santos is the husband of your Auntie Linda. Don’t you know?”
Natigilan ako, si tito Ares?
“Like I said before, the devil is patiently waiting for the perfect opportunity to move. Now that you’ve fallen into their trap again, do you really think there’s a way out? Sa mga pagkakataon na ‘to ako lang ang maasahan mo Peony.”
Hindi ako nakaimik sa sinabi niya.
“Think about your mother.. sa mga oras na ‘to sa tingin mo ba ano ng nangyayari sakanya?”
Muli akong nag-alala sa sitwasyon ni mama, kahit ngayon wala akong kahit na isang idea kung nasaan na siya.
“Are you taking advantage of this situation just to get what you want?” Hindi ko mapigilang sabihin sakanya, ngumiti naman siya sakin ng malawak pagkatapos ay lumuhod sa harap ko at dahan-dahang nilapit ang mukha sakin. He wrapped his arms around me and hugged me.
“What do you think?” Usal niya habang naglalakbay ang labi sa pisngi ko. Bahagya akong umiwas.
“I have a conditions then..”
Sinalubong niya ako ng titig sa mata.
“Gusto kong mahanap agad si mommy sa lalong madaling panahon.”
Tumango siya. “You can depend on me.”
Bahagya kong tinulak ang dibdib niya palayo.
“I’ll pay their debt so you don’t have to marry me. Habang nandito ako sa teritoryo mo hindi ka lalapit sakin kapag gusto mo. Don’t hug me like this…” Muli ko siyang tinulak.
“..don’t kiss me, don’t ever touch me. Marami akong pera na kayang ibayad sayo sa oras na makita ko si mommy. That’s my conditions Evander.” Matapang na sinalubong ko ang mga mata niya. His eyes burned with a dark, unsettling gaze that made my skin crawl. They seemed strangely familiar.
“Even if the situation were different, I’d still help you find Tita..” Walang emosyon na sabi niya pa at muling lumapit sakin.
“I will do anything you want…I can give everything you need Peony. But no one can stop me from having you, not with your f*****g rules.”
Napakurap ako sa sinabi niya.
“Evan---
“You honestly think I wouldn’t take every cent you own if I wanted to? Sa tingin mo hindi ko kayang ubusin ang lahat na meron ka? The day you kissed me back was the day you became mine Peony and you owed me everything.”
Mahigpit niyang hinawakan ang magkabilang bewang ko palapit sakanya. Napangiwi pa ako dahil sa madiin niyang pagkakahawak sakin.
“So don’t you dare give me your f*****g conditions. I will f**k you so hard until you scream my name and make you feel me in every part of your mind.” There was a calmness in his tone, yet every word bore the mark of an unhidden obsession. Hindi ko alam kung ano ang dapat kong maramdaman sa mga sandaling ito.
I’ve encountered many people like him, but Evan is not like the others. Pakiramdam ko ay may kaya siyang gawin para maipit ako at iyon ang bagay na kinatatakutan ko. He claim my lips and laid me down on the bed as I could feel his control in every movement. Hindi ko naman alam kung bakit hinayaan ko siya.
“Can’t you feel that?” He leans closer, every breath against my neck making me aware of him. Nahigit ko naman ang hininga ko habang nakatitig sa kisame.
‘No Poeny! Itulak mo siya!’
“Damn it!” Narinig kong galit na bulong niya at mabilis na lumayo sa pagkabigla ko. Napakurap ako nang iwan niya ako sa kama. Is he going to leave me again? Parang gusto kong batukan ang sarili ko dahil feeling ko napahiya ako. I mean para saan diba?!
“Damn you Raphael! Don’t you ever come back here, bring your gecko with you!” Narinig kong sabi ni Evander, muli siyang pumasok sa loob ng kwarto at nilock iyon.
“A-anong nangyari?” Usal ko, hindi siya sumagot. Nanlaki ang mata ko nang hubarin niya ang t-shirt na suot at tinapon iyon sa kung saan. Napasinghap ako nang bigla niyang hawakan ang magkabilang hita ko at hilahin ako pababa. Nakaluhod siya sa sahig habang ang mga paa ko ay nakasampa sa magkabilang balikat niya.
“O-oh no Evan!” Akmang lalayo ako ngunit malakas niya lang na hinila ang hita ko. His lips trail down on my navel, lifting my dress with his lips. Napasabunot ako sa buhok niya. What is he doing?! Why I let him me do this!
“This is mine..” He whisper, claiming me as his.
“E-evander..” Usal ko sa pangalan niya, his mouth find my sensitive spot while his fingers trace the lace edge of my panties. Naramdaman ko ang bahagya niyang pagbuka sa magkabilang hita ko. Without any warning he claim my core, he kiss it deeper while I still had my panties on. Napasabunot ako sakanya kasabay ng paglalim ng halik niya.
“Say my name Peony..say it.” He demand between the kiss, with one quick motion he lifted my butt with his strong hand.
“O-oh Evander!” Isang ungol ang kumawala sa labi ko. I never thought it’s quietly giving me enough pressure.
“What about this bun..” Bulong niya kasabay non ay naramdaman ko ang pagpasok ng daliri niya sa loob ko.
‘Oh s**t…’
“A-ah Evan!” I trembled at what he did, as if his control over me had no limits. Paulit-ulit na pumasok ang daliri niya sa loob ko.
“That’s right!” His voice is rough as he keeps on doing it. “…again Peony!” He replace his fingers with his mouth, sucking it so deep. Isang malakas na ungol ang kumawala sakin lalo nang lumalim at bumilis ang paggalaw ng daliri niya. I can’t get my thoughts together. Pakiramdam ko sa tuwing bumabalik ang katinuan ko ay muli niya iyong sisirain sa tuwing ginagalaw ang daliri niya sa loob ko.
‘This can’t be real… please!’
Pero sapat na ang ginagawa ni Evander sa akin para maisip ko na hindi panaginip ang lahat.
‘Ayoko..ayok—
But, as I expected, my body betrays me. Sa paulit-ulit na sigaw ng utak ko ay kusa namang pumapayag ang katawan ko. Pa ulit ulit niyang hinalikan ang hita ko paakyat sa tiyan ko hanggang umabot ang labi niya sa dibdib ko na may tela pa. Muli siyang umibabaw sakin at tinitigan ako.
“I really want you so bad..” There’s a gentle longing in his expression. Gumala ang mata niya sa buong mukha ko na parang hindi naniniwala na nasa harap ako.
“…you have no idea how long I’ve been waiting for you. Can’t you see? You’re the one I’ve been longing for so long.”
“H-hindi kita maintindihan Evan, bata pa tayo nang magkakilala tayo tapos hindi ko pa matandaan. Bumalik ako dito ilang linggo lang ang nakaraan? Tapos ngayon sasabihin mo na hinihintay mo ako?” Hindi makapaniwala na sabi ko. Ilang sandali niya akong tinitigan, hindi pa din nagbabago ang expression ng mukha niya habang tinitigan ako.
“Let me know whenever you need something.” Sabi niya at binaba ang dress na suot ko pagkatapos ay umalis sa ibabaw ko. Sinundan ko naman siya ng tingin.
“…I’ll be back.” Iyon lang ang sinabi niya saka tumalikod. Napapikit naman ako habang sapo ang ulo ko…
- Writer
