Mizgin
Şirin beni baştan aşağı adeta yeniden yarattı. Aynaya her baktığımda tanıyamadığım biriyle göz göze geliyorum. Saçımı nasıl kabarttıysa, kafamda bir kuş yuvası taşıyormuşum gibi hissediyorum ama belli ki dışarıdan asil duruyor, millet öyle bakıyor çünkü. Makyaj desen, ben bile gözlerimi kısıp bu ben miyim diye baktım. Neyse… sahneye çıktık. İlk dans.
Semih Hoca elini uzattı, ben içimden Ya Rabbi, ne yapacağım şimdi? dedim. Adamla ilk defa bu kadar yakın duruyorum. Bütün salon gözünü dikmiş bakıyor. Etrafımdaki ışıklar dönüyor, ama ben yanaklarımdan duman çıkacak kadar utanıyorum. Ayağımın biri onun ayağına bastı, o da gülümsedi. Gülmesin de ne yapsın, ben panikle
- Pardon hocam, şey, pardon Semih dedim.
- Rahat ol diye fısıldadı ama nasıl rahat olayım? Düğün benim, dans partne
