ITS ME

Chapter 2

Nakatulog ako dala ng pagod sa byahe. Halos di pa rin ako makapaniwala na nandito ako ngayon sa bahay ni lolo. Bumangon ako sa 'king malaking kama at agad nag unat ng katawan.

Agad akong nagtungo sa salamin. Medyu naiinis akong makita ang pigura ng katawan ko sa salamin. It's seems like, I'm one of the character from the movie Moana, Mawi.

Yes, Mawi... Ang taba kasi nya.

Though, I used to be bully since grade school before dahil nga sa sobrang laki ko ay nabubully ako. Like sino ba hinahamon nila? Di ako tatablan ng mga bully na salita unless they hurt me physically.

If your matured enough, you know how to handle that kind of things. Pero sa panahon ngayon kung di ka lalaban, ikaw ang magmukhang kawawa. Kasi di naman tayo naniniwala sa kasabihang... 'Pag binato ka ng bato, babatuhin mo ng tinapay' sinong tangang gumagawa nun, diba wala?

I sat back on my bed. I pursed my lips as I stared outside the window. Hapon na pala at maulan ang panahon. Tinignan ko ang baba galing dito sa kwarto.

Dahil maambon ang panahon. Naka turn on na ang mga lamp post sa gilid ng pathway na diananan ko kanina. I back in reality when my phone vibrate.

Nagtext si mama.

I gasped when I open the messages. Sunod sunod 'tong napatext.

Mama: "Sheyreal anak. Kamusta ka na dyan? Okay ka lng ba dyan anak?"

"Di na 'ko makatawag sayo, na expired na 'yong load ko."

Napangiti ako. How I missed them.

I texted back.

"Okay lang ako, Ma? Kayo ba dyan ni Papa?"

Sent...

Nang wala na 'kong magawa. Inilatag ko na sa mga lalagyan yung mga gamit na dala ko. Konti lang naman 'yong dala kong gamit. Yung iba iniwan ko na lng sa bahay, tutal pag pumunta ako dun may maisusuot ako.

Plus fact andami rin ditong damit na nakahanda sa 'kin. All the dressses that found in the closest are very beautiful but unfortunately... Halos lahat naman ay di magkasya sa 'kin. Ito talaga 'yung mga damit na gusto ko noon pero di maka afford 'yung parents ko.

I scanned all the dress. Halos mamutla 'yung mukha ko ng wala talagang magkasya sa 'kin.

"All this dresses are for sexy only." I said, gasping.

Di 'ko talaga ma-iimagined kung ako 'yung magsusuot nito. Siguro habang naglalakad sa kalye sa maraming tao ako lang 'yung titignan nila dahil sa ganda ko. Tsk!

Wearing skinny jeans, with a crop top. Pair with fit sneakers walking through the crowd was such a attention catcher.

Aside from the dress that I want gusto ko rin ng mga fit na damit. Pero walang pwedeng makasya sa 'kin.

Napailing na lang ako sa 'king naisip. Napahinto ako nang marinig ang boses ni Rina.

"Madam?" she said, while knocking the door three times.

Inayos ko muna at binalik sa lalagyan 'yung mga damit na tinignan ko.

"Come in..."

Simula nung makita ko siya kanina ay ganoon parin ang suot nya ngayon. Maid nga diba?

"Don Mercedes want to have a dinner with you tonight madam." she casually said.

Tumango ako.

"Please Rina, wag mo na 'kong tawaging 'madam' though we can be friends naman," Bulalas ko habang napangiti naman sya sa 'king sinabi. "Let's be fair here." puna ko pa.

"Pero 'yan po kasi ang sabi ng lolo nyo." pabalang na sagot ni Rina.

"Okay lang, ano kaba? Ako nang bahala kay lolo." I raised my brows as I assure her.

Rina wait me outside the room. Habang nag ayos ng konti sa katawan ko. Siguro after dinner na lng ako maliligo dahil di pa naman ako nanglalagkit.

Di ko maiwasang mapatingin sa mga damit na andito sa closet. Ang ganda talaga nila pero agad naman hinampas ako nang katotohanan na di talaga para sa 'kin.

