ห้องทำงานของอรรวินทร์
“เอ๊ะ” เสียงหวานใสของอรรวินทร์อุทานออกมาอย่างตระหนกตกใจ
มือเรียวข้างขวาของหญิงสาวเอื้อมคลิกเมาส์ไปที่คำว่าอีเมล์ภาพที่ปรากฏในกล่องข้อความทำให้ดวงใจดวงน้อยของอรรวินทร์สั่นระรัวเร็ว
หญิงสาวไม่นึกฝันมาก่อนเลยว่า บทละครเวทีของหญิงสาวจะได้รับเชิญจากโรงละครเวทีบล็องแห่งนี้และโรงละครเวทีนี้ยังได้รับความนิยมอย่างมากจากชาวต่างชาติ โดยเฉพาะเจ้าของโรงละครยังเป็นชาวฝรั่งเศส
อรรวินทร์ก้มหน้าก้มตาอ่านข้อความในจดหมายอิเล็กทรอนิกส์ต่ออย่างตั้งอกตั้งใจ ในใจความจดหมายอีเมล์ได้ระบุเอาไว้ว่า
“ทางเรามีความยินดีเป็นอย่างยิ่งที่จะแจ้งให้คุณอรรวินทร์ทราบว่าต้นฉบับของคุณผ่านการพิจารณาจากเรา บล็องโรงละครสีขาวที่สุดและใหญ่ที่สุดในประเทศแห่งนี้” อรรวินทร์อ่านทั้งน้ำตาด้วยความดีใจอย่างยิ่งยวด
“ด้วยความเคารพ...เอ.เอ็ม” อรรวินทร์อ่านออกเสียงจดหมายในกล่องข้อความของตนเองย่างลิงโลด
“แปลกใจทำไมล
