Kabanata 6

1851 Words
RIMAEL only opened the door to let Hazel in when Demi was done putting on her bra. Halatang nabigla si Hazel nang siya ang mabungaran sa tahanan ni Demi ngunit sumenyas lamang si Rimael na huwag itong maingay. Hazel swallowed before she nodded. "Oho, Governor." She sniffed then looked at Demi who just got down the stairs. "Demi, please. Ang anak ko, may isiniksik sa ilong. Hindi ko alam paano ko ba tatanggalin. Ikaw ang malapit kaya rito na ako dumiretso." Rimael helped bring the child to the clinic where Demi immediately setup to check on Hazel's child. Sumandal lamang si Rimael sa pader. Itiniklop niya ang kanyang mga braso at tahimik itong pinanood habang ginagawa ang trabaho. "You want my flashlight, hmm?" she asked the kid. Inuto-uto rin niya ito nang hindi na umiyak habang inaalis ang bagay na ipinasok nito sa ilong. Rimael licked his lower lip. He wonders, if Demi's baby survived, would she often see that sweet smile on her face? Hindi niya matandaan kung kailan niya iyon huling nakita. All he knows is the moment he saw the young Demilyn's innocent smile, he made an oath to himself that he's going to have her someday . . . but his brother got in the way and now all he sees in her pretty eyes are pain and anger. Tahimik niyang pinakawalan ang mabigat na hangin sa kanyang dibdib bago siya lumabas ng clinic. He went to the backyard where a small resting place was setup for Demi's dead child. Tumalungko siya at hinaplos ang kulay abong lapida ng sanggol. "I'm keeping your mommy this time, sweet child. I'm sorry but I'll make sure your daddy wouldn't stand a chance anymore . . ." "NEXT TIME, don't let her play with smaller toys para hindi niya naisusuksok sa ilong, Hazel, ha?" paalala ni Demi sa kaibigan na humihikbi pa rin dala ng takot matapos magpasok ang bunso nitong anak ng lego sa ilong. "Wala kasi ako sa bahay kanina. Ang ate lang nila ang nagbantay dahil nag-overtime ako," sagot nito. Napabuntong hininga si Demi. "Hindi naman sa pinangungunahan kita o hinuhusgahan bilang ina, but Hikari is too young to take care of her siblings. She's barely ten. Dapat sa ganoong edad ay nag-e-enjoy pa sa pagkabata." Rimael sat on the arm rest of the single-seater couch where she was sitting. "Demi was right. Your daughter might suffer someday. This is one of the concepts in Filipino families that we must break, Hazel. Kids like Hikari who gets the responsibilities of their parents at a very young age tend to be too independent and selfless to the point that they will no longer value their own boundaries just to provide the needs of others. They deserve a life, too, but everytime they will try to choose themselves, they will end up feeling guilty. That might lead to them having mental health issues someday, but even when they're suffering, guess what? They won't think of seeking help, dahil na-sketch na sa isip nila na kailangan palaging sila ang malakas at maaasahan." Napatitig si Demi kay Rimael dahil sa sinabi nito. Hindi niya inasahang maririnig ang mga salitang iyon kay Rimael, kaya naman nang makaalis sina Hazel at sila na lamang dalawa sa bahay, hindi niya na napigilan pang magtanong sa binata. "How did you know that?" Bahagyang nalukot ang noo nito. "Know what?" "Iyong tungkol sa sinabi mo kay Hazel. You took up engineering, right?" "I took up one year of BS Psychology two years after I graduated." Napakunot siya ng noo. Two years pagkatapos nitong magtapos ng Engineering? Ibig sabihin ay pagkatapos niyang umalis ng San Marcelino? "Uh, why? Para ba sa pagtakbo mo?" she couldn't help but ask. "Sort of," he replied in a breathy way before he buried his palms in his pockets while he's looking at her with a hint of regret. "But mostly because I badly wanna help someone get over something really hard." Tila may kumurot sa kanyang puso. A part of her wants to think that he was talking about her, but her ego didn't want her to assume anything. After all, Rimael was really harsh on her before. Itiniklop niya ang mga braso niya sa tapat ng dibdib saka kunwari ay tinaasan ito ng kilay. "Akala ko naman para gumanda ang ugali mo. Ang salbahe mo pa naman noon sa akin." Kumunot ang noo nito. "No, I'm not?" "Yes, you are, Governor." Inirapan niya ito. "Kung makatitig ka nang matalim noon sa akin tuwing kasama ko si Rancho, parang kakainin mo na ako nang buhay. I get it. Big brothers often know the family secrets. Our families were in a feud without me knowing." Umismid si Rimael. "As if I'd give a damn about our families' sad history. It was quite interesting but it bored me to death so why would I give a f**k? I'm not as petty as Rancho." She shook her head. "Hay naku, huwag ka nang magdahilan. I'll still sleep with you even if you're hard on me. We had a deal and that's all that matters." Tinalikuran na niya ito at akmang pupunta na siya ng kusina nang magsalita ito sa tila malungkot na tinig. "Is that... all you think this would be, Demi? Para lang sa paghihiganti sa kapatid ko?" Napahinto siya at hindi nagawang lingunin si Rimael dahil sa tono ng tanong nito. Kung bakit nakaramdam siya ng kirot sa puso ay hindi niya rin matukoy. Basta ang alam niya, hindi siya pwedeng maapektuhan ni Rimael sa kahit