The moment as I stepped out my room. My heart beat so fast. I don't know who's with us tonight. Di pa naman sinabi ni Rina kung sino- sino 'yung andun.

Pagkalabas ko. Naglakad na kami pababa ni Rina.

"Sa tingin mo Rina. Who's with us tonight?" agarang sabi ko.

"Di ko rin alam e. Pero siguro may bisita si Don Mercedes dahil nakita namin kanina may mga sasakyan sa labas ng mansion."

Tumango lang ako. The thoughts in my head filled my chest with a unconditionally feelings. Masyadong nakakahiya. Paano kung di pala ako 'yung apo ni lolo tapos napagkamalan lng.

"Alam mo Shey?" napatingin ako kay Rina. That's hits the best spot.

Natawag na din nya ako sa 'king pangalan without any doubts. Rina maybe she's in mid twenty five. A small girl with perfect slim body. Bakit kaya s'ya dito nag tratrabaho lalong bata pa naman sya. Pwede pa syang mag aral naman.

"Ibang iba ka sa kanya eh," wika nya, nagpatuloy kami sa pagbaba sa hagdan. Naghihintay lang ako sa susunod nyang sabihin. "Maganda ka sa simpleng pamamaraan. Not the typical girl outhere pero iba ka sa kanya."

Di ko alam kung sino ang tinutukoy nya. "Sinong siya?" naguguluhang tanong ko.

Napahinto sya kaya napahinto na din ako. Di ko alintana na malapit na kami sa dining.

"Apo." the familiar voice of my grandfather echoed the whole place. Na tila ba wala syang pakialam sa lahat ng bagay.

That's my lolo.

Papunta na rin sya sa dinning. So magkasabay kami ngayon. Mabuti naman.

"Why you'd dress like that?" Gulat syang napatingin sa 'kin.

Ang kulubot nyang mukha ay mas lalo 'tong nagkulubot ng mapatingin sya sa gawi ko.

He's wearing formal attire. Ako lng 'yong hinde. Jusko, kumain lang tapos ano magogown ako? Ganun?

I gave him a puzzle look.

Nang tumingin sya kay Rina ay agad naman 'tong yumuko kay lolo. Na tila ba may sinabi si lolo sa kanya na hindi nya nasabi sa 'kin.

"Rina?" Kalmang sabi ni lolo sa kanya.

"I'm sor—."

"Lolo kagustuhan ko po 'tong suot ko ngayon. Nagsabi din po si Rina sa 'kin kung ano 'yung susuotin ko pero wala akong nagustuhan," sabi ko para di na masermonan si Rina. Baka kung ano pa kahinatnan non. "Besides all the dress in the closet are not suit for me." tumawa akong mapakla.

"Sorry apo ko. Lahat ng 'yun ay sa kapatid mo."

Kapatid?

"May kapatid ako?" tanong ko.

Tumingin ako kay Rina. Nagkasalubong ang tingin namin. Rina gave me a nod. This is what she's talking about earlier ago. Ito 'yung gusto sigurong nyang sabihin na iba ako.

Anong pinagkakaiba?

"Oh sya mamaya na natin yan pag usapan apo ko. Naghihintay na 'yung mga bisita natin sa hapag." untag ni lolo sa 'kin. Sabay hawak sa 'king balikat.

All I was dream to have a siblings. Noon pinuwersa ko sila mama't papa na magkababy pero ayaw nila. Tapos nalaman ko na nga pala na may deprensya si mama.

Lutang ang diwa ko nung papunta na kami sa dining table which is saan naghihintay 'yung mga bisita namin.

When we entered the dining hall. Two butler opened the door. Tinangoan lang sila ni lolo.

The smell of the delicious food served in the long table makes me arroused. I admired how this place looks so beautiful and luxurios. The place was even brighter like I saw in the movie.

Halos lumuwa 'yung puso ko sa sobrang kaba at hiya na nararamdam nang tuluyan na kaming makapasok. I even heard gasping the crowd. Nakayuko lang akong nakasunod kay lolo.

Ramdam ko ang panlalamig ng kamay ko. Marami pa lng bisita. All I was thought kami lang 'yung magdidinner ngayon.

One of the maid serve a seat for us. Naupo akong presente sa harapan ng lahat. Nasa gitna si lolo sa mahabang lamesa at nasa gilid naman ako. Pinakilala ako ni lolo sa lahat ng kanyang bisita. And he even tell my story from the past which I live from my known parents.

Lahat sila ay natuwa pagkatapos maiisatili ni lolo ang bawat detayle ng buhay ko. May mga nagpalakpakan, tumili na tila ba isang achievement ni lolo ang mahanap nya 'ko. Matapos ang lahat ay nagsimula ng kumain.

May mga nakipagkilala sa 'kin matapos ang dinner. Mga kasing edad lang din ni lolo 'yung iba, yung iba may mga asawa na at dala dala ang kanilang mga anak.

Pagkatapos kung magpaalam kay lolo na umalis ay agad kung hinanap si Rina. Pero di 'ko alam kung asan sya ngayon. Sa laki nitong mansion? When I stepped out in the dining, dun na 'ko nakahinga ng maluwag.

Nahagip ng mata ko ang orasan sa may sala. It's already 8 o'clock in the evening. Agad na rin akong nagtungo sa kwarto ko.

I heard my phone beeped when I opened the door.

"Two missed calls..." I uttered, seeing my mom beautiful face with my dad makes me longing for them both.

Nag expired na din 'yung load ko kaya hinintay ko ng ilang sandali baka tumawag ulit. Ilang minuto na ang lumipas ng din pa rin tumawag kaya naisipan ko na lang na maligo na.

I innocently look at the shower. "This is my first time I used this."

Like wtf, wala kami sa bahay neto.

Marami pang gamit sa pangligo ang nakikita ko. Like this is my first time I saw this thing, I don't know how to use.

I gently hold the grip and turn it on. Kahit papano ay may alam ako kung paano i-turn on ang shower, napanood ko na 'to sa tv. Di lang sa tv, kundi sa mga libro din na binabasa ko.

I hissed when the warm water touches my body. Pinaragsa at dinama ko ang pagdaloy neto sa 'king katawan.

Andaming nangyari sa araw na 'to. The words bring back me to reality when I remembered what lolo said.

Sorry apo ko. Lahat ng yun ay sa kapatid mo.

That's what I figured out. I need to know her. Gusto ko makausap at makilala man lng 'yung kapatid ko if ever. Saan kaya sya ngayon? Nandun kaya sya sa magulang namin? Saan kaya sila? Gusto kong malaman.

Tinapos ko na ang pagligo. Di pa rin mawala sa isip ko ang sister thingy na sinabi ni lolo. Hanggang sa pagtulog ay ganun pa rin ang nasa isip ko.

Time past of thinking, until the starry heaven, cold evening breeze, and peaceful night swallowed me into depth slept.

The next morning. I awaked with the presence of lolo knocking the door. The smell of the fresh brewed coffee aroma, welcome me in the kitchen.

The whole day I used to be is touring around the mansion. Exploring the whole place with my lolo. And even encountering with some of lolo's butler's, maids, and even personal driver.

Talking a lot about a years ago when I was out of his side. But he never mentioned about my sister. I was so hesitant to asked, but I just stay quite.

And even encountering with some of lolo's butler's, maids, and even personal driver.

Medyo nakilala ko na rin 'yung ibang katulong ni lolo, maids at saka 'yung nga butlers. Sobrang bait nila. Syempre kasama na doon sina Rina at Rey. They seems nice and approachable all the time.

Two weeks past like as usual. Nothings happen again but this time. Nagulat ako sa maagang presensya ni lolo sa 'king kwarto, as in sobrang aga.

"Apo ko," niyugyog nya ako ng bahagya. Dahan dahan kong minulat ang mata ko. Kinusot kusot. "Wake up and dress because today you we're going to enroll in college."

And this day, I will be going to college with my new journey.