Katre, endişeden kıvranarak salon penceresinde erkeklerin konuşmasının bitmesini bekliyordu. Yanında duran Birgül, geri çekilirken “Karara varırlarsa gelip haber verirler. Pencerede dikilip durma. Otur biraz,” diyerek salonda, koridorda oyalanıp insanlardan uzak durmaya çalışan iki hizmetçiye seslendi.
“Fahrettin Abi akşam gelir, siz onun nargilesi için gerekenler hazır mı bakın. Turgut birazdan tatlı bir şeyler aranmaya başlar, ona da şirketten tatlı getirtin, zaten misafir var, birkaç tepsi birden gelsin. İçecek stoğumuzu kontrol edin. Şirketi arayın, yemeği bugün onlar hazırlasın…” diyerek saçını geriye savurdu. Koltuğa yerleşip derin bir nefes aldı. Çocuklar her şeyden habersiz, kendi halinde arka bahçede oynuyordu. Hava da her geçen gün daha da ısınıyordu.
Kızlar “Tabi Birgül Hanım,
