CHAPTER 5
Sorry
Unang beses ko pa lang makita si Jinx, naramdaman ko na agad na may kakaiba sa kanya.
Hindi lang dahil sa itsura niyang pang-out-of-this-world talaga. Sa mga mata niya na pinaaalala sa ‘kin ang papa ko at pati na rin sa kabaitan niya.
Grabe. Hindi ko alam na nag-e-exist pala ang ganitong klaseng tao. Guwapo na at mabait pa.
Napaawang ang labi ko dahil sa ginawa niyang pagngiti sa ‘kin. Idagdag pa na tila nanginang ang mga mata niya dahil sa ilaw na malapit sa ‘min; nanginang ‘yon na tila mga tala.
Promise, siya na talaga ang pinaka guwapong nakita ko sa tanan ng buhay ko. Crush ko na yata siya.
Sa huli, hindi ko na napigilang mapangiti rin nang tuluyan. Nag-iwas na lang ako ng tingin at nagmasid sandali sa paligid. Nang makitang wala namang tao, tul