na anong paraan na pwedeng ikabago ng isipan niya. She waited years to seek her revenge. Hindi ang tulad ni Rimael ang dapat na makapigil sa kanya. He will always be Rancho's brother, and he is nothing but a pawn in her game plan. Humugot siya ng hininga bago nagsalita. "Well, we had an agreement, Governor. I'll be your w***e, we'll f**k, and you won't get in the way of my plans." Nilingon niya ito at tinaasan ng kilay. "Oh, baka nagbago na ang isip mo?" Umigting ang panga nito kasabay ng pag-iwas ng tingin na tila ayaw nitong ipakita sa kanya ang galit at kirot na rumehistro sa mga mata nito. "We had a deal." He sighed then loosen his tie. Napakurap naman si Demi nang isa-isa nitong inalis ang pagkakabutones ng polo nito hanggang sa tuluyan nang nahubad ang pantaas nito. When he's done getting rid of his polo, he sat on the couch like a king before he motioned his hand to call her. Tila may sariling isip ang mga paa niyang humakbang palapit kay Rimael habang nakatitig sila sa mga mata ng isa't isa. She felt hypnotized all of a sudden, at kahit na hindi nito sabihin ang tumatakbo sa isipan nito ay kusang kumilos ang mga kamay niya para hubarin ang kanyang saplot. Rimael clenched his jaw as he got rid of his pants. His thick arousal sprung before her eyes, and all she could think of at the moment was how good it's going to taste. Sinabunutan nito ang kanyang buhok at sinakop ang kanyang mga labi. Napadaing siya nang haplusin nito ang kanyang tagiliran hanggang sa dumapo ang mainit nitong palad sa kanyang pang-upo. She couldn't help but grip on his shaft when his fingers started to tease her c**t. Tila sinilaban ang kanyang buong katawan kasabay ng paglalim ng kanilang mga halik. "You want nothing from me but this, hmm?" may himig ng galit nitong tanong bago siya nito hinatak sa sofa. He was so harsh that she almost yelled at him when he made her kneel on the sofa and hold onto its backrest, but it was too late for her to speak when Rimael pushed himself inside her walls from behind. Napasinghap siya sa ginawa nitong pag-ulos. He felt so huge inside her! Tila hindi niya naihanda nang mabuti ang sarili, ngunit masyado nang matindi ang init sa katawan niya para magreklamo pa siya sa kagaspangan ng kilos nito. It was like Rimael wanted to make her feel his anger, that when he started thrusting in a rough way, all she could do was cry his name. "Aw!" daing niya nang halos kagatin nito ang kanyang balikat. He even gripped on her waist tightly as he slammed himself hardly inside her. He seems so angry that all he wanted to do right now is break her tiny frame, yet Demi couldn't deny the fact that his rough actions just added more fire to what's already incinerating her body. Umalpas ang kanyang malalakas na ungol sa bawat marahas na hampas ng balakang nito. Nang hindi ito nakuntento ay hinugot nito ang sarili saka siya binuhat at sa ganoong posisyon muli inangkin. Her legs wrapped around his waist, and when she tried to kiss him on his lips, Rimael looked away with an angry expression on his face. Nagtataka man, hindi na lamang niya ito pinansin pa. Nagpatupok siya nang husto sa init na lumulukob sa kanilang katawan hanggang sa unti-unti nang napipigtas ang kanyang bawat hininga. Her nails almost dug in his shoulders when he buried his face on her neck. He sucked her skin and thrusted harder and deeper inside her as if he, too was about to reach his climax. Hindi naman siya nagkamali. When Rimael put her down on the sofa and claimed her in a missionary position, she almost cried his name out loud after he hit the right spot. "You f*****g want this, Demi?" he asked sensually right in front of her ear while thrusting deeper. "Is this what you want? To just f**k, huh?" Hindi niya nagawang sumagot. Her brewing orgasm made her head foggy that all she could do was moan his name over and over again. Rumahas naman ang pag-ulos nito, paulit-ulit at walang pakialam kahit na umiyak siya sa lalim ng bawat hugot at baon. Oh, she badly wanted to ask him to slow down, but when their bodies began to tremble as they both reached their climax, all she could do was search for the comfort of his kisses. But Rimael refused to kiss her. Iniwas nito ang mukha habang matinding nakaigting ang panga, at nang matapos ay bumangon ito kaagad upang magbihis. Napatulala na lamang siya rito nang matapos maisuot ang pantalon at polo ay dinampot na nito ang coat bago ito nagsalita sa tila galit na tinig. "Nice f**k. Let's do it again tomorrow." Tila mayroong sumaksak sa kanyang dibdib nang dire-diretso na itong lumabas ng pinto at umalis. Nang madinig niya ang pag-andar ng sasakyan nito, nanghihina ang katawan na lamang siyang napaupo sa sofa habang nakatitig sa kawalan. Her head fell back on the couch as she shut her eyes when her tears threatened to fall. Tama naman, hindi ba? It was a nice f**k. Nothing more, nothing less. Hindi siya dapat masaktan. Nilunok niya ang namuong bara sa kanyang lalamunan. "You're only together to sate each other, Demi. That's all," paalala niya sa sarili bago niya pinakawalan ang hangin sa kanyang dibdib. Mukhang kailangan pa niyang gawing mas bato ang kanyang puso
Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD