Chapter 4

2324 Words
Chapter 4. Facing the blank paper waiting it for me to fill in. I'm so out of the mess to the point I can't choose what course do I belong or should I say, my passion. Ilang linggo rin akong nag isip bago mag pasukan kung anong ba talagang kurso ang nababagay sa 'kin na dapat kukunin ko sa kolehiyo. "How can others filled up so easily that I can't never do such fast?" mahinang sabi ko. Halos sabunutan ko na ang sarili ko sa di malamang dahilan. Bumalik ang tingin ko sa papel na i-fifill up ko. Dapat kasi inisip ko talaga bago pumunta dito sa paaralan. Malimit na lng ang natira katulad ko sa office kung saan ako ngayon. I stopped when someone tried to act to say OA behind me. "What so take so long... piggy girl?" The cringy on her words didn't get me upset. Pero 'yung huling binitawan niyang salita parang siya ata 'yung masasabunutan ko ngayon. Mahina lang ang pagkasabi niya pero sapat na 'yon para marinig ko. Napalingon ako sa kanya. And what do I expect, their a group. Dalawang silang babae at dalawa rin bakla. Di ko masasabing grupo sila pero 'yun na nga marami sila. More than one. "Matagal pa ba 'yan mars?" sabi nung beke na kasunod ng babaeng nagsalita kanina. Napukpok ko ang ballpen sa may lamesa sa inis. Before my attention back to the paper. "Marunong kang maghintay." I said, focusing to the girl. I mentally rolled my eyes. Nainis ako ngayon. Imagine it was my first day and someone got my attention with a conlusion about my phisical looks. At dahil di tatalab sa 'kin ang bully with words ay nagpatuloy na lng ako saking ginawa para matapos na. Ma swerte tong babaeng 'to. May araw rin kayo sa 'kin. Natapos rin sa wakas. I choose Arts and Music. Ipinagsawalang bahala ko na ang arts dahil wala naman talaga akong talento dyan. Sa music lang meron. Very weird, right? Kung sa high school ito ay subject lamang pero dito sa kanilang university ay kurso 'to. May mga malalaking companya na kukuha sa mga studyanteng nag aaral sa arts and music para ihasa ang kanilang kakayahan at ipakita 'to ss mga tao pagdating ng panahon. Palabas na ako ng silid na 'yon ng may biglang tumawag sa 'kin. "Miss Sheyreal?" Napahinto ako. He's genuine smiled eased my frustration. "Natan?" wika ko na nakangiting tinignan sya. One of his arm are on his pocket . Same as the person I've met on the day I met him in the same place. At ngayon nag iba na rin ang kulay ng kanyang buhok. From ash gray to blacken wavy hair. And before I forgot, he's with two boys behind him. In the left side, the boy wearing blue v-neck shirt. Moreno, matangos ang ilong at masasabi king gwapo siya. He have the mullet hairstyle, na tila mala fuckboy ang dating. Pero bumabagay 'to sa kanya. While the other one, he's wearing shade and a sweater. Di ko alam kung may sakit ang isang 'to. Nakikita ko ang konting mababagang itim niyang kilay na bumabagay sa mapuputi niyang balat. Matangos ang ilong, maputi at may mapupulang labi. Di 'ko masyadong nakita ang kanyang mukha dahil halos nakabalot 'to. Magkasing tangkad lang silang tatlo. "May nakuha ka na bang kurso? Anong kurso natin?" Kumamot si Natan sa kanyang batok na tila nahihiya. He's dimple perfectly showed up whenever he smile. "Arts and Musics," I confidently said. Hinawakan ko ng maigi ang ballpen sa kaliwang kamay ko. Sobrang nakakailang. Nanlaki ang mata niya sa sinabi ko. "Really? Well, I guess goodluck." he gave me a encouraging smile. "Thanks." "By the way this is my cousin," wika nya. "This is Archie!" turo niya sa kaliwa. "And this is Joello... He's refferring to right corner. "Hi." "Hello, S-Sheyreal Montegarde." bati ko sa kanya. Archie paused a minute then tumingin siya sa katabi niya yung Joello tapos bumalik sa 'kin. Kumaway si Archie sa 'kin at nakipagkamay. s**t! Ang lambot ng kamay niya. Habang si Joello naman ay nakatingin lang sa 'kin. Na tila walang pakialam sa paligid niya. Di ko alam kung sa 'kin ba siya nakatingin dahil natatakpan ng itim na shades ang kanyang mata. Ilang sandali pa ay sumama na 'ko kay Natan na kumuha ng scheduled. Nakabuntot lang sa kanya ang dalawa. Si Archie ay sobrang ingay to the point na lahat ng babaeng madadaanan namin ay kikindantan niya. In short babaero. Lol Yung Joello naman ay para ngang may sakit dahil halos di umimik 'to. First day of school ngayon pero lahat ng studyante at staff ay busy. Ang mga studyante