SABADO DE GLORIA

SABADO DE GLORIA @lake Trigger Warning: The entire story will contain strong language and sensitive themes. Curses, foul words, violence,emotional abuse, r**e death, explicit s*x scenes, and other disturbing concepts will be displayed. Readers' discretion is advised. — Alas 8 ng umaga ng magising ako dahil sa sinag ng araw. Na tumama sa muka kon na naging dahilan ng pag kagising ko, bumangon na ako ng tuluyan ng maalala ko na. Ngayong araw pala ang outing ng pamilya namin. "Magandang Umaga, Ma" bati ng panganay ko, si Marcus. "Magandang Umaga din, Anak" saad ko, dali- dali akong bumababa sa hagdan at nag tungo sa kusina. Ngunit nandon na pala ang aking Mister na ngayon ay katatapos. Lamang mag luto ng babaunin namin at umagahan namin. "Magandang Umaga, Misis ko, upo ka na kakain na tayo" salubong nito sakin kasabay na mainit na yakap. " Huwag kang mag alala na luto ko na ang mga babaunin natin. Maaga kasi akong nagising dahil sa excited ako. Kaya na pag- isipan ko na ako na lamang ang mag- luto. Dahil alam kong pagod ka kagabi kaka prepared ng mga babaunin at lulutuin para ngayon" mahabang litanya n'ya, habang pinag iisod ako ng silya upang makaka upo na ako sa hapag- kainan. Umupo na ang lahat at nag simula ng mag- dasal ang bunso kong anak na si Felix. "Sa ngalan ng ama,anak at ng ispirito santo, Panginoon, nag- tipon tipon po kami ngayon sa hapag upang pag saluhan ang mga biyayang inyo pong. Ibinigay sa amin sa araw na ito, salamat po sa walang sawang pag- bibigay sa amin ng mga bibiya nawa'y hindi po kayo mapagod kaka bigay sa amin sa pang- araw- araw in Jesus name,Amen". Masayang kaming kumain, habang nag k-kwentuhan sa mga maaring mangyari sa magaganap mamaya sa outing namin. Kasama din naman namin ang side ng asawa ko. Susunod na lang kami sa dagat na tapat lamang naman. Ng mga biyanan ko ngunit maganda don malinis at dinarayo din malayo- layo nga laang sa amin. — "Lola, nad'yan na po sina tita gwen at tito Miguel! " Sigaw ng isa sa mga Pamangkin namin sa side ng asawa ko, Nag lalakad kami papunta sa bahay ng mga biyanan ko ng sinalubong kami ng mga. Kamag- anak ng asawa ko na sila na ding nag prisinta na. Mag hakot ng mga pag- kain at ilang gamit namin. "Buti nakarating kayo, Gweneth at Miguel" saad ni mama, Biyanan ko. "Syempre naman, Mama kami pa ba" singit ni Miguel. "Oh s'ya dun na muna tayo sa kubo at pag kakainit dine sa labas at. Para naman kayo ay makapag pahinga sa haba ng biyahe n'yo" sumunod kami kay Mama, papunta sa kubo na pag-mamay ari nila,Nandon ang ilan sa mga bayaw at hipag ko na s'yang bumati din sa amin pabalik. "Ang laki n'yo na Marcus at Felix, may girlfriend na ba kayo?" Biro ng biyanan ko, sa kanilan dalwang apo. "Ma, naman bata pa yang mga yan 16 at 14 nga lang sila eh, study first baga" buwelto ng mister ko, napa hagigikgik na lamang ang biyanan ko. "Kupo mukang hindi girlfriend ang meron si kuya marcus, boy—" natigil ang sasabihin ni Erica na s'yang pamangkin naman. Ng kurutin s'ya ni Marcus hindi ko alam kung bakit n'ya ginawa yon. Pero pinag sawalang bahala ko na lang baka kasi. Nag kakatuwaan lang sila. Masaya kaming lahat na nag k-kwentuhan ng bigla na lamang akong mahilo. Hindi na bago ito sa akin dahil nitong mga nakaraang araw ay madalas akong mahilo ay mag suka, agad na napansin yon ni Miguel, ang asawa ko. " Okay ka lang ba? "Nag aalala tanong nito. " Medyo na hihilo lang ako dala lang siguro ng init gawa ng byahe natin" tugon ko, upang hindi s'ya mag alala ng lubos. "Mabuti pa ay mag pahinga ka na lang muna sa bahay" saad nito, at nag paalam sa mga tao sa kubo. Na kami lamang ay pupunta sa loon dahil ako'y