Elijah's POV:
“Hey, are you okay?” ngumiti ako kay Kenzie bago ko pinulot ‘yung nalaglag sa ibaba ng table.
Ikakasal na siya. Oh my God.
Tumango ako at masayang ngumiti sa kaniya pagkapulot ko sa tinidor, kahit pa may parte sa‘kin na hindi talaga masaya sa binalita niya. Hindi ko ba alam kung bakit ganito ang nararamdaman ko ngayon. Kasi ang gulo... Nakakalito. Hindi ko naiintindihan. Alam kong hindi lang ito dahil sa mawawalan ako ng fvck buddy... Pakiramdam ko, parang higit pa roon.
Kenzie is attractive, yes. But I don't want to attract with him. Pero, ayon ang nangyayari sa‘kin. Nakakainis kasi na-aattract ako sa kaniya... At mukhang higit pa roon. Alam kong hindi ko gusto si Kenzie dahil iba ang sinasabi ng nararamdaman ko. But, he's getting married... Ano pang point nito ngayon?
“Of course! I'm okay! Ano lang uhm... clumsy lang ako!” I laughed. Umayos pa ako nang upo bago ko sinunod ayusin ang buhok ko tsaka tumingin sa kaniya. “Uhm, nga pala... have you seen your wife? I mean, your future wife? Your fiancée? Kasi ‘diba, busy ka naman last week kaya ba nagkita kayo or magkasama na kayo?” Nakangiting sabi ko, sinusubukang maging maayos ang pananalita.
Jusko! Mabuti na lang talaga at sanay na sanay ako sa pag-arte kaya for sure hindi naman halata!
“No, I haven't seen or talked to her yet. I don't even know her name or what's her appearance, her personality, her status.” He seriously said, nakayuko na siya ngayon at nakatingin sa pagkain niya. “And hindi pa kami engaged, pero hinahanap na siya ng mga tauhan ni Lolo.”
“Anthon Senior?” I asked, so he nodded. “Gosh. Parang K-Drama! Totoo ba ‘yung future wife mo? Kasi ang weird lang for me na hindi pa kayo nag-meet man lang, tapos kapag nahanap na siya kasalan agad. ‘Diba? Ang conflict lang.” I told him.
Ang weird naman talaga. Parang mga palabas lang sa mga k-drama or movies. Hay, ganiyan ba talaga kapag mayayaman? Paano na lang kung hindi naman mahal ng anak nila ‘yung babae or kahit hindi na si Kenzie ang example. Paano na lang kung hindi mahal ng mga anak nila ‘yung mapapangasawa nila dahil sa arrange marriage na ‘yan? Edi forever silang nakatali sa isa‘t-isa? Even though may chance na ma-fall sila sa isa‘t-isa, may chance pa rin na hindi. And that's sucks. What if, may mahal silang iba tapos dahil lang sa arrange marriage na ’yan masisira?
Hay, bakit ko ba ’to iniisip? Eh, hindi naman ako makakaranas ng ganiyan! Wala nga kaming pera, eh!
“Because it's our family tradition. I mean not totally a family tradition...” He answered, laughing a little. Pero mukhang hindi talaga ‘yon katatawa for him. Hindi ko maiwasang mapakunot ang noo dahil sa sagot niya.
“Ano lang?” I genuine asked him. Tinanong ko dahil na w-weird-an ko, gusto ko lang malaman kung bakit or ano ‘yung dahilan. “I mean, pwede mong hindi sagutin ang sinabi ko-”
“No it's fine, Eli,” he smiled at me. “My grandfather used to have a very good friend, and that friend of him he owes him a lot. Then, they have an agreement that one day their children will marry each other. That's supposed to be my dad and my Lolo’s best friend daughter, pero lalaki rin ang naging anak no‘n kaya hindi natuloy. Hindi na kasi nagka-anak ‘yung kaibigan ng Lolo ko, kaya kahit nagkaroon ng kapatid si Daddy na babae, walang natuloy. Kaya eto, napasa sa‘kin kasi I'm the first grandson of the family. Ngayon, kung wala pa ring babaeng apo ‘yung kaibigan ni Lolo, edi hindi matutuloy ang kasal... ko roon.”
“Ah, gets ko na. That's f****d up, paano kung hindi naman nila mahal ang isa’t-isa? Tsaka, may sariling buhay kayo kaya bakit kinokontrol pa rin kayo ng pamilya niyo?” Tanong ko, nagtataka.
“Well, that's how rich people works. It's sucks, and yeah, fvcked up.” He chuckled.
“Pero sabi mo hindi ka ikakasal doon kung lalaki ulit, so meaning... Ikakasal ka pa rin sa iba?” Paninigurado ko.
“Yes,” he smiled, painfully. Kitang-kita ko na ayaw niya, na hindi niya gusto. Kahit hindi niya inaamin, hindi niya gustong ikasal. I saw in his eyes. “My Dad marry my Mom not because he loves her, but because of business.”
“Huh?”
Pilit na naman siyang ngumiti sa’kin. “Yeah, pinakasal pa rin siya ni Lolo sa anak ng business partner niya. And like me, wala ring nagawa si Daddy kundi sumunod.”
“Grabe, nakakalungkot...” Humina ang boses ko. “Pero siguro naman, after 25 years mahal na nila ‘yung isa‘t-isa ’no? Siguro nung dumating ka sa buhay nila-”
“No,” umiling siya. “My dad never loves my Mom, but my Mom did. She learns how to love him... kahit pa puro pambabae lang ginagawa ni Dad sa likod niya.” Sagot niya. Hindi ko alam pero bigla na lang lumakas t***k ng puso ko dahil sa kaba. “And I am not made of their love, they're just forced to have me.”
Nalungkot ako sa sinabi niya kaya hindi agad ako nakasagot. Pakiramdam ko, hindi niya gustong pag-usapan ’yung ganitong bagay, pero kinuwento niya pa rin sa‘kin. Isa pa, nakakalungkot ’yung gano’n. Dahil tuloy sa kwento niya, mas lalo lang nadagdagan ang takot kong pumasok sa relasyon. Love is not true talaga. Sa buong buhay ko, hindi pa ako nakakarinig o nakakakita ng taong nakaranas ng totoong love. Siguro, family love. Meron. Pero ’yung mag-ccommit ka sa isang tao? Wala pa. Kung hindi cheater, hindi ka naman mahal.
“It's fine, okay? You don't have to be scared or what.” Biglang sabi niya sa’kin bago hinawakan ang kamay kong nasa table. Hindi agad ako nakasagot sa sinabi niya dahil mas inuna ko pang tignan ’yung kamay niya sa kamay ko. Bigla niyang inalis ’yon bago nagsalita. “I’m sorry.”
“Okay lang,” sabi ko sa kaniya, nakangiti. “Nakakalungkot lang at the same time, nakakatakot. Kaya hindi ko talaga kayang mag-settle sa isang tao, eh.”
“Mind sharing yours?” He asked, kaya napatingin ako sa kaniya.
“Hmm? Ang alin?”
“Your family,” he smiled. “Let’s talk about this muna, ha? This is the first we talked about this. Hindi lang sex.”
Natawa ako sa sinabi niya. “Oo nga, ‘no? Serious mode!” I laughed a little. “Pero kasi, wala namang maganda sa buhay ko.”
“Wala rin naman sa’kin,” he smiled. “And that’s fine. Walang masama kung pakiramdam natin hindi maganda ang nangyari sa buhay natin. Hindi pa naman katapusan ng mundo. Malay mo, maybe tomorrow will be beautiful and better, right?”
“What if hindi?” I asked.
“Then you will say it again tomorrow. Because it might be better, right? You will never know what will happen, Eli. At kapag hindi pa rin nagiging okay, then say it again and again and again. Okay?”
“You‘re very different whenever you will gave me those words of wisdom, ‘no?” natatawang tanong ko. “Parang ibang tao ka.” Napatawa ako.
“Really?” He asked, looking so amused by what I said.
“Oo kaya,” tumango ako. “Sabi nila, cold hearted ka raw, masungit, mahilig sa babae kahit totoo naman-”
“You're my first ever fvck buddy, and you're the first woman I ever had s*x with. So stop saying I'm mahilig sa babae because I'm not. The girls like me, not totally me.” Mayabang sabi niya kaya napasimangot ako. Ang yabang!
“Yabang! Patapusin mo muna ako!” Sabi ko sa kaniya, natatawa kaya natawa rin siya. “Basta, ibang-iba ka sa tuwing nagsasabi ka ng ganiyan. Parang ang soft mo lang tignan. Sabi rin nila, hindi ka ngumingiti pero look at you now you're smiling! Grabe, bakit kaya? Trip mo ba ako?”
“No, Eli.” He shook his head. “I‘m smiling because I like you.”
Huh?! He like what?!
Jusko, Lord. Bakit ang bilis na naman ng t***k ng puso ko?!