naman ay busysa pagkuha ng kanilang schedule sa bawat subject nila. "So kailan niyo balak pumunta sa paaralan niyo?" I heard Natan said. So hindi sila dito nag aaral? Akala ko pa naman. Narinig kong tumawa si Archie. "Kung kailan pupunta si Prof. sa bahay natin, diba bro?" birong sabi nito. "Hoy, kayo ha? Umayos kayo," parang nasisindak si Natan sa kanilang dalawa. Masasabi kong sa kanilang tatlo si Natan ang pinakamatured mag isip. All do I mean Natan is more responsible when it comes to studying. "When?" ulit na tanong nito. "Maybe tomorrow," wika ni Archie. "Tomorrow is our final class, so dadaanan na lang namin sa registar office." Napapansin kong ang tahimik talaga nung Joello na 'to. Maybe he's deaf. O di kaya'y pipi. Simula kasi kanina hanggang ngayon ay di parin 'to nagsasalita. "Ayusin niyo lang talaga," huminga ito ng malaman bago nagsalita uli. "Malalagot tayo kay tito, paniguradong itatapon na kayo sa ibang bansa kapag nagmatigas pa 'yang ulo niyo." Nagpatuloy lang kami sa paglalakad. Naging tahimik na silang tatlo ngayon. I don't want to make any conversation, it was so awkward. Maya may pa. "By the way anong kurso mo Sheyreal?" Archie hand landed on my shoulder. Agad akong napatingin sa kanya. "Arts and Music! Di mo ba naririnig kanina." Natan answered stated with a sarcasm. "Dud di naman ikw kausap ko?" may halong pagtatampo ang boses nito. "Your hear it right?" "Yeah, my bad." "How about you?" tanong ko pabalik. "Engerneering," simpleng sagot nito. "That's cool." sabi ko na lang. "Tsaka valedictorian ako nung hig—." proud na saad nito. "Di siya nagtanong..." putol ni Natan kay Archie. "I just said." Natan chuckled. Natapos na din naming kunin yung mga schedule namin. Though may night shift ako 1 hour lang naman. Di ako masyadong mahihirapan. Untill 6-7 o'clock. Nandito na kami sa parking lot. I immediately texted Rey to pitch me up right now. Hapon pa kasi ang kasunduan namin pero wala naman akong gagawin dito. Nagkatinginan kami ni Natan. Guess they were going home. Humugot ako ng buntong hininga. Sumakay na din si Archie. "So paano yan, mauna na kami. Kita na lang tayo bukas?" Saad nito na nakangiti. Tumango lang ako. "Sige ..." Sumakay na din si Natan. Kumindat pa si Archie sa 'kin. Before Archie closed the door. I heard the annoying voice from the driver seat. "Next time bring your own car." Medyo nabigla ako. That's his voice? Ang sarap naman pakinggan. Akala ko pa naman pipi siya. Twenty minutes past when my driver finally arrived. The annoying face of Rey showed when he the door from the back. "Saan pa po tayo madam?" My driver started the engined. "Deritso na sa mansion." Tahimik lang ang byahe hanggang sa makarating mansion. Kahit naka turn on yung stereo ng sasakyan kanina ay tila ang tahimik pa rin. I saw one unfamiliar car rested the garrage. Kahit di ako kabisado sa mga sasakyan ni lolo ay alam kung di ito sa kanya. Tinignan ko ang red SUV na nakapark sa garahe. If I'm not mistaken, this car was one of the expensive car ever. Narinig ko na rin ito at nakita sa mga news. "Rey may bisita ba si lolo?" tanong ko, kinalas ko muna ang seatbelt bago lumabas. "Di ko rin alam madam eh." Umiiling iling nitong sagot. Pagpasok ko sa loob ay medyo tahimik. Tanging mga maids lng ang mga nandoon. Umupo muna ako sa sofa para magpahinga sandali. Nasa kamay ko pa din 'yung scheduled. "Is lolo around?" Agad akong nagtanong sa isang katulong. Natigilan siya tila nag isip pa. "Nandoon sa may pool madam." Turo nito sa likurang bahagi ng mansion. Umakyat muna ako sa kwarto. Nagbihis lang ako saglit at bumaba na. Sa laki nitong bahay ay di pa rin bago sakin ang mamangha sa laki at ganda nito. Bago ako makarating likurang bahagi ay narinig ko na ang boses babae, tumatawa at di ako nagkamali kausap niya si lolo. May bisita nga si lolo. Huminga muna ako ng malalim bago muling humakbang. I saw a girl taking a selfie with my lolo. Masaya masaya silang nagseselfie. The girl wearing a yellow sundress. She has a perfect body, slim, tight and sexy. Matangkad ang babae na kasing tangkad ko din. Maputi siya. She has a shoulder length hair, na medyo blonde. Agad namang nakita ako ni lolo. Napahinto sila. Naglakad ako patungo sa gawi nila na agad namang sinalibong ako ni lolo. "Apo!" "Mano po lo?" Matapos kung magmano ay humalik ako sa pisnge niya. Di ko pa naaninag ang mukha ng babae dahil panay ang tingin nito sa camera. Basta nasisiguro akong maganda siya. Dahil likod palang, ulam na. The moment the girl swayed her faced. Ay siya namang ikinagulat ko. Nanlaki ang mata kong tinignan siya. It can't be... Is that her? Ang ganda niya. I blinked three times. Nauntag ako ng tapikin ni lolo ang balikat ko. "Sheila come your sister is here," tawag ni lolo. "Oh!" she gasped. "Hi sissy." sabay yakap sa 'kin "Sister," no word explain my feelings. I'm happy to met each other. Basta masaya lang ako. Naramdaman ko din na na sumali na si lolo sa eksena. Yumakap siya sa likuran namin. "I'm so happy that both of you finally here." Lumipas ang hapon at sabay na kaming nagdinner. Everytime I look at her ay masasabi ko talagang, siya yung payat version ko. Halos magkamukha na kami. Syempre maganda talaga siya. Halos kabisado na niya lahat ang bawat pasikot sikot sa mansion. Kilala na rin niya ang maids ang iba pang tao sa loob. Sheila seems closer to lolo. Syempre dito siya lumaki. Habang ang mga maids ay busy sa paglalagay ng pagkain sa hapag ay busy naman kami sa kwentuhan. "Buti umuwi ka on time apo ko." ngiting tanong ni lolo. "Yes lolo, you know tomorrow is our class. My prof. call me yesterday," we even started our dinner for tonight. "And also as a president, I need to be on time, that my responsibility." Nakikinig lang ako sa usapan nila. I don't want to interfer lalong di naman ako tinatanong at isa pa wala akong balak magtanong kung sakali. It' seem, I hurt a little bit knowing the fact that they much closer than me. But I will set aside about that. Ngayon lang naman si Shiela nakarating dito for how many years. "Anong kurso mo apo ko?" tanong na naman ni lolo sa kanya. "Engerneering lo..." Tumango lang si lolo. "Sissy what your course?" Napahinto ako sa pagnguya ng magtanong ito sa 'kin. Ngayon napunta na sa 'kin ang kanilang atensyon. Uminom muna ako ng tubig. "Teacher, major in Arts and Music." sagot ko sa tanong niya. Oh, I forgot to tell lolo about it. "Cheap," she chuckled, the way that she can ruin your mood. "Wala ka na ba talagang napili?" mas lalong 'tong humagikhik. Rina gave me juice. Kita ko rin ang pag irap niya kay Shiela. Nanahimik na rin ako. Wala namang masama kung 'yan yung napili. Is that a big deal for here? Habang patagal ng patagal ay mas lalo kung nakabisado si Sheila. May pagka bitchy. "Oh? What's wrong about that Sheila? Basta ang importante makapagtapos ng pag aaral. It's not about the courses you take, it's all about how you survive and take risk." I sigh. I agreed to what lolo said. "Well," tumango ito. "Have a best of luck sissy!?" Tinanguan ko na lng siya at nagpakita ng isang ngiti. Natapos na ang dinner. Narinig ko pang nagsesermon si Sheila sa mga katulong dito sa mansion. Bago pa lang siya pero pinakita na niya ang kanyang ugali. Malakas ang kutob ko na itong kapatid ko ay spoiled brats. Lumaki nga naman sa mayamang pamilya. Habang paakyat sa 'kin kwarto ay naramdam kong sumabay si Rina. Dala niya 'yung mga pinabili ni lolo sa 'kin na gamit. Kasama na 'yung mga damit at iba pa. Yung kapatid ko ay di ko nakita pagkatapos ng dinner. Siguro nagmasid sa loob ng mansion. "You knew already Shey?" Mahina akong natawa saka makahulugang tinignan siya. "Matagal ko na sanang sabihin sa 'yo kaso baka di ka maniniwala." wika niya. "Yeah?" Inilapag niya yung mga cartoon na dala niya sa gilid ng mesa. Bago umalis si Rina. Habang napatingin sa veranda ng kwarto ko ay naaninag ko si Shiela doon. Nandito lang pala siya. "Sissy, are you going to sleep her?" tawag ko sa kanya. Humakbang ito papunta sa 'kin. Pinagtaasan niya ako ng kilay. "Are you crazy? Matutulog ang prinsesa tapos may baboy sa tabi niya? No way? This room is all yours, I don't need this anymore." Parang nabilaukan ako ng marinig ko sinabi niya. Lumabas na nga tunay niyang pagkatao. I clenched my fist. "At saan naman nakapulot si lolo sa isang katulad mo?" nakatingin lang ako sa kanya. "Kapatid? Hahaha, wala akong kapatid na baboy at patay gutom." Patay gutom? Well kung alam mo lang nag diet na ako. Huminga ako ng malalim. "Oh, ok?" pinagtaasan ko din siya ng kilay. Naghihintay pa rin ako sa susunod niyang sasabihin but she immediately storm out the room. If she didn't accept me as her sister? That's not my fault anymore. Di naman ako mamatay.
Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD