Pagkatapos ng kaguluhan, unti-unting bumalik ang ingay ng campus. May mga estudyanteng umiiyak, may nagpa-panic pa rin, at karamihan ay nagtatakbuhan palabas ng school grounds.
Si Laxriel naman, nakatayo lang sa gilid, nanginginig pa rin habang hawak-hawak ang notebook niya na nagkadurog-durog sa pagtakbo.
“Hubby… a-anong nangyari? Ano ‘yon? Mga costume ba ‘yon? Flash mob ba? May camera ba dito?!” halos pasigaw niyang tanong, pilit kinukumbinsi ang sarili na prank lang lahat ng nakita niya.
Walang sumagot. Tahimik lang si Khyro habang nakatayo, parang walang nangyari. Sa likod niya, sina Lucien, Alaric, at Caelum ay kalmado ring nakamasid. Para bang sanay na sanay sila sa ganitong eksena.
Lumapit si Laxriel, hinawakan ang braso ni Khyro. “Hoy, hubby… sagutin mo naman ako. Kanina pa ako
