AELA'S POV:
Patingin-tingin lang ako sa lahat ng mga taong nandito dahil karamihan sa kanila ay tahimik lang na nakikipa-usap sa isa't-isa. Ayoko naman na mag-feeling close sa kanila. Mahirap na at baka hindi ordinaryong tao lang ang makausap ko. Namataan ko na naman ulit si Blake na tahimik lang na nakaupo sa isang tabi habang sumisimsim ng alak na iniinom niya. It's almost lunch pero umiinom na agad siya.
"Lalim ng iniisip natin ah?" puna ko sa kaniya at umupo sa bakanteng upuan sa tabi niya. Agad naman siyang umusod para mas makaupo ako ng maayos.
"Nothing," tipid na sabi niya nang hindi manlang ako pinupukol ng tingin. I let out a heavy sigh at sumandal sa inuupuan ko. I closed my eyes for a split second pero agad ko din iyong binuksan nang may maramdaman akong isa pang presensya
