Married To The Billionaire

Chapter 2

"Knight! Alam kong maraming yaman ang pamilya mo. And you're the billionaire and CEO of your own company. Nakakahiya naman kasi sa family mo kung aasa ako sa'yo! I hope you understand me! Magkaiba ang mundo natin!" She explained.

I shook my head. "No!" I whispered.

Lungkot ang nakikita ko sa kaniyang mga mata. Alam kong masakit para sa kaniya ang gawin ito.

"I'm sorry Knight! I'm sorry! I don't meant to hurt you! I know you love me! Pero wala akong magagawa kundi suklian ang mga ginawa nila!"

Bahagya niyang pinunas ang luhang nangingilid sa kaniyang mga mata. Humihikbi lamang siya sa pag-iyak at nasasaktan.

Tumayo ako at muling hinarap siya. Humihikbi lamang ako sa pag-iyak. Ang sakit sa pakiramdam. Parang sinasaksak ang puso ko.

"Knight! I know you have my story! Alam mo naman na ako lang ang nakapagtapos ng college sa magkakapatid namin. Kaya umaasa sila na susuklian ko ang lahat nilang ginawa para sa akin. Ang maiahon ko sila sa kahirapan."

Umiiyak lamang si Lena habang nagpapaliwanag sa harapan ko. Umiiyak siya dahil nasasaktan siya sa paraan na iyon. Pumapatak ang mga luha sa kaniyang mga mata.

Tama naman siya. Siya lang ang nakapagtapos sa kanilang magkakapatid. Alam ko naman na gusto niyang suklian ang lahat na sacrifice na ginawa ng parents niya para lang makapagtapos siya ng pag-aaral.

"Aalis ako ng Pilipinas hindi lang naman ito para sa akin o sa pamilya ko. Para rin ito sa magiging future natin Knight! I hope you understand me!"

Upon hearing her words. It felt like my whole world collapsed. Hindi ko kasi alam na tutuloy pa rin siya ng Spain para makipagsapalaran doon. To pursue her dreams for her family.

Ten years of being in a relationship with Lena. I can really say that she is the only woman who gave my strength and happiness. The only who to be with me until of my last breathe.

I took her hands and looked into her puppy eyes. Streaming down my tears into my face. Napahikbi ako sa pag-iyak at napahagulhol. Ang hirap tanggapin.

"K-kung ganoon! Huwag mong pababayaan ang sarili mo doon ah... Eat on time. Then always check your door before you sleep! Keep safe kasi wala ako roon para protektahan ka! Para alagaan ka! Ayaw kong may mangyari sayo!"

Tanging tango lang ang isinagot niya sa mga sinabi ko. Alam kong masakit rin sa kaniya ang umalis ng bansa para iwan niya ang mga mahal niya sa buhay. Isa na ako doon.

Hindi rin ito madali para sa kaniya pero kailangan niya itong gawin para sa ikabubuti ng lahat. Para sa kinabukasan ng kaniyang pamilya. Alam kong hindi biro ang lahat para sa kaniya.

"I will wait for you Lena! When you come back I will marry you right away! That's my promise, okay!" My voice so heavy and full of sadness. I'm crying like a fool in front of her.

Nakatingin lamang siya sa mga mata ko. Lungkot ang nakikita ko sa buong mukha niya. Masakit para sa kaniya ang lahat.

"Knight! Babalik agad ako ng Pilipinas after two years pagkatapos ng kontrata ko." then she smiled weakly. Pumapatak lamang ang mga luha sa kaniyang mga mata.

I felt my heart melted. The pain is hammering my polished heart. Nasasaktan ang puso ko.

"Mamimiss kita! I will miss you Lena!"

I kissed her lips without any hesitation. I felt our kiss seemed deepen. Her lips were so soft and pillowy against my own. Hinahalikan ko lamang siya at dinadama ko ito.

Pananabik ang nararamdaman ng puso ko. Naninibugho sa lungkot ang damdamin ko. Wala na akong magagawa kundi ang payagan siya. Alam kong magiging masaya siya para sa mga pangarap niya.

She promised that she would come back after two years. She also promised that she would waits for me.

"Sana sa pagbalik mo ang dating Lena na nakilala ko ay walang pagbabago! Sana ikaw pa rin ang Lena na nakilala ko! Mabait at mapagmahal! Higit sa lahat ay may pangarap sa buhay!"

Alam kong hindi posibling makahanap siya ng ibang lalaki roon. Malaki ang tiwala ko sa kaniya na hindi niya iyon gagawin sa akin. Sapat na ang tiwala ko sa kaniya para mawala rin itong pagdududa ko.

"I don't know how painful when you leave Lena! It seemed like a piece of me has faded away. I'm scared that one day! You're gonna be slumber and I'm no longer the one you love! I'm scared!"

Natatakot kasi ako. Hindi ko alam kung ano ang mangyayari kapag naroon na siya. Hindi ko alam!

Napahagulhol ako sa pag-iyak. Pumapatak lamang ang mga luha ko. Humahagulhol lamang ako sa harapan niya na parang baliw. Malungkot lamang akong nakatingin sa mga mata ni Lena.

Kinuha ko ang suot kong kuwentas at pinagmasdan ito. This necklace was so precious. Binili ko pa ito sa Paris when I was go there. Five years ago na ang nakalilipas.

"Always wear this Lena! This is my promise that I will never leave by your side! Can you please take care of this. Gusto ko sa pagbalik mo suot mo pa rin ito."