ITS ME

Chapter 3

Nung una pag sinabing koliheyo ay parang magkakasakit ako pag narinig ko ang salitang 'yan. Tila parang susuko na 'ko, parang aayawan na ng katawan kong mag aral. Dyan mo na kasi mararanasan ang hagupit ng 'yong mga pagsubok sa buhay.

At ngayon 'to na iyong araw kung kailan ako mag eenroll.

Kung sa highschool ay puro chill chill lng sa buhay pwes' sa koliheyo ay nagkakamali ka ng akala. Kailangan sakripisyo, pawis at dugo ang puhunan. Di bale na lng kung mayaman ka. Pwedeng pera lng 'yung ipatakbo mo sa buhay.

Oo aaminin ko mayaman ang lolo ko, pero lumaki naman ako sa angkan ng mga magulang na nagsakripisyo sa bawat araw para lng may makain ang pamilya namin.

I don't want to take advantage on it. Gusto ko ring maghirap para din naman sa kinabukasan ko.

Facing left to the window, I rested my back. Habang katabi ko si lolo sa upuan. Tanaw ko ang malawak na tanawin na dinaanan ng sasakyan namin.

The fresh air keep swaying around my face, the rock music keeping the atmosphere more enjoyable. The rythm makes me hyper as the car move closer to our destination.

"What do you want to take on college apo ko?" biglaang sabi ni lolo.

Napatigil naman ako sa pagsabay sa tono ng musika dahil sa kanya. Minsan yan din 'yung mga tanong ko noong nasa high school pa 'ko?

What I want to be in college?

Nasa kay lolo ang atensyon ko ngayon. Ilang minuto rin ang tinagal bago ko sya sinagot. Bumuntong hininga ako.

"I don't know lolo," nagkibit balikat ako. Like that I'm so clueless about what to take on. "Maybe engineering lo?" Adding the last words as a question.

A smiled flastered on his face. "Good, pero dapat magaling ka dyan sa math."

Oo nga noh? Dapat magaling ka talaga dyan sa math kung hindi, wag ka na lang susubok, paniguradong mag crack 'yung utak mo.

And hearing the word math and seeing numbers makes my braincells scathered into pieces. I really hate math, swear. Sa solving pa lng mahihimatay na 'ko.

"It depends on your passion in life. Just follow what your heart did, not your brain apo ko."

I mentally smiled, parang wala namang sinasabi ang puso ko na 'to ang mga kukunin ko. Puro nasa utak lahat e.

"Basta di ko parin alam lolo eh." saad ko sabay kibit balikat.

Tumango lang sya.

"How about medicine?" napunta naman ang atensyon namin sa driver naming si Rey.

"Mas mabuti 'yan apo ko," Lolo agreed on what Rey's said. "Para sa america kana mag aral?" puna nya.

America? Ang malayo sa magulang ko ng ilang metro ay nakakasakit na sa 'kin. Lalo't pa kaya sa america na talaga ako. Paniguradong mamatay na talaga ako.

Umiling na lamang ako sa kadahilanang di ko gusto.

"Takot ako sa dugo, karayom at iba pang matutulis na bagay Lo." I casually said, smirking. Habang umusog ng konti para mahiga sa balikat niya.

"Edi wag ka ng mag aral," sabi ni Rey sabay halakhak.

Dahil nakatalikod sya ay kitang kita ko ang kanyang mukha sa rear view mirror. I mentally rolled my eyes.

"I'm just kidding madam." agap niya.

Di ko na rin sya pinansin pa.

Reynald is a former personal driver of my lolo since 5 years ago. Lahat ng mga lakad ni lolo ay andun sya. Paniguradong alam na alam ni lolo ang katangiang palabirong tao 'tong si Rey.

A moment of silence ate us whole. Tanging ingay lamang ng makina ng sasakyan ang naririnig ko. Ilang minuto na rin ang nakalipas ng mapasulyap ako kay lolo. He completely fall asleep. Paniguradong matagal 'tong nakatulog kagabi dahil sa mga bisita namin.

Two hours since we arive at the university.

I stood up still, facing the lobby of the school. I admired the cleanliness of the sorroundings, they maintain the eco-friendly environment which was capable of.

Marami rin ang mga katulad kong nag papaenroll. Yung iba naka uniform na suot, maybe they are staffs. Nakaupo lang ako sa bench habang nahihintay ni lolo na ma process 'yung paper ko.

Di na rin ako sumama sa registar office. Dahil parang wala ako sa mood ngayon. Rey is a kind of frustrating. Ang sarap batukan lang.

Naupo ako ng maayos sa upuan, and then someone approach.

"Hey?" the pure manly voice came out from nowhere.

I wandered my eyes around and darted to the man standing near the pathway. His way approaching me. Alright, hes wearing one of those uniform, probably he's one of the staffs.

"Are you newbie?" he asked, one brows raised.

Tumingin pa 'ko sa likuran dahil baka may iba pang tao, nako mapahiya ako ng wala sa oras. Kaso wala naman. So ako nga! Napalunok ako.

"Me?" I pointed myself, assuring if it's me.

Tumango siya. Lumapit sya ng bahagya sa 'kin.

"Y-yeah," I looks sounded stuttered. "Magpapa enroll pa lang." sagot ko sa tanong niya.

"Oh, then are you done?" he asked once again.

Napatingin ako sa malawak na plaza. Avoiding the contact of his eyes. Gosh... Girl nahihiya ako. "Uhm... My lolo is already in the registar office, I'm just waiting him." sabi ko, nasa plaza pa rin ang tingin.

He just nodded.

The moment he moved his lips, the perfect jawline flex in his face. He has this brown color- eyed, and the blonde silvered light haiir. Featuring his manly looks. At masasabi mo talagang may lahi ang isang 'to.

And when it comes to height? I guess, he's 6'9.

What happened to you Sheyreal?

Such I never complimented any guy before. Dahil halos lahat ay sa mga babae lang talaga ang atensyon ko. Their prefect slim body, how gorgeous they are, and they can fit whatever they want.

Yeah nagseselos ako. Minsan matanong ko sa sarili ko na bakit sa 'kin hindi. Well, I guess you already knew why.

"By the way, I'm Natan Tenderon!" sabay lahad ng kamay niya sa 'kin.

Oh, what a cute name, he's suiting out of the box.

"And you?"

"S-sheyreal Montegarde." sabay tanggap sa kamay nya.

And the my bad mood fades out with his presence.

He talk a lot kaya naging kakilala ko na rin siya. In short naging kaibigan na din. Marami pa sya sinabi pero lahat ng 'yon ay di ko maintindihan.

May mga nakatingin sa 'min na dumadaan. May mga kumakaway rin at bumabati sa kanya. Kadalasan mga babae, ika nga naman he's hot and freaking handsome.

Andami nyang mga sinabi. He know how to speak tagalog dahil dito na rin sya nag aral ng koliheyo. Di ko na rin pa tinanong pabalik kung taga saan sila.

I don't like asking personal question.

Natanong na rin niya sa 'kin kung anong kurso ang kukunin ko kaso sinabi ko kay lolo na wag munang lagyan ng kurso kapag nag enroll 'ko.

Di naman madali ang pumili ng kurso lalong di ko pa alam kung anong hilig ko. Yung tipong kong saan ako komportable.

"How about lawyer?" he said, recommending some nice courses.

Nagpatuloy lang kami paglalakad. He'll show me, some of the stablishment of the schools.

Lawyer?

"Abogado? Nope, I hate debate." wika ko sabay iling.

Wala talaga akong hilig sa debate, memorize all the law. Lol, my brain get sick already, imagining it.

Kung cerrified chismosa ka? Edi mag abogado ka na. Yan ang bagay sayo. lol.

"Uhm, Medicine? Policewoman? Entreprenuership? Firewoman? Scientist? Model? Artist? etc..."

He even mentioned all the nice courses but I don't have the guts to like it. Wala talaga akong gusto sa lahat ng kanyang nabanggit.

Siguro tama si Rey. Wag na lang akong mag aral. Ilang minuto ang tinagal ng magtanong ulit siya.

"Wala talaga doon?" parang nawaln ng pag asang wika niya.

Umiling ako sabay ngisi.

"Ikaw? Anong kurso mo?" ngayon ako naman ang nagtanong.

Huminto kami sa may lobby. Ngayon mas kita ko ang kabuuan ng plaza. The wide open field, filled with neat and green environment.

"Song writer, and a vocalist." he proudly said, smirking.

Meron ba dito 'yan?

Hearing the word vocalist makes my system alive from deep sleep. Parang gusto ko na ring mag song writer. Song writer? it's never suit with me but sa kanta... pwedeng pwede ako dyan.

Napagitlag ako ng biglang sumulpot si Rey.

"Kanina kapa hinahanap ng lolo mo madam." sabi niya sabay buntong hininga. Napatingin rin si Rey kay Natan din balik sa 'kin.

I sighed.

"I have to go Natan," sabi ko sa kanya. Tumango lamang sya habang nakangiti.

"See you,"

"Nice to meet you."

I bid my goodbye.

"Nice to meet you too." pahabol nyang sigaw ng makalayo na kami ng konti.

Lumingon ako sa kinaroroanan nya sa may di kalayuan pero wala na sya roon. Sumama na 'ko kay Rey. Nakabuntot lng ako hanggang makita na namin ang parking lot kung saan naghihintay si lolo.

Lutang ang sarili ko ng pabalik na kami sa mansion. Habang nasa sasakyan pa ay may binigay si lolo sa 'kin. Mga resibo sa binayaran nya sa school, including all the projects at iba pang kailangan ko.

Nang nasa mansion na kami ay masaya ang diwa. Natan Tenderon such a nice, di pa rin mawala sa isip ko ang pangalan nya. Aaminin ko gwapo sya, hot and the typical guy, dream of every girls.

Pababa ako ng hagdan ng makita ko si Rina. Bitbit nya ang dalawang flower pot sa kanyang magkabilang kamay.

Even though she's my personal maid, may mga gawain din sya sa mansion.

"Hey, ako na ang magdala sa isa," tukoy ko sa pot na dala nya. Napahinto si Rina. "Saan mo ba dadalhin 'to?" sabay kuha ng isang pot sa kamay.

Kinuha niya pabalik ang paso sa kamay ko pero di sya nagtagumpay. "Ako na Shey, baka makita tayo ng lolo mo." tangkang kukunin nya.

"Ano kaba, wala rin naman akong gagawin. Kaya ako na." wika ko.

Looks she's sounds defeated. Sumama na rin ako sa kanya sa mapunong bahagi ng mansion sa may likod. Tinulungan ko siyang lagyan ng lupa 'yung dalawang paso na dala namin.

Tahimik lang kaming nagbungkal ng lupa ng bigla na lng sumulpot si Rey. Itong si Rey parang kabute, susulpot na lng ng biglaan. Pinaglihi ata 'to sa kabute eh.

"Hi madam Shey," she greeted me first like parang di kami nagkasama kanina. Pawisan sya. Napunta naman ang atensyon nya kay Rina.

"Oy Rina anong ginagawa niyo?" he innocently asked. Di hamak na magkakilala 'tong dalawa. Well matagal na silang nagtatrabaho sa mansion.

Dahil nakaupo kaming dalawa at siya ay nakatayo, tumungo ang mukha ni Rina sa kanya.

"Di! Naghahanap kami ng gold?" she said sarcastically.

Paano naman kasi 'tong si Rey. Kitang kita na nga tinatanong pa. Habit na siguro niya ang pagiging tanga. Tsk!

Rina face became frustrated. Maybe Rina and Rey are not in good terms when it comes to rely a good conversation. Nakakabwesit naman kasi tignan ang mukha ni Rey na tila maaasar ka talaga sa kanya.

Rey is certified joker.

"Sana may mahanap nga kayong gold dyan." Rey chuckled.

"Whatever!"

"Itong si Rina ang sungit," parang batang wika nito." Aalis na nga." sabay buntong hininga.

"Mas mabuti pa Reynaldo." Rina rolled her eyes.

"Reynald!" Inismiran lng sya ni Rey at naglakad na hanggang sa nawala na syang tuluyan sa paningin namin.

I can feel their connection. Parang di 'ko nagkamali.

I heard Rina sighed.

"Palagi na lang niya akong binubwesit," agad na sabi nya. Natapos na rin naming lagyan 'yung dalawang paso. "Kaya mas nabwebwesit ako whenever his around." sabay halakhak.

"Siguro ganun na nga si Rey." wika ko na lng.

Kinuwento rin ni Rina habang pabalik na kami. Noon pa daw siya kinukulit ni Rey. Nagtataka nga raw sya dahil di naman daw ginawa nun sa ibang katulong kundi sa kanya lng.

Minsan noon habang nag wawashing sya ay bigla na lng daw susulpot si Rey kabute at kukulitin sya. Bagay nga sa kanya 'yung palayaw niyang 'Rey kabute'.

The next day nagkulong lang ako sa kwarto ko. Dinadalhan lang ako ni Rina ng pagkain sa kwarto ko o minsan meryanda din. Minsan may sinasuggest si Rina sa 'kin na mag exercise para naman daw, you know na. Pero parang sobrang tinatamad ako.

Nagvi video call kami nila mama at papa o di kaya nag chachat sa f*******:. Sobrang missed ko na sila to the point na gusto ko ng umuwi sa bahay.

Isang linggo na rin ang hinintay ko bago mag pasukan. I should need to be ready. Habang pababa ng hagdan ay nakita ko si lolo na may kausap sa telepono.

"Okay! Be here at July. Are you excited to see her?"