nahihilo na. " Kupo, Baka naman naka buo na naman kayo kaya naman si Misis ay nahihilo" biro nila na kinahagikgik ng asawa ko. Nag- lakad na kami papasok ng bahay, ma aliwalas sa loob. At tila pa nag- sisiliparan ang mga kurtina dahil sa hangin na pumapasok sa buong bahay. Sa dating kwarto ako ng asawa ko humiga at natulog. Babantayan pa sana ako ng ni Miguel ngunit sinabi ko na lamang na huwag na. Dahil nag kaka siyahan sa labas at baka s'ya lamang ang wala. "Sige, tawagin mo na lamang ako kapag may kailangan ka ha" nakangiting saad nito, sabay bigay sakin ng matamis na halik. — Mahimbing akong natutulog ng bigla ako'y may naramdaman. Na galamay na humihimas himas sa aking balakang. Hindi ko ito pinansin at nanatiling naman pikit ang aking mga mata dahil sa isip ko ay si Miguel ito. At hindi na naman ito bago sakin. Ilang sandali pa ay nabigla ako ng dumako ang kamay n'ya. Sa pribadong parte ng aking katawan na pamulat ako dahil don. Dahil hindi naman ito ginagawa ni Miguel ng walang permiso galing sakin. "Miguel ano b— hmp ahh" na pa ungol ako ng ipasok n'ya sa pag- kababae ko ang dalwang daliri n'ya. "Hindi ako si Miguel" turan n'ya, habang pinag lalaruan ang pribadong parte ng katawan ko. Si Carson... Ang kakabata ni Miguel na s'ya ding naging kaibigan ko... Nag pupumiglas ako ngunit mas malakas s'ya kaysa sa akin, hindi din ako maka sigaw upang himingi ng tulong dahil nilagyan n'ya ng duck tape ang bibig ko. At ginapos n'ya ako sa kama na hinihigaan ko ngayon. Ilang sandali pa ay tuluyan ng nalandat ang buong katawan ko, wala na akong saplot ngayon dahil hinubaran n'ya ako. Wala naman akong magawa dahil naka gapos ako at sinira n'ya na lamang ang akin dress. Tila namamanhid na ang aking katawan dahil damang dama ko ang daliri n'ya sa looban ko. mag kakasunod na mainit na likido ang lumalabas sa aking mga mata. Na para bang sinabayan nito ang ungol na aking pinandidirian. "Ang sarap mo talaga akalain mong kahit na 38 ka na ay hindi ka pa din. Nalalaspag siguro nga mas magaling mag alaga si Miguel kumpara sakin. Ngunit mas magaling ako sa kama sisiguraduin kong dadalhin kita sa rurok ng kaligayahan. Ngayon din mismo" ngisi n'ya, saka pumusisyon sa entrada ko. Na ngayon ay handang sumalakay. Napapikit ako ng ipinasok n'ya sa entrada ko ang kanyang sandata. At bakas sa muka n'ya na sarap na sarap s'ya habang ako'y diring diri at nag pupumiglas. Ngunit inambahan n'ya ako ng suntok dahilan upang mamanhid ang katawan ko ngunit. Tila pa ramdam ko pa din ang pag ulos n'ya. Sagad na sagad ito. "Hmm ang dulas ng tahong mo, ang sarap, ang init ahhhh" inisahang ulos n'ya lamang ako, pag katapos ay sunod- sunod ang pag baon nito sa loob ko. "Ano Gwen, mas masarap ba akong umulos kaysa kay Miguel?" Tanong nito, tinanggal n'ya na ang tape sa bibig ko upang maka pag salita ako. "NAKAKA DIRI KA, MAS MASAHOL KA PA SA HAYOP!! PANO MO NAGAWA SA AKIN 'TO MAG KAKABATA KAYO NG ASAWA KO!! NAGING KAIBIGAN DIN KITA NOONG MAG KASINTAHAN PALANG KAMI!!! KAILAN MAN AY HINDI AKO MAG MAMAHAL NG ISANG DEMONYONG KATULAD MO,YOU'RE A f*****g MONSTER!" a terrifying monster.... —— Natapos na ang bangungot na kinaharap ko, wala na si Carson, wala na ang demonyong bumababoy sa pag katao ko at sa katawan ko. Buong araw akong hindi lumabas sa kwarto dahil sa pag dadamdam ko sa nangayari sa akin kanina. Pakiramdam ko nakakadiri ako, pakiramdam ko ang dumi-dumi ko. Rinig ko na tila ba ang kaka gulo sa labas ngunit. Hindi ko ito sinubukang alamin dahil tila ba nawawala na ako sa aking sarili ang bigat bigat ng pakiramdam ko. Nakatitig lamang ako sa kawalan ng bigang may isang malakas na pag katok akong narinig "Gweneth!!! Lumabas ka pakiusap ang asawa at mga anak mo!!" Si Ate Josephine, ang hipag ko, rinig ko ang mga hikbi n'ya habang walang tigil ito sa pag katok sa pinto. Dali- dali akong bumangon kahit hanggang ngayon. Iniinda ko pa din ang sakit sa may babang bahagi ng katawa ko. Pag bukas ko ng pinto sumalubong sa akin ang si Ate na umiiyak. "Ang asawa at mga anak mo—" bumilis ang t***k ng puso ko ng sabihin n'ya yon kasabay ng mga ingay sa labas ng bahay. Nag kaka gulo ano bang nangyayari? Ano bang meron? Nag- kakagulo silang lahat at kumpol-kumpol sa tabing dagat. Tumakbo ako don at halos mamanhid ang katawan ko ng makita ko ang isang bangka na inaanod at ang nga rescue. Na s'yang bitbit ang anak ko... Walang malay. Sunod-sunod sila si Felix, Marcus at ang asawa ko. "Anong nangyari?! Ba't wala silang malay??? Bakit sila naka handusay???!!!" Hindi ko na mapigilang umiyak, habang tinatanong ang mga tao na naka paligid sa amin. " Kanina lamamg ay masaya silang naka sakay sa bangka. S-sabi pa nga nila sayang daw at hindi kanila kasama ng biglang sumama ang panahon. At nawala sila sa paningin namin. Sinubukan namin silang sagipin ngunit wala kaming kakayahan dahil biglang lumakas ang alon" Isinakay sila sa ambulance at habang tumatakbo ito ay binibigyan sila ng first aid. Pero hindi sila nag rerespond ng makarating kami sa hospital ay doon na tuluyang gumuho ang aking mundo at tila ba mawawala na ako sa katinuan. Dead on arrival ang sabi ng doctor, wala na ang asawa ko, wala na ang panganay at bunsong anak ko, wala na din ang dignidad ko, nawala na sa akin ang lahat. At ngayon wala na din ang aking isa pang anak, nalaglag s'ya sa sinapupunan ko "N-Ni hindi man lang n'ya na silayam ang mundong ito" humihikbing sabi ko. Ang masaya sana naming patitipon ngayong Sabado de Gloria ay napalitan ng sakit at hinagpis.Unti- unting bumigat ang talukap ko, hanggang sa nandilim ang paningin ko. And all the buzzing stopped. The headaches, the drumming of my heartbeat under my skin, the fear in my stomach, it was gone. — Isang babaeng naka hospital gown ang nasa gitna ng altar, may dala itong manika at sumisigaw na tila ba wala na sa katinuam. "Kayong lahat! Bakit n'yo sinasamba ang Panginoong ito?! Wala s'yang kwenta, binabayaan n'ya ang mga anak ko at binabayaan n'ya ako!!!" Umiiyak na sabi nito, pero ilang sandali pa ay humalakhak ng tawa ang babae. "Wala s'yang kwenta hindi totoo na may malasakit ang diyos sa atin, baka nga hindi din s'ya totoo eh baka nga gawa-gawa lang s'ya mga baliw na pari eh" "Iyon si gwen s'ya ang pasyenteng naka takas sa mental" sigaw ng isang ale at may mga kawani ng hospital ang kumuha sa babae para maibalik sa hospital. S'ya pala si Gweneth ang babaeng nawala sa sarili, dahil sa pag-kamatay ng tatlo n'yang anak at ng kanyang asawa. Hindi lang yon binaboy din ang katawan n'ya ng isang taong akala n'ya ay kaibigan nila. Sa isang iglap nawala sakan'ya ang lahat, kaya mahalagang papaalala hindi natin alam kung kailan mamatay ang isang tao at kung kailan. Tayo hahamakin ng lahat kaya sulitin natin ang mga oras na kasama natin ang mga mahal natin sa buhay. "tapos na ang librong ito" Kinumpas ko ang kamay ko at sa isang iglap naka labas na ako sa librong 'Sabado De Glori'. "kaawa awang characters naka danas ng pag durusa dahil. Sa isang manunulat na palagi na lang trahedya ang sinusulat, ano nga ba ang rason n'ya kung bakit palagi na lang trahedya ang dulo't n'ya sa mga tauhan?" Yan din ang mga tanong na bumabagabag sa akin, tuluyan ko ng isinara ang libro ng 'Sabado De Gloria' tutungo naman ako sa kabilang libro upang masaksihan ang walang katapusang trahedya.